Tannlækningar og réttindi barna Stefán Hallur Jónsson skrifar 26. september 2011 11:00 Tannskemmdir hjá íslenskum börnum eru tvisvar sinnum algengari en hjá börnum í Skandinavíu, en fimmtán ára börn á Íslandi eru með að meðaltali 4 skemmdar tennur (Munnís 2005). Allt að 40% barna komu EKKI til tannlæknis árið 2010 á Íslandi. Hver er ástæðan? Hún er sú að styrkir almannatryggingakerfis Íslendinga til tannlækninga hafa ekki fylgt verðlagi. Þá er afgangur upp á 300 milljónir hjá SÍ á hverju ári. Stafar það af því að gjaldskrá heilbrigðisráðherra er alltof lág. Útgjöld hins opinbera til tannlækninga voru árið 1999, 0.15% af vergri landsframleiðslu en árið 2010 var þetta hlutfall 0.08% (Hagstofa Íslands). Á mannamáli myndi þetta vera kallaður næstum 50% niðurskurður á rúmum áratug. Er einhver hissa á að tannskemmdir séu algengar hér, ætti það ekki einmitt að vera eðlilegt? Tannskemmdir eru algengasti sjúkdómur í börnum en það gleymist oftast að þetta er sá sjúkdómur sem er þó auðveldlega hægt að koma alveg í veg fyrir. Til þess þarf öflugar og skipulagðar forvarnir og þær þurfa að vera til staðar í öllum byggðum landsins. Viðmiðunarþjóðir okkar í Skandinavíu hafa náð góðum árangri í fækkun tannskemmda en þar er veitt mun meira fé til málaflokksins. Eins og gefur að skilja nýtast fjárheimildir þar mun meira í forvarnir en viðgerðir miðað við á Íslandi, þar sem tannskemmdir eru tvöfalt algengari hér. Í Noregi er tannlæknakostnaður per íbúa 12 þúsund ísl. kr. (á ári) en á Íslandi er þessi tala rúm 4 þúsund kr. Þannig myndi kostnaður ríkisins vera í kringum 3,8 milljarðar á ári á Íslandi ef við veittum sömu upphæð (per íbúa) í þetta og Norðmenn. Raunin er að 1,3 milljarðar eru settir í þetta hér (1,6 millj. skv fjárlögum en 0,3 millj. ekki nýttir). Þarna munar miklu og til að ná viðunandi árangri þarf að stórauka fjárheimildir frá Alþingi til tannlækninga. Þetta hafa stjórnvöld vitað að minnsta sl. 5 ár en hafa algjörlega hunsað ráðleggingar fagaðila. Ríkið hefur þó þá skyldu að styðja barn til heilbrigðis og vernda það gegn vanrækslu (sjá 19. og 24. grein Barnasáttmála) enda hefur Umboðsmaður barna gert athugasemdir við framkvæmd hins opinbera á málaflokknum.Hefur Alþingi í hyggju að draga úr heilsuvernd tanna enn frekar? Það bara stenst enga skoðun. Foreldrar! Þið berið ábyrgð á tönnum barna ykkar, þrátt fyrir allt. Burstið tennur barna ykkar tvisvar á dag, notið tannþráð reglulega (a.m.k. þrisvar í viku), forðist að gefa börnum sælgæti og gos og heimsækið tannlækninn ykkar reglulega. Óhætt er að benda á ógrynni fræðsluefnis á tannheilsa.is og tannsi.is. Það ætti svo að vera krafa barnafjölskyldna á Íslandi að hið opinbera styðji við þær með þann kostnað sem því miður er nauðsynlegur við tannlækningar jafnt og aðra heilbrigðisþjónustu barna. Málstaður tannlækna hefur hlotið lítinn hljómgrunn og tími til kominn að kjósendur þingmanna láti í sér heyra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Sjá meira
Tannskemmdir hjá íslenskum börnum eru tvisvar sinnum algengari en hjá börnum í Skandinavíu, en fimmtán ára börn á Íslandi eru með að meðaltali 4 skemmdar tennur (Munnís 2005). Allt að 40% barna komu EKKI til tannlæknis árið 2010 á Íslandi. Hver er ástæðan? Hún er sú að styrkir almannatryggingakerfis Íslendinga til tannlækninga hafa ekki fylgt verðlagi. Þá er afgangur upp á 300 milljónir hjá SÍ á hverju ári. Stafar það af því að gjaldskrá heilbrigðisráðherra er alltof lág. Útgjöld hins opinbera til tannlækninga voru árið 1999, 0.15% af vergri landsframleiðslu en árið 2010 var þetta hlutfall 0.08% (Hagstofa Íslands). Á mannamáli myndi þetta vera kallaður næstum 50% niðurskurður á rúmum áratug. Er einhver hissa á að tannskemmdir séu algengar hér, ætti það ekki einmitt að vera eðlilegt? Tannskemmdir eru algengasti sjúkdómur í börnum en það gleymist oftast að þetta er sá sjúkdómur sem er þó auðveldlega hægt að koma alveg í veg fyrir. Til þess þarf öflugar og skipulagðar forvarnir og þær þurfa að vera til staðar í öllum byggðum landsins. Viðmiðunarþjóðir okkar í Skandinavíu hafa náð góðum árangri í fækkun tannskemmda en þar er veitt mun meira fé til málaflokksins. Eins og gefur að skilja nýtast fjárheimildir þar mun meira í forvarnir en viðgerðir miðað við á Íslandi, þar sem tannskemmdir eru tvöfalt algengari hér. Í Noregi er tannlæknakostnaður per íbúa 12 þúsund ísl. kr. (á ári) en á Íslandi er þessi tala rúm 4 þúsund kr. Þannig myndi kostnaður ríkisins vera í kringum 3,8 milljarðar á ári á Íslandi ef við veittum sömu upphæð (per íbúa) í þetta og Norðmenn. Raunin er að 1,3 milljarðar eru settir í þetta hér (1,6 millj. skv fjárlögum en 0,3 millj. ekki nýttir). Þarna munar miklu og til að ná viðunandi árangri þarf að stórauka fjárheimildir frá Alþingi til tannlækninga. Þetta hafa stjórnvöld vitað að minnsta sl. 5 ár en hafa algjörlega hunsað ráðleggingar fagaðila. Ríkið hefur þó þá skyldu að styðja barn til heilbrigðis og vernda það gegn vanrækslu (sjá 19. og 24. grein Barnasáttmála) enda hefur Umboðsmaður barna gert athugasemdir við framkvæmd hins opinbera á málaflokknum.Hefur Alþingi í hyggju að draga úr heilsuvernd tanna enn frekar? Það bara stenst enga skoðun. Foreldrar! Þið berið ábyrgð á tönnum barna ykkar, þrátt fyrir allt. Burstið tennur barna ykkar tvisvar á dag, notið tannþráð reglulega (a.m.k. þrisvar í viku), forðist að gefa börnum sælgæti og gos og heimsækið tannlækninn ykkar reglulega. Óhætt er að benda á ógrynni fræðsluefnis á tannheilsa.is og tannsi.is. Það ætti svo að vera krafa barnafjölskyldna á Íslandi að hið opinbera styðji við þær með þann kostnað sem því miður er nauðsynlegur við tannlækningar jafnt og aðra heilbrigðisþjónustu barna. Málstaður tannlækna hefur hlotið lítinn hljómgrunn og tími til kominn að kjósendur þingmanna láti í sér heyra.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar