Sjálfstæðisflokkurinn aðhyllist ekki forsjárhyggju Helgi Magnússon skrifar 15. nóvember 2011 06:00 Innan Sjálfstæðisflokksins eru harðsnúin öfl sem vilja að flokkurinn samþykki að þegar í stað verði hætt við aðildarviðræður Íslands og ESB og umsóknin dregin til baka. Umsókn sem lýðræðislegur meirihluti samþykkti á Alþingi. Ef það yrði niðurstaða Alþingis fæ ég ekki betur séð en að Íslendingar yrðu sér til minnkunar á alþjóðavettvangi og dæmdu sig úr leik sem einangruð utangarðsþjóð. Ef landsfundur sendir 16 þingmenn flokksins með slíkt veganesti til Alþingis bendir flest til þess að þeim yrði ekkert ágengt. Ríkisstjórnin virðist geta komið sér saman um að halda völdum. Flokkarnir deila um flest annað en að halda valdastólunum. Þetta hefði því væntanlega ekki önnur áhrif en þau að Sjálfstæðisflokkurinn gæti ekki efnt til samstarfs við þá sem vilja ljúka aðildarviðræðunum við ESB og leggja samninginn síðan í dóm þjóðarinnar til samþykktar eða synjunar. Með því þrengdist staða Sjálfstæðisflokksins að óþörfu. Flokkurinn getur ekki lokað öllum dyrum til samstarfs, ætli hann sér áframhaldandi hlutverk í íslenskum stjórnmálum. Er flokkurinn búinn að missa áhuga á að hafa áhrif á gang mála í samfélaginu eins og hann hefur gert myndarlega frá upphafi? Er flokkurinn ekki í stjórnmálum til að hafa áhrif og völd eða er það nýja stefnan að vera bara með og taka að sér hlutverk stjórnarandstöðunnar eins og nú er raunin á Alþingi og hjá stærstu sveitarfélögunum, Reykjavík, Kópavogi, Hafnarfirði og Akureyri? Ekki er langt síðan flokkurinn var forystuafl á öllum þessum stöðum. Furðu vekur yfirlýsing Hönnu Birnu Kristjánsdóttur á Sprengisandi um að ekki verði samið um stjórnarmyndun við Samfylkinguna, verði hún formaður, nema Samfylkingin falli frá stefnu sinni í Evrópumálum. Hanna er komin í stjórnarmyndunarviðræður við sjálfa sig hálfu öðru ári fyrir kosningar og hefur þegar sett sér afarkosti! Sjálfstæðisflokkurinn á að styðja það að landsmenn fái tækifæri til að kjósa um ESB samning í þjóðaratkvæðagreiðslu. Flokkurinn á að treysta kjósendum enda er hann ekki forsjárhyggjuflokkur. Ég vona að það sé ekki að breytast. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson Skoðun Halldór 25.07.2026 Halldór Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Sjá meira
Innan Sjálfstæðisflokksins eru harðsnúin öfl sem vilja að flokkurinn samþykki að þegar í stað verði hætt við aðildarviðræður Íslands og ESB og umsóknin dregin til baka. Umsókn sem lýðræðislegur meirihluti samþykkti á Alþingi. Ef það yrði niðurstaða Alþingis fæ ég ekki betur séð en að Íslendingar yrðu sér til minnkunar á alþjóðavettvangi og dæmdu sig úr leik sem einangruð utangarðsþjóð. Ef landsfundur sendir 16 þingmenn flokksins með slíkt veganesti til Alþingis bendir flest til þess að þeim yrði ekkert ágengt. Ríkisstjórnin virðist geta komið sér saman um að halda völdum. Flokkarnir deila um flest annað en að halda valdastólunum. Þetta hefði því væntanlega ekki önnur áhrif en þau að Sjálfstæðisflokkurinn gæti ekki efnt til samstarfs við þá sem vilja ljúka aðildarviðræðunum við ESB og leggja samninginn síðan í dóm þjóðarinnar til samþykktar eða synjunar. Með því þrengdist staða Sjálfstæðisflokksins að óþörfu. Flokkurinn getur ekki lokað öllum dyrum til samstarfs, ætli hann sér áframhaldandi hlutverk í íslenskum stjórnmálum. Er flokkurinn búinn að missa áhuga á að hafa áhrif á gang mála í samfélaginu eins og hann hefur gert myndarlega frá upphafi? Er flokkurinn ekki í stjórnmálum til að hafa áhrif og völd eða er það nýja stefnan að vera bara með og taka að sér hlutverk stjórnarandstöðunnar eins og nú er raunin á Alþingi og hjá stærstu sveitarfélögunum, Reykjavík, Kópavogi, Hafnarfirði og Akureyri? Ekki er langt síðan flokkurinn var forystuafl á öllum þessum stöðum. Furðu vekur yfirlýsing Hönnu Birnu Kristjánsdóttur á Sprengisandi um að ekki verði samið um stjórnarmyndun við Samfylkinguna, verði hún formaður, nema Samfylkingin falli frá stefnu sinni í Evrópumálum. Hanna er komin í stjórnarmyndunarviðræður við sjálfa sig hálfu öðru ári fyrir kosningar og hefur þegar sett sér afarkosti! Sjálfstæðisflokkurinn á að styðja það að landsmenn fái tækifæri til að kjósa um ESB samning í þjóðaratkvæðagreiðslu. Flokkurinn á að treysta kjósendum enda er hann ekki forsjárhyggjuflokkur. Ég vona að það sé ekki að breytast.
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun