Þegar bygging er ekki orðin að húsi: Ný nálgun í tryggingum framkvæmda Heiður Huld Hreiðarsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:01 Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun