Hafnarfjarðarbær féflettur – og öllum er sama Karl Garðarsson skrifar 21. desember 2011 06:00 Hvernig finnst íbúum í Hafnarfirði að greiða tugi þúsunda króna í fasteignagjöld á mánuði á meðan nágranninn, sem býr í sams konar húsi, borgar kannski helmingi minna? Þú borgar sem sagt helmingi meira til samneyslunnar í bænum, til leikskóla, skóla, íþrótta og menningar, en nágranninn sem nýtir sér samt sömu þjónustu! Þú borgar helmingi meira til framkvæmda í bænum en nágranninn sem heilsar þér með virktum á hverjum morgni. Og það sem verra er – það er ekkert gert í málinu. Staðreyndin er nefnilega sú að lítið sem ekkert eftirlit hefur verið með því að fasteignamat sé rétt skráð í bænum, en fasteignagjöld eru reiknuð út frá því. Hægt er að fullyrða að hundruð eigna í Hafnarfirði séu rangt skráð, oft vegna þess að eigendur vilja ekki hærra mat til að komast hjá því að greiða lögbundin gjöld, en í öðrum tilfellum er andvara- eða hugsunarleysi um að kenna. Bæjaryfirvöld hafa ekkert gert í málinu svo árum skiptir. Það tók þannig ekki nema örfáar mínútur að prenta út lista yfir 100 íbúðir og hús í Hafnarfirði þar sem skráning var röng hjá Fasteignamati ríkisins. Flestar voru skráðar sem fokheldar þrátt fyrir að vera tilbúnar fyrir mörgum árum. Þessi útprentun náði aðeins til örfárra gatna – fullyrða má að þessar eignir telji mörg hundruð í bænum, að ekki sé talað um atvinnuhúsnæði. Dæmi er um að eignir sé skráðar sem sökklar þó að þær séu fyrir löngu komnar upp. Hér verður Hafnarfjarðarbær af tekjum sem nema tugum eða hundruðum milljóna. Hver einbýlishúsaeigandi sem býr í fullbúnu húsi, sem er skráð fokhelt, kemur sér þannig hjá því að borga tugi eða hundruð þúsunda á ári hverju. Á sama tíma er gegndarlaus niðurskurður á þjónustuþáttum bæjarins, leikskólum og skólum, að ekki sé talað um framlög til íþrótta og menningar. Í raun er það óskiljanlegt að bæjaryfirvöld í Hafnarfirði og Fasteignamat ríkisins skuli ekki hafa gert gangskör í þessum málum – fyrr en nú, en að sögn bæjaryfirvalda eru þau að vakna af löngum þyrnirósasvefni og bæta úr þessum málum. Af hverju þetta hefur viðgengist í fjölda ára er ekki vitað og ekki er heldur vitað hvernig bæjaryfirvöld ætla að réttlæta það gagnvart þeim sem staðið hafa skil á sínu öll þessi ár að aðrir skuli hafa sloppið með helmingi lægri fasteignagjöld. Ástandið er misjafnt milli sveitarfélaga en til samanburðar má þó nefna að í Kópavogi fara starfsmenn bæjarins 3-4 sinnum á ári í eftirlitsferðir um bæinn til að skoða stöðu mála. Þar var óskað eftir endurmati á um 400 íbúðum fyrir síðustu áramót, sem voru rangt skráðar. Þannig virðast engar spurningar hafa vaknað þegar bæjaryfirvöld í Hafnarfirði hafa litið út um skrifstofuglugga sína og virt fyrir sér stórglæsilegar blokkir við Norðurbakkann, enda eru margar þeirra rétt fokheldar samkvæmt fasteignamati. Engar spurningar hafa vaknað þó að tugir íbúa í einni götu á Völlunum séu skráðir til heimilis í fokheldu húsnæði og hafi verið það svo árum skiptir. Guð einn veit hvernig ástandið er annars staðar. Sá sofandaháttur sem hér hefur verið í gangi er óþolandi, ekki síst á tímum þrenginga og niðurskurðar þar sem bæjarfélagið þarf á öllu sínum fjármunum að halda. Eina svar bæjaryfirvalda hefur verið að hækka fasteignagjöldin rétt einu sinni í jólamánuðinum – að minnsta kosti hjá þeim hluta bæjarbúa sem borgar þau. