Keðjuverkandi sprengingar í kvikuhólfum ollu Eyjafjallajökulsgosinu

Upptök eldgossins í Eyjafjallajökli árið 2010 má rekja til keðjuverkandi sprenginga í nokkrum kvikuhólfum undir jöklinum.

Þetta er niðurstaða nýrrar rannsóknar hóps alþjóðlegra vísindamanna. Fjallað er um málið á vefsíðunni Our Amazing Planet. Þar segir að með því að kanna mikinn fjölda af mjög smáum jarðskjálftum þegar gosið hófst megi sjá að fyrst hafi orðið sprenging í kvikuhólfi á um 5 kílómetra dýpi. Í kjölfar þess urðu mun öflugri sprengingar í þremur kvikuhólfum sem liggja dýpra undir jöklinum eða á bilinu frá 11 til 24 kílómetra dýpi. Þessi keðjuverkun leiddi svo til hins öfluga eldgoss, þess fyrsta í jöklinum í nær tvær aldir.

Jon Tarasewicz jarðeðlisfræðingur við háskólann í Cambridge hrósar íslenskum jarðvísindamönnum fyrir að hafa komið strax fyrir nákvæmum mælitækjum skammt frá eldfjallinu eftir að gervihnattamælingar sýndu að eldgos var í vændum. Sökum þessa hafi hann og aðrir vísindamenn haft úr miklu magni af upplýsingum að moða í fyrrgreindri rannsókn.

Áður en þessi rannsókn fór fram hafa jarðvísindamenn yfirleitt talið að eldgos hefjist með því að kvika af töluverðu dýpi ryðjist upp á yfirborðið með stigvaxandi krafti. Eyjafjallajökulsgosið sýni að þetta getur verið öfugt, það er kvikuhlaup nálægt yfirborðinu geti þróast í bylgju niður á við í önnur kvikuhólf sem liggja á mun meira dýpi undir yfirborðinu.