Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 11. júní 2026 19:31 Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Varnarsamningurinn og fullveldið Jóhannes Hraunfjörð Karlsson skrifar Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar Skoðun Takk, en NEI takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Reyndi að hindra að Ísland nyti réttlætis Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason skrifar Sjá meira
Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands.
Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar