Íslenska boðflennan

Gullfoss í klakaböndum og úðinn frá fossinum kastaði glitrandi ísnálum yfir allt sem fyrir var. Þó voru ekki margir á ferðinni nú í byrjun mars að berja augum fegurð eins vinsælasta ferðamannastaðar Íslands. Ég hafði skotist þarna austur með útlendingi sem ég vildi sýna náttúru Íslands. Við Gullfoss stoppuðum við í „sjoppu“ sem ég kynnti sérstaklega fyrir Skotanum að væri ?séríslenskt fyrirbæri?. Þegar inn var komið tóku á móti okkur bolir merktir Eyjafjallajökli í öllum stærðum og gerðum ásamt heilum ósköpum af innlendum og erlendum minjagripum.

Ég ákvað að við myndum fá okkur nesti þarna. Í boði var fjall af samlokum, vel merktar með innihaldslýsingu – allt á ensku. Mér brá svolítið og fór að tuða við afgreiðslumanninn og sagðist vilja byrja á því að kvarta undan því að það væru bara merkingar á ensku en ekki á íslensku. Hann segir þá með brosi ?excuse me?? Ég endurtók umkvörtun mína á ensku og fékk það svar að það væri engin þörf á að merkja á íslensku þar sem aðeins 5% ferðamanna sem kæmu til þeirra væru Íslendingar.

Tuna sandwich

Ég keypti „Tuna sandwich“ og settist ásamt Skotanum sem var hugsi yfir þessu og sagði svo eins og hann væri að tala við sjálfan sig, að sennilega væri það skrítið að sjá einungis skilti á þýsku á ferðamannastöðum í Skotlandi. Ég kinkaði kolli yfir þessu hálfmiður mín þó án þess að telja mig til íslenskufasista né formanns föðurlandsvina.

Ég velti því fyrir mér hvernig verður umhorfs á Íslandi ef við ætlum okkur að þjóna einni milljón ferðamanna eftir örfá ár. Og skyndilega fannst mér þeir þarna í sjoppunni á Gullfossi alveg vera búnir að missa það. Er ekki einmitt skemmtilegt þegar við ferðumst til nýrra landa að upplifa tungumálið og nýja menningu? Er ekki málið að við höldum áfram að selja útlendingum fallegustu náttúru í heimi, menningu fámennrar þjóðar og hið sérstæða tungumál íslensku? Væri þá ekki skemmtilegra fyrir útlendinga að sjá skilti merkt „Samloka með hangiketi og baunasalati“ ásamt enskri útskýringu frekar en að reyna að fela íslenskuna af því að við erum svo fá Íslendingarnir sem komum á Gullfoss? Á endanum gekk ég boðflennan út úr sjoppunni sem stoltur fulltrúi minnihlutahóps, Íslendingurinn. Ferðamannaiðnaðurinn á Íslandi verður að standa vörð um þá vöru sem hann er að bjóða erlendum gestum, þ.e. Ísland og allt sem því fylgir.