Er Al kaída tilbúningur? 16. febrúar 2005 00:01 Heimildamyndahátíð - Jón Karl Stefánsson, nemi Okkur hefur verið talin trú um að stríð nútímans standi á milli vestrænna lýðræðisríkja og öflugra hreyfinga hryðjuverkamanna, sérstaklega al-Qaeda sem hefur skv. Paul Wolfowitz bækistöðvar í meira en 60 ríkjum Hryðjuverkamennirnir hafi burði til að tortíma vesturlöndum og þeim hugsjónum sem þar ríkja. Þess vegna væri leyfilegt að beita öllum tiltækum ráðum til að uppræta slík samtök. Sumir ganga svo langt að segja að þetta stríð gegn hryðjuverkum sé stríð milli hins góða (okkar) og hins illa (þeirra). Þessi heimssýn hefur verið notuð til að réttlæta tvær stórar árásir á sjálfstæð ríki; afnámi mannréttindaákvæða og áforma um sífellt aukið eftirlit með almennum borgurum o.fl. Þessi heimssýn hefur haldist þrátt fyrir að þeir sem halda henni á lofti hafi gerst uppvísir um stórfelld ósannindi: Að sterk tengsl hafi verið á milli Osama bin Ladens og Saddam Hussein, að Írakar hafi árið 2003 ráðið yfir miklu magni hættulegra gereyðingavopna, að al Qaeda hafi grafið flókin neðanjarðargöng í Tora Bora fjöllum sem þeir notuðu sem bækistöðvar fyrir komandi stórárásir; o.s.frv. Stenst þessi heimssýn um gríðarlega öflugt net hryðjuverkamanna sem leynast bakvið hvern stein? Við höfum nánast ekki fengið nein gögn sem styðja þessa sýn heldur er ætlast til að við einfaldlega trúum sögunni. Það gæti því komið á óvart að hún byggist á framburði eins manns, Jamal al Fadl, súdönskum vígamanni sem var á flótta undan bin Laden. Þetta var í réttarhöldum, janúar 2001, yfir fjórum mönnum sem ákærðir voru fyrir aðild að sprengiárásum á bandarísku sendiráðin í Keníu og Tansaníu. Saksóknarar vildu einnig sakfella bin Laden en til þess þurftu þeir að sýna fram á að árásirnar væru framdar að hálfu glæpasamtaka. Al Fadl fékk fyrir vitnisburðinn vitnavernd og hundruð þúsunda bandaríkjadala. Fyrir réttarhöldin var hugtakið al Kaída og hugmyndin um skipulögð risasamtök hryðjuverkamanna undir beinni stjórn bin Ladens óþekkt, enda hefur komið í ljós að frásögn al Fadls var uppspuni. Hinn 19. febrúar hefst heimildamyndahátíð gagnauga.is. Í opnunarmyndinni, the Power of Nigtmares frá BBC, greinir Adam Curtis frá uppgangi tveggja sambærilegra hópa: Ný-íhaldsmanna (neo-conservatives) í Bandaríkjunum sem fylgja hugmyndum Leo Strauss, og þeim sem vilja stofna trúarleg ríki í mið-austurlöndum, fylgismanna Sayyed Qutb. Þessir tveir hópar hafa unnið saman að því að búa til þá martraðarsýn um hættur sem þeir lofa að verja okkur frá. Farið er yfir það hvernig stjórnmálamenn hættu smám saman að fylgja hugsjónum um betri heim og sneru sér meira að því að nota óttann til að halda völdum. Á hátíðinni verða sýndar um 50 heimildamyndir sem er ætlað að vekja athygli á álitamálum og sjónarhornum sem alltof sjaldan fá að heyrast í opinberri umræðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Gögnin á borðið Steindór Þórarinsson Skoðun Röng spurning í réttri umræðu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Börn fá aðeins eina bernsku Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Ég hélt að ég vissi hvað fullveldi væri Hilmar Kristinsson Skoðun Aukin gjaldtaka vinnur gegn dreifingu ferðamanna Sara Sigmundsdóttir Skoðun Hver stjórnar ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur? Júlíus Valsson Skoðun Vönduð hönnun er ábyrg uppbygging Björg Torfadóttir Skoðun Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ekki sjá eftir atkvæðinu þínu! Arnar Steinn Þórarinsson Skoðun Skoðun Skoðun Bíddu! Erum við ekki að kjósa um það sama? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hver stjórnar ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Vantar okkur líka lesefni sem börn hafa áhuga á að velja sjálf? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Verum góð við hvort annað Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Ég hélt að ég vissi hvað fullveldi væri Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Umburðarlyndið sem geltir Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Börn fá aðeins eina bernsku Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Gögnin á borðið Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Röng spurning í réttri umræðu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Vönduð hönnun er ábyrg uppbygging Björg Torfadóttir skrifar Skoðun Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar Skoðun Aukin gjaldtaka vinnur gegn dreifingu ferðamanna Sara Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Svíkjum ekki gerða samninga Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Danir ætla að verja Grænland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Já eða nei? Kosningar 29. ágúst 2026 Grétar H. Óskarsson skrifar Skoðun Þegar innviðaskuldin gjaldfellir samfélagssáttmálann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ekki sjá eftir atkvæðinu þínu! Arnar Steinn Þórarinsson skrifar Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Í kjörklefanum erum við ein Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Sævar Helgi horfir heima Atli Viðar Thorstensen skrifar Skoðun Skiptir stærðin máli? Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason skrifar Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Heimildamyndahátíð - Jón Karl Stefánsson, nemi Okkur hefur verið talin trú um að stríð nútímans standi á milli vestrænna lýðræðisríkja og öflugra hreyfinga hryðjuverkamanna, sérstaklega al-Qaeda sem hefur skv. Paul Wolfowitz bækistöðvar í meira en 60 ríkjum Hryðjuverkamennirnir hafi burði til að tortíma vesturlöndum og þeim hugsjónum sem þar ríkja. Þess vegna væri leyfilegt að beita öllum tiltækum ráðum til að uppræta slík samtök. Sumir ganga svo langt að segja að þetta stríð gegn hryðjuverkum sé stríð milli hins góða (okkar) og hins illa (þeirra). Þessi heimssýn hefur verið notuð til að réttlæta tvær stórar árásir á sjálfstæð ríki; afnámi mannréttindaákvæða og áforma um sífellt aukið eftirlit með almennum borgurum o.fl. Þessi heimssýn hefur haldist þrátt fyrir að þeir sem halda henni á lofti hafi gerst uppvísir um stórfelld ósannindi: Að sterk tengsl hafi verið á milli Osama bin Ladens og Saddam Hussein, að Írakar hafi árið 2003 ráðið yfir miklu magni hættulegra gereyðingavopna, að al Qaeda hafi grafið flókin neðanjarðargöng í Tora Bora fjöllum sem þeir notuðu sem bækistöðvar fyrir komandi stórárásir; o.s.frv. Stenst þessi heimssýn um gríðarlega öflugt net hryðjuverkamanna sem leynast bakvið hvern stein? Við höfum nánast ekki fengið nein gögn sem styðja þessa sýn heldur er ætlast til að við einfaldlega trúum sögunni. Það gæti því komið á óvart að hún byggist á framburði eins manns, Jamal al Fadl, súdönskum vígamanni sem var á flótta undan bin Laden. Þetta var í réttarhöldum, janúar 2001, yfir fjórum mönnum sem ákærðir voru fyrir aðild að sprengiárásum á bandarísku sendiráðin í Keníu og Tansaníu. Saksóknarar vildu einnig sakfella bin Laden en til þess þurftu þeir að sýna fram á að árásirnar væru framdar að hálfu glæpasamtaka. Al Fadl fékk fyrir vitnisburðinn vitnavernd og hundruð þúsunda bandaríkjadala. Fyrir réttarhöldin var hugtakið al Kaída og hugmyndin um skipulögð risasamtök hryðjuverkamanna undir beinni stjórn bin Ladens óþekkt, enda hefur komið í ljós að frásögn al Fadls var uppspuni. Hinn 19. febrúar hefst heimildamyndahátíð gagnauga.is. Í opnunarmyndinni, the Power of Nigtmares frá BBC, greinir Adam Curtis frá uppgangi tveggja sambærilegra hópa: Ný-íhaldsmanna (neo-conservatives) í Bandaríkjunum sem fylgja hugmyndum Leo Strauss, og þeim sem vilja stofna trúarleg ríki í mið-austurlöndum, fylgismanna Sayyed Qutb. Þessir tveir hópar hafa unnið saman að því að búa til þá martraðarsýn um hættur sem þeir lofa að verja okkur frá. Farið er yfir það hvernig stjórnmálamenn hættu smám saman að fylgja hugsjónum um betri heim og sneru sér meira að því að nota óttann til að halda völdum. Á hátíðinni verða sýndar um 50 heimildamyndir sem er ætlað að vekja athygli á álitamálum og sjónarhornum sem alltof sjaldan fá að heyrast í opinberri umræðu.
Skoðun Vantar okkur líka lesefni sem börn hafa áhuga á að velja sjálf? Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar
Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar