Börn fara á mis við íslenskan veruleika

Íslenskum barnabókmenntum er ábótavant, segir Bryndís Loftsdóttir, vörustjóri íslenskra bóka hjá Pennanum. Íslenskur raunveruleiki á sér ekki stað í bókum fyrir yngstu börnin "Íslenskir barnabókahöfundar eru í mjög erfiðri samkeppni við erlendar bækur," segir Bryndís.

Barnabækur eru þriðjungur allra seldra bóka á Íslandi og er meirihluti þeirra þýddar erlendar barnabækur. Bryndís telur að helsta ástæða þess sé að ódýrara sé að kaupa inn erlendar bækur og að íslenskir barnabókahöfundar fái almennt ekki styrki til sinna starfa.

Erlendu bækurnar eru yfirleitt keyptar, þýddar og samprentaðar á mörgum tungumálum erlendis. "Fyrir hinn almenna neytanda kosta erlendar og íslenskar bækur svipaða upphæð. Neytandinn er ekki meðvitaður um að það þurfi að borga meira fyrir bók sem samin er af íslenskum höfundum og myndskreytt af Íslendingi."

Helsta orsök þessa segir Bryndís vera að Launasjóði rithöfunda er ekki skylt að veita barnabókahöfundum rithöfundalaun. "Ég veit að Gerður Kristný hefur ekki fengið rithöfundalaun þegar hún hefur skrifað barnabækur. Þá er einhvern veginn litið fram hjá því." "Ég skoðaði tölfræði um úthlutanir úr sjóðnum síðustu ár. Eina tölfræðin sem gefin var upp er hversu margir rithöfundar búsettir erlendis, á landsbyggðinni og á höfuðborgarsvæðinu hefðu fengið styrk. Einnig voru þar upplýsingar um kynjaskiptingu. Verkefnistenging styrkjanna virtist ekkert liggja á lausu," segir Bryndís.

Spurð hvað valdi því að barnabókahöfundar fái síður styrki segir hún það einfaldlega vera þróun. "Það var ekki svo mikið af þýddum bókum í gamla daga. Nú heyri ég að fjölmargar útgáfur séu að hætta að gefa út íslenskar barnabækur, það borgi sig ekki."

Bryndís vill ekki að launasjóðurinn sé skyldugur til að veita ákveðið mikið til barnabókahöfunda en leggur þó til að tölfræði yfir verkefnaskiptingu styrkjanna verði tekin saman.

"Ég held að það myndi hjálpa örlítið við að leiðrétta þessa skekkju," segir Bryndís að lokum.

birgirh@frettabladid.is