Varð undir veghefli en kláraði vaktina

Pétri Óla Péturssyni tókst með snarræði að bjarga eigin lífi þegar hann varð nærri undir veghefli sem hann ók sjálfur. Hann var að vinna við Korputorg á höfuðborgarsvæðinu þegar atvikið varð. Hann segist aðeins vera skrámaður og bólginn og gat klárað vaktina í fyrrinótt.

„Þetta gerðist nú bara þannig að ég var að fara að ryðja snjó um miðnættið og setti hefilinn í gang," segir Pétur Óli þegar hann er beðinn um að lýsa atvikinu. „Það var töluvert frost úti, svona fimm eða sex stig. Hefillinn var búinn að ganga í nokkrar mínútur þegar ég gaf honum inn og ætlaði af stað. Þá fraus olíugjöfin föst í hvínandi botni."

Pétur steig þá úr stjórnklefa tækisins og ætlaði að losa olíugjafarbarkann undir stýrishúsinu. Til þess þurfti hann að teygja sig undir hefilinn á milli fram- og afturhjólanna á liðstýrðum heflinum. „Ég teygi mig þarna undir húsið, í svartamyrkri, og tel mig vera kominn með höndina á réttan barka til að slaka á olíugjöfinni en þá reyndist það vera gírstangarbarkinn."

Með því að tekið var á vitlausum barka hrökk hefillinn í gír og rauk af stað og yfir Pétur. „Afturdekkið fór aðeins yfir löppina á mér," segir Pétur. „Með gríðarlegu átaki náði ég að slíta mig lausan þarna, annars hefði getað farið illa."

Pétur horfði svo á eftir heflinum hátt í þrjú hundruð metra áður en hann hljóp á eftir honum. „Ég reif mig bara á lappir og náði að príla upp í hann og koma honum úr gír."

Hefillinn var að sögn Péturs ekki á leiðinni að rekast á neitt en hann veit af klettum hundrað metrum frá því þar sem hann náði stjórn á tækinu.

„Ef maður hefði verið í íbúðahverfi hefði getað farið verr. Þetta sýnir manni að þó maður sé búinn með 60 þúsund vinnustundir á svona tæki er maður aldrei fullnuma í þessu," segir Pétur.- bþh