Nýfrjálshyggjan og fátækir Þorleifur Gunnlaugsson skrifar 17. október 2013 06:00 Áslaug Friðriksdóttir, borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins og leiðtogi flokksins í velferðarráði, segir í viðtali í helgarblaði Fréttablaðsins að meirihlutinn í Reykjavík hafi gert sín stærstu mistök í upphafi kjörtímabilsins, þegar ákveðið var að hækka fjárhagsaðstoð þrátt fyrir að augljóst væri að slíkt myndi draga úr fjárhagslegum hvata fólks til að fara út á vinnumarkað. Í viðtalinu stillir Áslaug dæminu þannig upp að þeir sem þurfa að reiða sig á fjárhagsaðstoð borgarinnar séu baggi á „venjulegum“ fjölskyldum. Þetta rökstyður borgarfulltrúinn með því að draga fram meintan kostnað hverrar fjölskyldu í Reykjavík vegna fjárhagsaðstoðar sem Áslaug segir að hafi aukist um 250 prósent frá árinu 2008. „Þá hafi þessi kostnaður numið rúmum 52 þúsundum króna á ári á hverja fjölskyldu en sé kominn upp í rúmar 130 þúsund krónur.“Ábyrgð Sjálfstæðisflokksins Velferðarleiðtogi Sjálfstæðisflokksins í borginni nefnir það ekki að aukinn kostnaður vegna fjárhagsaðstoðar stafar ekki af hækkun bóta, heldur mikilli fjölgun fjárhagsaðstoðarþega. Þessi mikla fjölgun fólks sem neyðist til að lifa á aðstoðinni er bein afleiðing efnahagshrunsins, en þá jókst atvinnuleysi um meira en 700 prósent á örfáum mánuðum. Hrunið skrifast fyrst og fremst á Sjálfstæðisflokkinn og í raun ætti Áslaug og aðrir fulltrúar flokksins frekar að skammast sín og biðja fórnalömbin afsökunar en að stilla upp kröfum um að tekjur þeirra verði lækkaðar enn frekar.Lækkun fjárhagsaðstoðar Staðreyndin er sú að frá 2008 hefur fjárhagsaðstoðin í Reykjavík lækkað að raunvirði hjá meirihluta þeirra sem hana þiggja og sennilega hjá þeim öllum. Fyrsta verk núverandi meirihluta var að breyta reglum um fjárhagsaðstoð í Reykjavík þannig að búinn var til nýr hópur sem nefndur var „einstaklingar sem búa með öðrum“ og er fjölmennasti hópur þeirra sem njóta aðstoðarinnar, en þessi hópur var færður verulega niður í tekjum. Síðan var fjárhagsaðstoðin hækkuð til þeirra sem tilheyra efsta hópnum, en aðrir fengu ekki verðbætur það árið.Núverandi reglur Núverandi reglur borgarinnar um fjárhagsaðstoð eru svona: 1Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings, 18 ára eða eldri, sem rekur eigið heimili getur numið allt að 163.635 kr. á mánuði. (Með rekstri eigin heimilis er átt við þær aðstæður þegar viðkomandi býr í eigin húsnæði eða leigir húsnæði og leggur fram þinglýstan húsaleigusamning um húsnæðið) 2 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til hjóna/sambúðarfólks getur numið allt að 245.453 kr. á mánuði. 3 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings sem býr með öðrum (leigir húsnæði án þinglýsts leigusamnings eða hefur ekki aðgang að húsnæði) er 137.871 kr. á mánuði. 4 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings sem býr hjá foreldrum er 81.818 kr. Hafi einstaklingur, sem fellur undir framangreint, forsjá barns, skal viðkomandi reiknuð grunnfjárhæð sem nemur 137.871 kr. á mánuði. Hópur 3, sem áður tilheyrði hópi 1 og er eins og áður sagði stærsti hópurinn, hefur dregist verulega aftur úr og reyndar var reglum einnig breytt þannig að einstæðir foreldrar sem búa hjá foreldrum sínum voru færðir úr hópi 1 í hóp 3.Kaldrifjuð nýfrjálshyggja Þessar tekjur, sem eru langt undir fátækramörkum, verða þeir sem neyðast til að lifa á fjárhagsaðstoð að láta sér duga, jafnvel árum saman. Ef marka má Áslaugu Friðriksdóttur verða bæturnar lækkaðar enn frekar og nú með það að markmiði að neyða fólk til að sætta sig við allt of lág laun, nái Sjálfstæðismenn völdum Í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Áslaug Friðriksdóttir, borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins og leiðtogi flokksins í velferðarráði, segir í viðtali í helgarblaði Fréttablaðsins að meirihlutinn í Reykjavík hafi gert sín stærstu mistök í upphafi kjörtímabilsins, þegar ákveðið var að hækka fjárhagsaðstoð þrátt fyrir að augljóst væri að slíkt myndi draga úr fjárhagslegum hvata fólks til að fara út á vinnumarkað. Í viðtalinu stillir Áslaug dæminu þannig upp að þeir sem þurfa að reiða sig á fjárhagsaðstoð borgarinnar séu baggi á „venjulegum“ fjölskyldum. Þetta rökstyður borgarfulltrúinn með því að draga fram meintan kostnað hverrar fjölskyldu í Reykjavík vegna fjárhagsaðstoðar sem Áslaug segir að hafi aukist um 250 prósent frá árinu 2008. „Þá hafi þessi kostnaður numið rúmum 52 þúsundum króna á ári á hverja fjölskyldu en sé kominn upp í rúmar 130 þúsund krónur.“Ábyrgð Sjálfstæðisflokksins Velferðarleiðtogi Sjálfstæðisflokksins í borginni nefnir það ekki að aukinn kostnaður vegna fjárhagsaðstoðar stafar ekki af hækkun bóta, heldur mikilli fjölgun fjárhagsaðstoðarþega. Þessi mikla fjölgun fólks sem neyðist til að lifa á aðstoðinni er bein afleiðing efnahagshrunsins, en þá jókst atvinnuleysi um meira en 700 prósent á örfáum mánuðum. Hrunið skrifast fyrst og fremst á Sjálfstæðisflokkinn og í raun ætti Áslaug og aðrir fulltrúar flokksins frekar að skammast sín og biðja fórnalömbin afsökunar en að stilla upp kröfum um að tekjur þeirra verði lækkaðar enn frekar.Lækkun fjárhagsaðstoðar Staðreyndin er sú að frá 2008 hefur fjárhagsaðstoðin í Reykjavík lækkað að raunvirði hjá meirihluta þeirra sem hana þiggja og sennilega hjá þeim öllum. Fyrsta verk núverandi meirihluta var að breyta reglum um fjárhagsaðstoð í Reykjavík þannig að búinn var til nýr hópur sem nefndur var „einstaklingar sem búa með öðrum“ og er fjölmennasti hópur þeirra sem njóta aðstoðarinnar, en þessi hópur var færður verulega niður í tekjum. Síðan var fjárhagsaðstoðin hækkuð til þeirra sem tilheyra efsta hópnum, en aðrir fengu ekki verðbætur það árið.Núverandi reglur Núverandi reglur borgarinnar um fjárhagsaðstoð eru svona: 1Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings, 18 ára eða eldri, sem rekur eigið heimili getur numið allt að 163.635 kr. á mánuði. (Með rekstri eigin heimilis er átt við þær aðstæður þegar viðkomandi býr í eigin húsnæði eða leigir húsnæði og leggur fram þinglýstan húsaleigusamning um húsnæðið) 2 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til hjóna/sambúðarfólks getur numið allt að 245.453 kr. á mánuði. 3 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings sem býr með öðrum (leigir húsnæði án þinglýsts leigusamnings eða hefur ekki aðgang að húsnæði) er 137.871 kr. á mánuði. 4 Grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar til einstaklings sem býr hjá foreldrum er 81.818 kr. Hafi einstaklingur, sem fellur undir framangreint, forsjá barns, skal viðkomandi reiknuð grunnfjárhæð sem nemur 137.871 kr. á mánuði. Hópur 3, sem áður tilheyrði hópi 1 og er eins og áður sagði stærsti hópurinn, hefur dregist verulega aftur úr og reyndar var reglum einnig breytt þannig að einstæðir foreldrar sem búa hjá foreldrum sínum voru færðir úr hópi 1 í hóp 3.Kaldrifjuð nýfrjálshyggja Þessar tekjur, sem eru langt undir fátækramörkum, verða þeir sem neyðast til að lifa á fjárhagsaðstoð að láta sér duga, jafnvel árum saman. Ef marka má Áslaugu Friðriksdóttur verða bæturnar lækkaðar enn frekar og nú með það að markmiði að neyða fólk til að sætta sig við allt of lág laun, nái Sjálfstæðismenn völdum Í Reykjavík.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar