Ekki villast Ingibjörg Kristleifsdóttir og Björk Óttarsdóttir skrifar 7. apríl 2011 09:00 Hlutverk starfshóps um greiningu tækifæra til samrekstrar og/eða sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila var að greina tækifæri í hverfum borgarinnar til endurskipulagningar á rekstri leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila með faglegan og fjárhagslegan ávinning í huga. Í starfi sínu átti hópurinn að hafa það að leiðarljósi að standa vörð um faglegt starf og að halda í styrkleika hvers leikskóla, grunnskóla og frístundaheimilis. Niðurstaða hópsins er að fækka stjórnendum í leikskólum . Opinbert markmið þess gjörnings er að ná fram fjárhagslegum og faglegum ávinningi með því að gera 30 leikskóla að 15. Hvernig samrýmist það að standa vörð um faglegt starf og halda í styrkleika hvers skóla því að fækka stjórnendum? Enn er tækifæri til þess að hætta við sameiningar skóla í Reykjavík enda hafa ekki komið nægjanlega sterk rök sem réttlæta svo afdrifaríka aðgerð eins og tillögu starfshóps um greiningu tækifæra til samreksturs/sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila. Fagfólk og foreldrar binda enn vonir við að hætt verði við uppsagnir skólastjórnenda enda vilja metnaðarfullir borgarfulltrúar varla skilja eftir sig það minnismerki að hafa þvingað fram sameiningar sem skilja eftir sig ófyrirsjánlegan skaða. Lítum á nokkrar staðhæfingar sem koma fram í skýrslunni og dæmi um fjölmargar spurningar sem vakna við lesturinn. „Með því að sameina yfirstjórn leikskólanna verður til stærri rekstrareining og tækifæri gefst til að einfalda stjórnsýslu, auka skilvirkni í stjórnun og stefnumótun og auðvelda yfirsýn:" Er það í þágu barna í leikskólum að færa stjórnandann frá daglegu starfi með börnum og kennurum með því að hækka valdapýramídann og minnka enn möguleika á samráði kennara og stjórnenda? Er það í þágu barna að gera leikskólana sem eru lifandi samfélag barna, starfsmanna og foreldra, að einsleitum stofnunum þar sem ákvarðanir eru teknar ofanfrá? Hvernig auðveldar það stefnumótun og yfirsýn að færa stjórnandann fjær kennurum sínum og börnum skólans með fjölgun starfsstöðva og auknu vinnuálagi? „Með sameiningu má ná fram hagræðingu í rekstri og sparnaði í innkaupum „ Hvað er í veginum fyrir því að hagræða í rekstri og spara í innkaupum án þess að sameina ? Leikskólastjórnendur hafa fengið lof fyrir það að vera útsjónarsamir og nýtnir. Hver er niðurstaða ársins 2010 ? Sýnir hún að leikskólarnir hafi verði reknir á óhagkvæman hátt og að hægt sé að skera frekar niður í rekstri? Fyrir kosningar 2010 voru frambjóðendur sem nú eru við stjórnvölinn sammála um það á fundi með starfsmönnum skóla í Norræna húsinu að ekki væri hægt að líða frekari niðurskurð í leikskólum nema það bitnaði verulega á gæðum skólastarfsins gagnvart börnunum. „Við sameiningu má ná fram betri nýtingu varðandi sérkennslu og aðra sérfræðiþekkingu." Hvað er í veginum fyrir því að efla samstarf á milli skóla varðandi sérkennslu og aðra sérfræðiþekkingu? Hvernig má fækkun fagmanna verða til þess að sérfræðiþekking aukist ? „Samræmd stefnumótun, ein skólanámskrá og starfsáætlun, færri vinnustundir fara í áætlanagerð". Hvernig fækkar vinnustundum við stefnumótun, skólanámskrá og áætlanagerð við fækkun stjórnenda. Er ekki hugmyndin að allt starfsfólk leikskólanna komi að þessari vinnu? „Samnýting mötuneyta er raunhæfur kostur" Samnýting mötuneyta er þekkt í leikskólum Reykjavíkur. Leikskólastjórnendur hafa séð þá möguleika og unnið að því að hafa samvinnu um rekstur mötuneyta. „Hægt verður að samnýta starfsfólk milli starfsstöðva, t.d. vegna forfalla og sérverkefna" Verður til fleira starfsfólk í starfsstöðvunum