Borg og eigendur togast á um tíu sentimetra

„Ef ég væri ekki ljóshærður þá væri ég löngu orðinn gráhærður,“ segir Marías Sveinsson, einn þriggja eigenda Klapparstígs 17, sem kveðst uppgefinn á samskiptum við byggingarfulltrúa vegna nýbyggingar á lóðinni.

Húsið á Klapparstíg 17 eyðilagðist í bruna í janúar 2009. Nú er verið að byggja þar nýtt íbúðarhús. Áfast við gamla gafl hússins er 112 ára gamall steinbær. Hann er sagður hafa varðveislugildi og eigendum nýbyggingarinnar var því neitað um að rífa gaflinn og steypa nýjan eins og þeir vildu.

„Við höfum lent í verulegum töfum vegna byggingarfulltrúa. Þessi gaflveggur sérstaklega hefur verið okkur kostnaðarsamur. Það má segja að borgin hafi tekið hann eignarnámi með frekju og yfirgangi,“ segir Marías sem kveður eigendur Klapparstígs 17 telja borgina hafa valdið þeim tveggja til þriggja milljóna króna aukakostnaði. Veggurinn umdeildi standi tíu sentimetra inn fyrir þeirra lóðamörk og skerði væntanlega bygginguna sem því nemi.

„Þeir eru búnir að gera allt til að gera okkur skráveifu. Það þarf að hreinsa til í þessari stofnun,“ segir Marías og krefst skýrra svara frá borginni um hvernig bæti eigi þeim skaðann.

Magnús Sædal byggingarfulltrúi segir af og frá að embætti hans hafi valdið töfum á byggingu hússins. Eigendurnir sjálfir hafi til dæmis gegn betri vitund skilað inn teikningum sem gerðu ráð fyrir alltof háu nýtingarhlutfalli á lóðinni.

Að sögn Magnúsar er alls ekki óalgengt að hús nái út fyrir lóðir í gamla bænum. „Menn klofuðu út einhverjar lóðir. Þeir voru ekki svo nákvæmir á þessu í gamla daga,“ segir byggingarfulltrúinn og útskýrir að í raun hafi gaflveggurinn sem slíkur ekki varðveislugildi heldur sé það steinbærinn á númer nítján sem menn vilja vernda. „Ef þessi veggur er rifinn er opið inn í gamla steinbæinn og hann hefur varðveislugildi enda er hann síðasti steinbærinn á þessu svæði.“

Byggingarfulltrúinn hafnar því algerlega að Reykjavíkurborg eigi að bera kostnað vegna málsins. „Borgarsjóður er ekki að byggja á þessari lóð og hann tekur engar fjárhagslegar skuldbindingar á sig vegna svona bygginga; byggjandinn er að byggja og það er hans mál. Það þýðir ekkert að vera að væla í okkur,“ segir Magnús Sædal.

gar@frettabladid.is