Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 11. júní 2026 19:31 Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorvaldur Ingi Jónsson Mest lesið Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Sjá meira
Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar