Nýtt vinstriafl - án allra öfga

Það mikilvægasta sem maðurinn hefur uppskorið í baráttu sinni fyrir betra lífi á síðustu öldum er borgaralegt þingræði. Öfgafullar stefnur síðustu aldar, kommúnisminn og ofstækisfull hægristefna, hafa hver á sinn hátt grafið undan þingræðinu. Það er kominn tími til að skapa öfluga vinstrihreyfingu sem afneitar ríkistrúnni og byggir á sönnum gildum þingræðis og lýðræðis. Þess vegna fagna ég hugrekki og framsýni Lilju Mósesdóttur.

Kommúnisminn og forræðishyggja ríkistrúarmanna, bæði til vinstri og hægri, hrundi endanlega saman á tíunda áratug síðustu aldar. Við tók hömlulaus nýfrjálshyggja hægriaflanna sem kastaði að lokum veröldinni út í dýpstu kreppu hins borgaralega þjóðfélags síðan kreppan mikla 1929-1939 reið yfir.

Að stofna nýtt stjórnmálaafl er ekki neitt áhlaupaverk. Það þarf fyrst og fremst að endurreisa trú fólksins á raunverulegt þingræði.

Landlæg vantrú manna á stjórnmálum og stjórnmálamönnum veldur því að óánægja með allt sem þingræðið stendur fyrir hefur svipt almenning trúna á því að miklu leyti. Þar á nýfrjálshyggjan, klíkuskapurinn og vildarvinahugsunin afgerandi þátt, en við fall austurblokkarinnar opnuðust nýir, lítt plægðir markaðir, samtímis því sem tölvuöldin gerði mönnum kleift að nýta gamla markaði langtum betur en áður voru dæmi til. Alla þessa möguleika notfærði nýfrjálshyggjan sér einvörðungu til þess að auka völd og gróða örfárra manna.

En þessi stefna ól andstöðu sína. Upp er risin alþjóðleg hreyfing sem berst fyrir jöfnuði og gegn einkavæðingu, ofurgróða og valdspillingu. Það er á þessum grundvelli að nýtt vinstrisinnað stjórnmálaafl verður að rísa, auðvitað með sértæk úrlausnarefni hins íslenska þjóðfélags í huga fyrst og fremst.

Stefnuskráin verður að taka mið af tvennu, baráttu fyrir raunverulegu þingræði og gegn óréttlátum kjörum og aðstæðum almennings. Hana verður líka að móta með þátttöku fólksins og án tilrauna til þess að skapa elítu eða forystuafl sem stendur utan við og ofar venjulegum meðlimum.

Forysta slíks stjórnmálaafls verður að hlusta á vilja almennings sem og gagnrýni og skoðanir venjulegra flokksmanna. Flokkurinn verður að taka mið af hagsmunum almennings, réttlæti í fjármálum og skattamálum, sem og jafnréttismálum, standa vörð um þjóðareign, fiskveiðistjórnun, orkumál og jafnvægi í möguleikum allra til að hafa áhrif á líf sitt og framtíð barna sinna.

Í fjármálum þarf að endurskoða skattakerfið. Ofurveldi bankanna þarf að stöðva. Tillit til vogunarsjóða og fjárfesta verður að víkja fyrir hagsmunum hins vinnandi fólks.

Í utanríkismálum þarf að taka skýra afstöðu gegn aðild að Efnahagsbandalaginu. Ísland á að ganga úr NATO og vera óhrætt við að taka sjálfstæða afstöðu á alþjóðavettvangi.

Í heilbrigðismálum á að tryggja almenningi bestu þjónustu sem völ er á. Nefna má ókeypis tannlækningar fyrir unglinga, betri kjör fyrir eldri borgara og styrkari fjárhagslegan grundvöll fyrir þá sem sjúkdómar eða örorka hafa hrakið út af almennum vinnumarkaði.

Afstaðan til verkalýðshreyfingarinnar og lífeyrissjóðanna skiptir hér einnig máli. Það verður að leggja mikla áherslu á að vinna aftur verkalýðshreyfinguna og ná stjórn á lífeyrissjóðunum í þágu réttsýni og jafnræðis.

Fleiri mál má nefna, en stefnumótunin sjálf og úrvinnsla hennar verður að fara fram á jafnréttis- og lýðræðisgrundvelli með þátttöku sem flestra.

Tökum blaðið frá munninum og sameinumst um stofnun nýs stjórnmálaafls til vinstri, en án allra öfga. Við erum fólkið og við getum lyft grettistaki á vettvangi þingræðisins.