þannig að þær verði aflögufærar með starfsmenn til að lána vegna forfalla í aðrar starfsstöðvar? Þarf ekki stjórnanda í hverri starfsstöð til þess að skipuleggja og útfæra þetta verkefni ? „Aukið svigrúm myndast til þess að ráða inn sérhæft starfsfólk; í sérkennslu, listgreinakennslu, heimspeki og margt fleira¨" Verður þeim peningum sem sparast við fækkun leikskólastjórnenda veitt inn í skólann aftur til þess að fjölga leikskólakennurum ? Hvernig er sú áætlun? Á hverju byggist sú áætlun ef hún er til ? Þýðir þetta að Reykjavíkurborg ætli að gera gangskör í því að ná leikskólakennurum frá öðrum sveitarfélögum? Ætlar Reykjavíkurborg að nýta fjármunina sem sparast til þess að gera átak í því að mennta fleiri leikskólakennara? Leikskólakennarar og stjórnendur hafa í störfum sínum ávallt haft hag barnanna í fyrirrúmi. Allar ákvarðanir eru teknar út frá því hvað er best fyrir börn. Rekstraraðilar hafa verið talsmenn fyrir sjónarmið atvinnulífsins. Þ.e. að hlutverk leikskólanna sé fyrst og fremst þjónustuhlutverk fyrir atvinnulífið. Oft fara þessi sjónarmið saman en stundum myndast togstreita um það hvort vegur þyngra skóli fyrir börn eða þjónusta við foreldra. Leikskólakennarar og stjórnendur hafa gert kröfur um barn og fjölskylduvænna samfélag en jafnframt séð til þess að umhverfi barnanna í leikskólanum sé það besta sem hægt er að bjóða upp á miðað við aðstæður. Aðstæður hafa ekki alltaf verið góðar. Leikskólum hefur fjölgað gríðarlega hratt undanfarna áratugi og fjölgun kennara hefur ekki haft við þeirri þróun. Skortur á leikskólakennurum er alvarlegt vandamál sem verður að finna lausn á í samvinnu ráðuneytis, sveitarfélaga, háskóla og stéttarfélaga. Starfið í leikskólum verður að vera eftirsóknarvert til þess að fólk velji sér það sem ævistarf. Aðför að stjórnendum er ekki rétta leiðin til þess. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Hlutverk starfshóps um greiningu tækifæra til samrekstrar og/eða sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila var að greina tækifæri í hverfum borgarinnar til endurskipulagningar á rekstri leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila með faglegan og fjárhagslegan ávinning í huga. Í starfi sínu átti hópurinn að hafa það að leiðarljósi að standa vörð um faglegt starf og að halda í styrkleika hvers leikskóla, grunnskóla og frístundaheimilis. Niðurstaða hópsins er að fækka stjórnendum í leikskólum . Opinbert markmið þess gjörnings er að ná fram fjárhagslegum og faglegum ávinningi með því að gera 30 leikskóla að 15. Hvernig samrýmist það að standa vörð um faglegt starf og halda í styrkleika hvers skóla því að fækka stjórnendum? Enn er tækifæri til þess að hætta við sameiningar skóla í Reykjavík enda hafa ekki komið nægjanlega sterk rök sem réttlæta svo afdrifaríka aðgerð eins og tillögu starfshóps um greiningu tækifæra til samreksturs/sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimila. Fagfólk og foreldrar binda enn vonir við að hætt verði við uppsagnir skólastjórnenda enda vilja metnaðarfullir borgarfulltrúar varla skilja eftir sig það minnismerki að hafa þvingað fram sameiningar sem skilja eftir sig ófyrirsjánlegan skaða. Lítum á nokkrar staðhæfingar sem koma fram í skýrslunni og dæmi um fjölmargar spurningar sem vakna við lesturinn. „Með því að sameina yfirstjórn leikskólanna verður til stærri rekstrareining og tækifæri gefst til að einfalda stjórnsýslu, auka skilvirkni í stjórnun og stefnumótun og auðvelda yfirsýn:" Er það í þágu barna í leikskólum að færa stjórnandann frá daglegu starfi með börnum og kennurum með því að hækka valdapýramídann og minnka enn möguleika á samráði kennara og stjórnenda? Er það í þágu barna að gera leikskólana sem eru lifandi samfélag barna, starfsmanna og foreldra, að einsleitum stofnunum þar sem ákvarðanir eru teknar ofanfrá? Hvernig auðveldar það stefnumótun og yfirsýn að færa stjórnandann fjær kennurum sínum og börnum skólans með fjölgun starfsstöðva og auknu vinnuálagi? „Með sameiningu má ná fram hagræðingu í rekstri og sparnaði í innkaupum „ Hvað er í veginum fyrir því að hagræða í rekstri og spara í innkaupum án þess að sameina ? Leikskólastjórnendur hafa fengið lof fyrir það að vera útsjónarsamir og nýtnir. Hver er niðurstaða ársins 2010 ? Sýnir hún að leikskólarnir hafi verði reknir á óhagkvæman hátt og að hægt sé að skera frekar niður í rekstri? Fyrir kosningar 2010 voru frambjóðendur sem nú eru við stjórnvölinn sammála um það á fundi með starfsmönnum skóla í Norræna húsinu að ekki væri hægt að líða frekari niðurskurð í leikskólum nema það bitnaði verulega á gæðum skólastarfsins gagnvart börnunum. „Við sameiningu má ná fram betri nýtingu varðandi sérkennslu og aðra sérfræðiþekkingu." Hvað er í veginum fyrir því að efla samstarf á milli skóla varðandi sérkennslu og aðra sérfræðiþekkingu? Hvernig má fækkun fagmanna verða til þess að sérfræðiþekking aukist ? „Samræmd stefnumótun, ein skólanámskrá og starfsáætlun, færri vinnustundir fara í áætlanagerð". Hvernig fækkar vinnustundum við stefnumótun, skólanámskrá og áætlanagerð við fækkun stjórnenda. Er ekki hugmyndin að allt starfsfólk leikskólanna komi að þessari vinnu? „Samnýting mötuneyta er raunhæfur kostur" Samnýting mötuneyta er þekkt í leikskólum Reykjavíkur. Leikskólastjórnendur hafa séð þá möguleika og unnið að því að hafa samvinnu um rekstur mötuneyta. „Hægt verður að samnýta starfsfólk milli starfsstöðva, t.d. vegna forfalla og sérverkefna" Verður til fleira starfsfólk í starfsstöðvunum þannig að þær verði aflögufærar með starfsmenn til að lána vegna forfalla í aðrar starfsstöðvar? Þarf ekki stjórnanda í hverri starfsstöð til þess að skipuleggja og útfæra þetta verkefni ? „Aukið svigrúm myndast til þess að ráða inn sérhæft starfsfólk; í sérkennslu, listgreinakennslu, heimspeki og margt fleira¨" Verður þeim peningum sem sparast við fækkun leikskólastjórnenda veitt inn í skólann aftur til þess að fjölga leikskólakennurum ? Hvernig er sú áætlun? Á hverju byggist sú áætlun ef hún er til ? Þýðir þetta að Reykjavíkurborg ætli að gera gangskör í því að ná leikskólakennurum frá öðrum sveitarfélögum? Ætlar Reykjavíkurborg að nýta fjármunina sem sparast til þess að gera átak í því að mennta fleiri leikskólakennara? Leikskólakennarar og stjórnendur hafa í störfum sínum ávallt haft hag barnanna í fyrirrúmi. Allar ákvarðanir eru teknar út frá því hvað er best fyrir börn. Rekstraraðilar hafa verið talsmenn fyrir sjónarmið atvinnulífsins. Þ.e. að hlutverk leikskólanna sé fyrst og fremst þjónustuhlutverk fyrir atvinnulífið. Oft fara þessi sjónarmið saman en stundum myndast togstreita um það hvort vegur þyngra skóli fyrir börn eða þjónusta við foreldra. Leikskólakennarar og stjórnendur hafa gert kröfur um barn og fjölskylduvænna samfélag en jafnframt séð til þess að umhverfi barnanna í leikskólanum sé það besta sem hægt er að bjóða upp á miðað við aðstæður. Aðstæður hafa ekki alltaf verið góðar. Leikskólum hefur fjölgað gríðarlega hratt undanfarna áratugi og fjölgun kennara hefur ekki haft við þeirri þróun. Skortur á leikskólakennurum er alvarlegt vandamál sem verður að finna lausn á í samvinnu ráðuneytis, sveitarfélaga, háskóla og stéttarfélaga. Starfið í leikskólum verður að vera eftirsóknarvert til þess að fólk velji sér það sem ævistarf. Aðför að stjórnendum er ekki rétta leiðin til þess.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar