Heilbrigðisþjónustu haldið uppi á yfirvinnu? Guðlaug Kristjánsdóttir formaður BHM skrifar 9. júlí 2008 10:22 Okkur Íslendingum hefur löngum verið innrætt að hér sé heilbrigðisþjónusta með miklum ágætum. Markmið stjórnvalda eru háleit, sem sést meðal annars á því að þegar til stendur að reisa sjúkrahús er það kennt við hátækni. Okkur dugar ekki venjuleg tækni, ekki hefðbundinn gæðastaðall, við viljum aðeins það besta. Enda um að ræða æðstu heilbrigðisstofnun landsins, rekna af íslenska ríkinu. Sem heilbrigðisstarfsmaður veit sú sem þetta skrifar að hátæknin hefur þegar borist til landsins. Það er nú þegar krafa okkar að hér sé veitt besta möguleg heilbrigðisþjónusta. Það sem á hefur skort að mati okkar sem berum uppi hátæknina, er raunsæ stefna í mannauðshluta kerfisins. Menn hljóta að staldra við og hugsa um stund þegar yfir vofir neyðarástand vegna boðaðs yfirvinnubanns hjúkrunarfræðinga í ríkisþjónustu. Getur hátækniheilbrigðiskerfið ekki borið sig án yfirvinnu? Er starfsfólkið svo fáliðað að hver og einn þurfi að skila meiri vinnu en hann réði sig til? Getur verið að það sama gildi um fleiri heilbrigðisstéttir en hjúkrunarfræðinga? Er þetta sá raunveruleiki sem við viljum búa við? Finnst okkur í lagi að fólkið sem gætir lífs okkar og lima búi við langvarandi manneklu og óhóflegt starfsálag? Skapar þetta ástand traust um að hönnuðir hátækniþjónustunnar hugsi fyrir öllu? Mannekla á heilbrigðisstofnunum er að mati flestra heilbrigðisstétta til komin vegna lakra launakjara. Faglegur metnaður og vilji til góðra verka er nægur, hugsjón starfsmanna sterk. Þiggjendur heilbrigðisþjónustu vita hvers virði hún er. Tryggjum veitendum hennar þau kjör sem þeir eiga skilin! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Skoðun Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Sjá meira
Okkur Íslendingum hefur löngum verið innrætt að hér sé heilbrigðisþjónusta með miklum ágætum. Markmið stjórnvalda eru háleit, sem sést meðal annars á því að þegar til stendur að reisa sjúkrahús er það kennt við hátækni. Okkur dugar ekki venjuleg tækni, ekki hefðbundinn gæðastaðall, við viljum aðeins það besta. Enda um að ræða æðstu heilbrigðisstofnun landsins, rekna af íslenska ríkinu. Sem heilbrigðisstarfsmaður veit sú sem þetta skrifar að hátæknin hefur þegar borist til landsins. Það er nú þegar krafa okkar að hér sé veitt besta möguleg heilbrigðisþjónusta. Það sem á hefur skort að mati okkar sem berum uppi hátæknina, er raunsæ stefna í mannauðshluta kerfisins. Menn hljóta að staldra við og hugsa um stund þegar yfir vofir neyðarástand vegna boðaðs yfirvinnubanns hjúkrunarfræðinga í ríkisþjónustu. Getur hátækniheilbrigðiskerfið ekki borið sig án yfirvinnu? Er starfsfólkið svo fáliðað að hver og einn þurfi að skila meiri vinnu en hann réði sig til? Getur verið að það sama gildi um fleiri heilbrigðisstéttir en hjúkrunarfræðinga? Er þetta sá raunveruleiki sem við viljum búa við? Finnst okkur í lagi að fólkið sem gætir lífs okkar og lima búi við langvarandi manneklu og óhóflegt starfsálag? Skapar þetta ástand traust um að hönnuðir hátækniþjónustunnar hugsi fyrir öllu? Mannekla á heilbrigðisstofnunum er að mati flestra heilbrigðisstétta til komin vegna lakra launakjara. Faglegur metnaður og vilji til góðra verka er nægur, hugsjón starfsmanna sterk. Þiggjendur heilbrigðisþjónustu vita hvers virði hún er. Tryggjum veitendum hennar þau kjör sem þeir eiga skilin!