Stofna félag um haglabyssur

"Það sem er sérstakt við Drífurnar í mínum huga er að þetta skuli vera íslenskt og smíðað af gömlum manni. Handbragðið, frágangurinn og smíðin öll, þetta er engu líkt," segir Páll Reynisson sem ásamt spúsu sinni Fríðu Magnúsdóttur á Veiðisafnið á Stokkseyri og tvær Drífur að auki. Páll er hvatamaður að stofnun Drífuvinafélagsins í samvinnu við afkomendur Jóns byssusmiðs. Félaginu er ætlað að halda merki og minningu Jóns á lofti, halda nákvæma skrá yfir byssurnar 120 sem hann smíðaði og sýna hluta gripa hans og verkfæra í Veiðisafninu. Jón fæddist 1907 og varði starfsævinni á Dalvík í húsgagna- og húsasmíði. Þegar hann náði sjötugsaldrinum og um hægðist í hefðbundinni vinnu tók hann til við byssusmíðina. Árið 1990 smíðaði Jón sína síðustu byssu en hann lést ári síðar. Fátt var um hefðbundna aðdrætti hjá Jóni og notaðist hann meðal annars við afganga af skrúfuöxlum úr bátavélum, tinda úr heyvinnuvélum og flatjárn úr sparksleðum. Þá útbjó hann sjálfur mörg verkfæra sinna. Líkt og áður sagði smíðaði Jón alls 120 byssur um ævina og eru þær númeraðar frá 101 upp í 220. Bragi sonur hans á fyrstu byssuna og Birkir sonarsonur hans þá síðustu en Páll Reynisson á tvær, númer 144 og 145. "Ég hef skotið fugl með Drífu-byssu en það verður ekki gert aftur. Önnur byssan mín er reyndar ónotuð, það hefur aldrei farið í hana skot fyrir utan það sem Jón notaði til prufu en hann prófaði allar sínar byssur," segir Páll og bætir við að flestir Drífueigendur hafi áttað sig á að hér sé um annað og meira en venjulegar brúkbyssur að ræða enda séu þær safngripir. "Þetta eru listagripir og ég er sannfærður um að enginn Íslendingur mun smíða jafn margar byssur og Jón. Líkurnar á því eru núll," segir Páll Reynisson og hvetur alla Drífueigendur og aðra áhugamenn um byssurnar að skrá sig í félagið. Upplýsingar um það eru á vef Veiðisafnsins. Þar kemur fram að Jón var ekki aðeins völundur til byssusmíði því um ævina smíðaði hann líka fiðlu sem hann lék sjálfur á. Og um miðja síðustu öld bjó hann til þvottavél sem var fágætur munaður á íslenskum heimilum á þeim tíma. En þó að haglabyssuframleiðslan hafi ekki byrjað fyrr en Jón varð sjötugur hafði hann áður smíðað byssu. Hann bjó sér til skammbyssu sem rúmaði eitt skot og var, að talið er, 22 kalibera. Var hann aðeins tólf ára þegar þetta var.