Fleiri nýjar hendur á plóginn

Nú þegar við sitjum á rústum hagkerfis okkar fer ekki hjá því að neikvætt tal komi sálarlífi landsmanna illa. Margir eru á barmi gjaldþrots og er biðin eftir aðgerðum forystumanna þjóðfélagsins illþolanleg.

Þessa dagana er reyndar loksins farið að brydda á einhverjum aðgerðum og er þá ráðist meðal annars í niðurskurð, en fyrsta skotmarkið í þeim niðurskurði er heilbrigðiskerfið - þar sem síst skyldi, því þar er þegar búið að skera allt niður sem hægt er. Við vitum að þegar sálin er í lægð - af hvaða ástæðum sem það er - þá fylgir líkaminn oftast með að einhverju leyti. Þess vegna er frumskilyrði að heilbrigðismálin séu í lagi um þessar mundir - að minnsta kosti á að láta mæta afgangi að ráðast til atlögu þar.

Brýnast nú er að stappa stálinu í þjóðina, en því miður kemur ekkert slíkt frá yfirvöldum. Þar eru menn uppteknir af að kenna hver öðrum um ósköpin og gleyma skyldum sínum gagnvart fólkinu - eins og svo oft áður. Hvenær ætla menn að skilja fyrir hvern þeir eru að vinna? Þjóðin kaus þá af því að hún treysti þeim til að fara með landsmálin en ekki til leika sér að fjármálum landsins. Hvernig hafa þessir menn samvisku til að sitja áfram og ætla sjálfir að rannsaka mistökin - eða misgjörðirnar?

Segja má að Alþingi hafi ekki verið sýnd sú virðing sem því ber síðustu ca. 17 árin, því mörg stjórnarfrumvörp til laga hafa verið lögð fram á síðustu stundu og þeim rennt í gegnum þingið með ofurhraða í skjóli meirihluta þings, oft án þess að minnihlutinn hafi haft tíma til að ígrunda í botn þau lög sem verið var að setja. Eini varnaglinn sem einu sinni var, þ.e. efri deild Alþingis, var afnuminn árið 1991 þannig að enginn möguleiki hefur verið eftir það til að stemma stigu við þessari ruðningsafgreiðslu mála. Á þennan hátt hafa mörg vanhugsuð lög verið sett og tími til kominn að enduskipuleggja form Alþingis. Mætti þá t.d. setja lög um að ráðherrar megi ekki sitja nema í tvö tímabil í einu. Eitthvað verður að gera til að koma í veg fyrir að einhver flokkur yfirtaki stjórnina í landinu og noti aðra flokka sér til þjónustu, því það er svo einkennilegt að minni samstarfsflokkarnir breytast yfirleitt um leið og þeir komast í stjórn með Sjálfstæðisflokknum og virðast týna aðalmarkmiðum sínum. Ekki er að sjá að t.d. að Samfylkingin sé fús til að gefa upp stólana til að réttlætið fái að ná fram að ganga vegna áfallanna nú.

Krafan er að kosið verði sem fyrst á nýju ári og stokkað upp í stjórnum allra bankanna, þar á meðal Seðlabankans, því þjóðin treystir þessum aðilum ekki til að fara með þá fjármuni sem við erum að fá að láni erlendis frá á næstunni.

Við þurfum nýja krafta og nýtt hugarfar við stjórnvölinn og skora ég á þá mörgu, mikilhæfu athafnamenn og fræðimenn úti í þjófélaginu að koma fram á sviðið og taka þátt í að breyta mynstrinu á Alþingi okkar Íslendinga.

Höfundur er bókari.