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason Skoðun Skoðun Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Hvernig finnst íbúum í Hafnarfirði að greiða tugi þúsunda króna í fasteignagjöld á mánuði á meðan nágranninn, sem býr í sams konar húsi, borgar kannski helmingi minna? Þú borgar sem sagt helmingi meira til samneyslunnar í bænum, til leikskóla, skóla, íþrótta og menningar, en nágranninn sem nýtir sér samt sömu þjónustu! Þú borgar helmingi meira til framkvæmda í bænum en nágranninn sem heilsar þér með virktum á hverjum morgni. Og það sem verra er – það er ekkert gert í málinu. Staðreyndin er nefnilega sú að lítið sem ekkert eftirlit hefur verið með því að fasteignamat sé rétt skráð í bænum, en fasteignagjöld eru reiknuð út frá því. Hægt er að fullyrða að hundruð eigna í Hafnarfirði séu rangt skráð, oft vegna þess að eigendur vilja ekki hærra mat til að komast hjá því að greiða lögbundin gjöld, en í öðrum tilfellum er andvara- eða hugsunarleysi um að kenna. Bæjaryfirvöld hafa ekkert gert í málinu svo árum skiptir. Það tók þannig ekki nema örfáar mínútur að prenta út lista yfir 100 íbúðir og hús í Hafnarfirði þar sem skráning var röng hjá Fasteignamati ríkisins. Flestar voru skráðar sem fokheldar þrátt fyrir að vera tilbúnar fyrir mörgum árum. Þessi útprentun náði aðeins til örfárra gatna – fullyrða má að þessar eignir telji mörg hundruð í bænum, að ekki sé talað um atvinnuhúsnæði. Dæmi er um að eignir sé skráðar sem sökklar þó að þær séu fyrir löngu komnar upp. Hér verður Hafnarfjarðarbær af tekjum sem nema tugum eða hundruðum milljóna. Hver einbýlishúsaeigandi sem býr í fullbúnu húsi, sem er skráð fokhelt, kemur sér þannig hjá því að borga tugi eða hundruð þúsunda á ári hverju. Á sama tíma er gegndarlaus niðurskurður á þjónustuþáttum bæjarins, leikskólum og skólum, að ekki sé talað um framlög til íþrótta og menningar. Í raun er það óskiljanlegt að bæjaryfirvöld í Hafnarfirði og Fasteignamat ríkisins skuli ekki hafa gert gangskör í þessum málum – fyrr en nú, en að sögn bæjaryfirvalda eru þau að vakna af löngum þyrnirósasvefni og bæta úr þessum málum. Af hverju þetta hefur viðgengist í fjölda ára er ekki vitað og ekki er heldur vitað hvernig bæjaryfirvöld ætla að réttlæta það gagnvart þeim sem staðið hafa skil á sínu öll þessi ár að aðrir skuli hafa sloppið með helmingi lægri fasteignagjöld. Ástandið er misjafnt milli sveitarfélaga en til samanburðar má þó nefna að í Kópavogi fara starfsmenn bæjarins 3-4 sinnum á ári í eftirlitsferðir um bæinn til að skoða stöðu mála. Þar var óskað eftir endurmati á um 400 íbúðum fyrir síðustu áramót, sem voru rangt skráðar. Þannig virðast engar spurningar hafa vaknað þegar bæjaryfirvöld í Hafnarfirði hafa litið út um skrifstofuglugga sína og virt fyrir sér stórglæsilegar blokkir við Norðurbakkann, enda eru margar þeirra rétt fokheldar samkvæmt fasteignamati. Engar spurningar hafa vaknað þó að tugir íbúa í einni götu á Völlunum séu skráðir til heimilis í fokheldu húsnæði og hafi verið það svo árum skiptir. Guð einn veit hvernig ástandið er annars staðar. Sá sofandaháttur sem hér hefur verið í gangi er óþolandi, ekki síst á tímum þrenginga og niðurskurðar þar sem bæjarfélagið þarf á öllu sínum fjármunum að halda. Eina svar bæjaryfirvalda hefur verið að hækka fasteignagjöldin rétt einu sinni í jólamánuðinum – að minnsta kosti hjá þeim hluta bæjarbúa sem borgar þau.
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun