Þegar bygging er ekki orðin að húsi: Ný nálgun í tryggingum framkvæmda Heiður Huld Hreiðarsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:01 Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Sjá meira
Mikilvægt skref hefur nú verið tekið í átt að sterkari tryggingavernd fasteigna á Íslandi, sviði sem lengi hefur verið með ákveðið tómarúm. Samkvæmt lögum eiga húseigendur að brunatryggja allar fasteignir. Það á ekki bara við um fullbyggð hús, heldur líka á meðan framkvæmdir standa yfir. Það sem fáir átta sig þó á er að hefðbundið brunabótamat fylgir ekki sjálfkrafa með þegar verið er að byggja eða bæta við. Þær framkvæmdir þarf að tryggja sérstaklega. Og þar hefur viss vandi legið. Í reynd er þessi lagaskylda ekki alltaf uppfyllt. Nýlegt dæmi frá Hornafirði, þar sem eldur kom upp í hjúkrunarheimili í byggingu, varpar skýru ljósi á stöðuna. Þar kom fram að ríkisbyggingar eru almennt ekki tryggðar fyrr en þær eru tilbúnar, sem stangast í raun á við gildandi lög. Þetta sýnir að ekki bara einstaklingar, heldur líka opinberir aðilar, geta misst sjónar á ábyrgðinni. Eitt stærsta vandamálið er einfaldlega skortur á eftirliti. Þegar enginn fylgist með myndast auðveldlega gat í tryggingar verndinni einmitt á þeim tíma þegar verðmætin eru hvað mest og áhættan raunveruleg. Á byggingartíma geta atvik eins og eldur, vatnstjón, óveður eða innbrot haft gríðarlegar afleiðingar. Ábyrgðin er þó skýr: hún liggur hjá eigendum mannvirkja. Samt gera margir ráð fyrir að verktakar sjái um tryggingamálin. Sá misskilningur getur reynst dýr. Þess vegna þarf að skerpa á fræðslu og samtali milli aðila, svo allir aðilar: eigendur, verktakar og undirverktakar viti nákvæmlega hver ber ábyrgð á hverju. Fjárfestar og lánastofnanir gegna líka lykilhlutverki. Þegar verkefni er fjármagnað er oft krafist brunatryggingar sem skilyrðis fyrir fjármögnun. Stuðlar það að auknu öryggi. En það dugar skammt ef önnur áhætta er ótryggð. Hér kemur ný lausn á Íslandi inn í myndina: Verktakatrygging. Hún er hugsuð sem viðbót við brunatryggingu og brúar bilið þar sem hefðbundnar tryggingar ná ekki til. Hún getur til dæmis bætt tjón á byggingarefnum, rúðubroti, innbrotum eða veðurtjóni. Allt það sem í getur falist raunveruleg áhætta á virkum byggingarsvæðum. Þar liggja oft mikil verðmæti, ekki síst í ónotuðum efnum sem annars væru ótryggð.. Með því að sameina lögboðna brunatryggingu og verktakatryggingu er hægt að loka þessu gati og tryggja samfellda vernd frá fyrsta degi framkvæmda til þess síðasta. Þetta fyrirkomulag er vel þekkt erlendis, þar sem tryggingar fyrir byggingarframkvæmdir eru víðtækari og taka jafnvel til náttúruhamfara. Þörfin hefur lengi verið til staðar hér á landi bæði fyrir smærri verkefni og mikla uppbyggingu á ákveðnum svæðum. Áhættan er nefnilega til staðar á öllum stigum. Og eitt er víst: tjón bíður ekki eftir hentugum tímapunkti. Það getur orðið í upphafi framkvæmda eða þegar verkið er vel á veg komið, jafnvel rétt fyrir afhendingu. Þess vegna þarf tryggingaverndin að vera til staðar allan tímann. Með því að stoppa í gatið getum við tryggt að byggingarframkvæmdir á Íslandi standi á traustari grunni, ekki bara tæknilega, heldur líka fjárhagslega þegar á reynir. Höfundur greinar er forstöðumaður Fyrirtækjaþjónustu hjá Sjóvá.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun