Fátæk börn peð í valdagráðugu tafli

Þinglok Alþingis nú fyrir jólin breyttust skyndilega í örvæntingarfulla atlögu formanns Samfylkingarinnar að Geir H. Haarde forsætisráðherra. Með valdagráðugri reiði réðst flokksstýran að honum með afar ósanngjörnum áróðursorðum vegna viðkvæmustu borgara þessa lands: Fátækra barna.

Ruslbíómyndir, sorpsjónvarpsefni og drasldagblöð eiga sameiginlegt með sumum stjórnmálamönnum að beita jafnvel uppdiktuðu lýðskrumi til að rugla rökvísi fólks.

Og þekkt er sú aðferð lýðskrumara í stjórnmálum að kýla undir beltisstað, en slík högg hafa lengi þótt bleyðulegust aðferða til að styrkja stöðu sína í kappleik og kappræðu. Formaður Samfylkingarinnar veit betur en áhorfendurnir sem hún reyndi að blekkja gegn betri vitund. Hún veit að þegar Geir H. Haarde tók við formennsku Sjálfstæðisflokksins og embætti forsætisráðherra urðu straumhvörf í málefnum fátæks fólks á Íslandi – en hún þegir um það.

Allir vita að sá uppsafnaði vandi sem fátækt er á Íslandi er á ábyrgð forvera núverandi forsætisráðherra. Í tíð forverans átti helzt að láta sem fátækt fólk væri ekki til. Viðhorfsbreytingin síðan þá er umbylting. Tabú breyttist í hnitmiðaðar aðgerðir sem nú standa yfir.

Með einlægum ásetningi og fullum heilindum varð formaður Sjálfstæðisflokksins og samstarfsfólk við réttmætri ábendingu Samfylkingarinnar um opinbera rannsókn á aðstæðum þeirra sem búa við kröppust kjör hér á landi. Forsætisráðherra stóð svo sjálfur að gerð skýrslu um ástandið. Hann vildi rannsaka kjör fátæks fólks til að geta betur bætt þau. Með sérstökum fókus á fátæk börn, eldri borgara, einstæðra foreldra og öryrkja. Svo kemur formaður Samfylkingarinnar í aðdraganda jóla og ræðst á hann mitt í þessu verkefni. Er til ósmekklegri pólitík?

Fyrir formanni Samfylkingarinnar vakti fyrst og fremst að koma höggi á þann sem hún veit að í góðum ásetningi vill bæta samfélagið og auka mannúð þess. Svo áköf var hún í árásum sínum að orðin fátæk börn urðu sem merkingarlaus í munni hennar. Urðu eins konar söluvara. Það er óhugnanlegt að verða vitni að því að orðin fátæk börn breytist í söluvöru í munni vonstola stjórnmálamanna.

Að fátæk börn séu notuð sem beita í atkvæðaveiðum. Og það er nýmæli að valdagráðugt fólk noti fátæk börn sem skiptimynt í rökþrota umræðu í harki stjórnmálanna með þessum hætti. Gegn betri vitund. Það er vont veganesti inn í framtíðina. Og afleit framkoma gagnvart vönduðum stjórnmálamönnum eins og Geir H. Haarde forsætisráðherra sem hefur sýnt sanngirni og samstarfsvilja í þessu alvarlega máli og vilja til öflugra aðgerða. Enda kom hann strax af stað víðtæku átaki til að bæta ástandið. Ríkið gerir nú sitt. Borgin líka. En flokksstýran þegir um það.

Sjálfstæðisflokkurinn er flokkur frelsis, mannúðar – og mannhelgi. Með áherzlu á virðingu fyrir einstaklingnum og þeim hæfileikum og krafti sem í honum býr og stækka manninn. Kristilegt siðgæði er þar grunnþema eins og í menningu okkar allri. Í því felzt svo sá ásetningur að vinna á öllum þjóðfélagsmeinum sem minnka manninn. Og er eilífðarverkefni. Róm var heldur ekki byggð á einum degi. Að taka á flóknum vanda tekur tíma. Ásetningur Sjálfstæðisflokks dagsins í dag er samt skýr og klár í þessu efni.

Formaður Samfylkingarinnar veit fullvel að vatnaskil hafa orðið í Sjálfstæðisflokknum sem hefur endurnýjast margvíslega og gæfulega. Ekki sízt í málefnum þeirra sem minnst mega sín. Með sígildu slagorðin stétt með stétt og frelsi og mannúð að leiðarljósi. En flokksstýrunni er sama. Rúin trausti sér hún það sem hún vill sjá. Fíkn í völdin byrgir henni sýn og brenglar því miður málstað hennar.

Vopnin snúast í höndum lýðskrumara. Og valdagræðgi er ekki gæfuríkur hvati í stjórnmálum frekar en önnur ágirnd. Blind peningagræðgi og valdagræðgi eru af sama meiði og tæra sálina. Þá er stutt í örvæntingu, dramb og heift sem eru verztu óvinir heilbrigðra stjórnmála. Það er áminning til formanns Samfylkingarinnar.

Höfundur er kvikmyndagerðarmaður.