Aðvörun! Grétar Mar Jónsson skrifar 22. júní 2011 15:00 Nú er ljóst að ríkistjórnin ætlar að beygja sig undir vilja LÍÚ og SA og með því tekur hún hagsmuni fárra fram yfir heildarhagsmuni. Ríkistjórnin hefur fallið frá því sem lofað var í stjórnarsáttmálanum um að breytingar yrðu gerðar á núverandi fiskveiðistjórnunarkerfi. Þess í stað verður núverandi handhöfum afhentur nýtingarrétturinn á sjávarauðlindinni í 23 ár. Hrunameistararnir Halldór Ásgrímsson og Davíð Oddsson leyfðu sér aldrei að láta nýtingarréttinn af hendi í meira en eitt ár í einu. Það ætlar hins vegar ríkisstjórnin sem setti á stofn mannréttindaráðuneyti að gera. Því það frumvarp sem nú liggur fyrir hunsar mannréttindaálit Sameinuðu þjóðanna og íslenska stjórnarskrá. Núverandi frumvarp tryggir núverandi handhöfum kvótans nýtingarréttinn til 23 ára. Fyrir það er þeim ætlað að greiða 5 milljarða sem eru smámunir í ljósi þess að afskrifaðir voru 2,6 milljarðar af smábátaútgerð í eigu Skinneyjar-Þinganess á síðasta ári. Hækka á veiðigjald úr 6 krónum í 12 sem er langt frá markaðsverði sem oftast er hægt að sjá á vef LÍÚ. Þetta er verra en Magma-dæmið því þar var þó öllum gefinn kostur á að bjóða í nýtingarréttinn. Boðaðar breytingar eru stærsti glæpur Íslandssögunnar og það er ekki sátt um þær. En forsenda framfara og uppbyggingar er að skapa sátt. Það þarf að koma í veg fyrir að þeir hinir sömu og áttu stóran þátt í hruninu fái áfram að mata krókinn á kostnað almennings í landinu. Útgerðarmenn boða verri lífskjör ef hróflað verður við sérhagsmunum þeirra. Bankamenn gerðu slíkt hið sama fyrir hrun. Undan þeirra kröfum var látið og við vitum öll til hvers það leiddi. Engin lýðræðisþjóð lætur af hendi nýtingarrétt til sérhagsmunaaðila til svo langs tíma eins og núverandi stjórnvöld ætla að gera. Þjóðin þarf á því að halda að hún fái öll notið arðsins af auðlind sinni til að komast út úr þeim vanda sem hún er nú að takast á við. Íslensk alþýða þarf að rísa upp og berja frá sér og tryggja að heildarhagsmunir verði teknir fram yfir hagsmuni fárra sem hafa það eitt að markmiði að hagnast án tillits til þess sem kemur heildinni til góða. Pottaleiðin breytir engu þar um því núverandi handhafar aflaheimilda nota og koma til með að nýta alla pottana. Allir geta í dag fengið að veiða úr skötuselspottinum. Þeir sem þegar eiga kvóta í skötusel geta leigt frá sér veiðiheimildir fyrir 350 kr. og leigt til sín á 120 kr. frá ríkinu. Þeir sem fá línuívilnun í dag eru þeir sem eru með aflaheimildir því sá sem á ekki aflaheimildir fær ekkert. Þeir sem fá byggðarkvóta eru þeir sem eiga aflaheimildir því til að fá byggðarkvóta þarf að leggja til tonn á móti tonni. Þeir sem nýta rækjuna eru þeir sem eiga fyrir aflaheimildir í þorski og grálúðu. Þetta eru staðreyndir málins og það er mikill misskilningur að núverandi stjórnarfrumvarp skerði á einhvern hátt hagkvæmni eða möguleika útgerðarfyrirtækja í landinu. Því er betra að gera ekkert en þessa vitleysu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Nú er ljóst að ríkistjórnin ætlar að beygja sig undir vilja LÍÚ og SA og með því tekur hún hagsmuni fárra fram yfir heildarhagsmuni. Ríkistjórnin hefur fallið frá því sem lofað var í stjórnarsáttmálanum um að breytingar yrðu gerðar á núverandi fiskveiðistjórnunarkerfi. Þess í stað verður núverandi handhöfum afhentur nýtingarrétturinn á sjávarauðlindinni í 23 ár. Hrunameistararnir Halldór Ásgrímsson og Davíð Oddsson leyfðu sér aldrei að láta nýtingarréttinn af hendi í meira en eitt ár í einu. Það ætlar hins vegar ríkisstjórnin sem setti á stofn mannréttindaráðuneyti að gera. Því það frumvarp sem nú liggur fyrir hunsar mannréttindaálit Sameinuðu þjóðanna og íslenska stjórnarskrá. Núverandi frumvarp tryggir núverandi handhöfum kvótans nýtingarréttinn til 23 ára. Fyrir það er þeim ætlað að greiða 5 milljarða sem eru smámunir í ljósi þess að afskrifaðir voru 2,6 milljarðar af smábátaútgerð í eigu Skinneyjar-Þinganess á síðasta ári. Hækka á veiðigjald úr 6 krónum í 12 sem er langt frá markaðsverði sem oftast er hægt að sjá á vef LÍÚ. Þetta er verra en Magma-dæmið því þar var þó öllum gefinn kostur á að bjóða í nýtingarréttinn. Boðaðar breytingar eru stærsti glæpur Íslandssögunnar og það er ekki sátt um þær. En forsenda framfara og uppbyggingar er að skapa sátt. Það þarf að koma í veg fyrir að þeir hinir sömu og áttu stóran þátt í hruninu fái áfram að mata krókinn á kostnað almennings í landinu. Útgerðarmenn boða verri lífskjör ef hróflað verður við sérhagsmunum þeirra. Bankamenn gerðu slíkt hið sama fyrir hrun. Undan þeirra kröfum var látið og við vitum öll til hvers það leiddi. Engin lýðræðisþjóð lætur af hendi nýtingarrétt til sérhagsmunaaðila til svo langs tíma eins og núverandi stjórnvöld ætla að gera. Þjóðin þarf á því að halda að hún fái öll notið arðsins af auðlind sinni til að komast út úr þeim vanda sem hún er nú að takast á við. Íslensk alþýða þarf að rísa upp og berja frá sér og tryggja að heildarhagsmunir verði teknir fram yfir hagsmuni fárra sem hafa það eitt að markmiði að hagnast án tillits til þess sem kemur heildinni til góða. Pottaleiðin breytir engu þar um því núverandi handhafar aflaheimilda nota og koma til með að nýta alla pottana. Allir geta í dag fengið að veiða úr skötuselspottinum. Þeir sem þegar eiga kvóta í skötusel geta leigt frá sér veiðiheimildir fyrir 350 kr. og leigt til sín á 120 kr. frá ríkinu. Þeir sem fá línuívilnun í dag eru þeir sem eru með aflaheimildir því sá sem á ekki aflaheimildir fær ekkert. Þeir sem fá byggðarkvóta eru þeir sem eiga aflaheimildir því til að fá byggðarkvóta þarf að leggja til tonn á móti tonni. Þeir sem nýta rækjuna eru þeir sem eiga fyrir aflaheimildir í þorski og grálúðu. Þetta eru staðreyndir málins og það er mikill misskilningur að núverandi stjórnarfrumvarp skerði á einhvern hátt hagkvæmni eða möguleika útgerðarfyrirtækja í landinu. Því er betra að gera ekkert en þessa vitleysu.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar