Lof og prís frá Frakklandi

Spennusagan Grafarþögn hlaut á dögunum bókmenntaverðlaun í Frakklandi sem kennt eru við eyjuna Ouessant en verðlaun þau eru enn ein skrautfjöðurin í hatt Arnaldar Indriðasonar. Þetta eru reyndar þriðju frönsku verðlaunin sem hann hlýtur á árinu.

Í vor hlaut hann frönsku glæpasagnaverðlaunin Svarta hjartað fyrir Mýrina sem bestu þýddu glæpasögu ársins í Frakklandi og fyrir sömu bók hlaut hann hin virtu verðlaun Le Prix Mystère de la Critique sem jafnframt eru veitt árlega fyrir bestu útgefnu glæpasögu í Frakklandi. Hlaut Mýrin verðlaunin í flokki þýddra glæpasagna en áður hafa höfundar á borð við Boris Akúnín og Henning Mankell hlotið þau.

Arnaldur kveðst glaður yfir velgengni bóka sinna í Frakklandi enda sé gaman að svo mikil bókmenntaþjóð taki þeim vel og bendir á að Frakkar séu einkar áhugasamir um þessa grein bókmennta. Hann lætur þó ekki vinsældirnar né örtstækkandi alþjóðlegan lesendahópinn hafa áhrif á skrifin. Ég hef ekki breytt áherslum mínum á þessum tíu árum sem ég hef starfað sem rithöfundur. Ég vona bara að ég sé að batna og þroskast sem höfundur, segir hann.

Þessa dagana er Arnaldur að lesa yfir lokapróförk af nýjustu skáldsögu sinni, Konungsbók, sem koma mun út þann 1. nóvember. Hún gerist árið 1955, mikið til í Kaupmannahöfn en líka víðar um Evrópu, segir hann. Þetta er þriðja bók hans sem engan hefur Erlend né Sigurð Óla en höfundurinn segir það kærkomna kvíld frá seríunni að snúa sér að nýjum viðfangsefnum. Annars vill hann sem minnst láta uppi með söguefni og áherslur Konungsbókar og lætur það eftir lesendum en hann viðurkennir þó að sagan sé í svipuðum dúr og fyrri spennusögur hans.