Kosningar og leik­skóla­mál

Nú styttist hratt í kosningar og í fyrsta sinn hef ég ekki hugmynd hvað skal kjósa. Hvernig stendur á því? Jú því ég eins og margir aðrir Reykvíkingar er ósátt með hvernig borgin hefur verið rekin síðustu árin. Þá er eðlilegast að lýta í aðrar áttir og skoða hvaða valmöguleikar eru í boði. Því miður virðast þeir engu skárri. Eintóm loforð, fáránlegar hugmyndir og meira að segja hrokafullar staðhæfingar um námslengd leikskólakennara.

Ég hef ákveðið að ég ætla að kjósa fyrir börnin mín. Börnin mín dvelja stórum hluta af degi sínum á yndislegum leikskóla þar sem þau hafa tækifæri til að vaxa og dafna til að verða góðir og duglegir einstaklingar. Það var lán í óláni að hverfisleikskólinn okkar reyndist myglaður og við urðum að endurskoða leikskólaval okkar þannig þau enduðu á þessum leikskóla í öðru hverfi. Ég vil tryggja börnunum mínum það að þau geti stundað sitt nám í myglulausu og öruggu húsnæði. Ég vil ekki þurfa að hafa áhyggjur af því að þau þurfi að flytjast annað til lengri eða styttri tíma því húsnæðið stenst ekki öryggis staðla.

Ég vil heldur ekki þurfa að hafa áhyggjur af brotthvarfi kennara þeirra í önnur sveitarfélög sem gera betur við starfsfólk sitt en borgin að mörgu leyti. Það er vel þekkt staðreynd að við þurfum fleiri kennara, ekki færri, og þeir eru ekki allir að skipta yfir í grunnskólana vegna eins leyfisbréfs á öll skólastig.

Sá oddviti sem kom með þá hugmynd að stytta nám leikskólakennara hefur ekki þekkingu til að vita hvað starfið gengur út á. Það er ekki sama sem merki á milli þess að ef börnin eru yngri að þá þurfi minni menntun til að kenna þeim. Bara alls ekki. Þetta fimm ára háskólanám snýst ekki eingöngu um að kenna börnum stafina. Þetta snýst um að kynna sér ólíkar kennsluaðferðir til að ná fram árangri og efla börnin okkar. Þetta snýst um að nálgast þau með áhugavert námsefni með tilliti til aldurs þeirra og þroska. Þá þarf að gera námið þeirra bæði sýnilegt og áþreifanlegt þannig þau geri sér grein fyrir eigin framförum. Þetta snýst um að gera börnin okkar að sterkum, sjálfsöruggum einstaklingum með góðan grunn til að taka sín fyrstu skref í lífinu. Kennsluaðferðirnar eru ekki jafn margar og börnin eru misjöfn en þær hafa allar sitt að segja og eru langflestar vafðar saman í leikskólum af leikskólakennurum til að uppfylla kröfur Aðalnámskrár.

Að því sögðu þá vona ég að verðandi borgarfulltrúar, og þá sérstaklega oddviti Sjálfstæðisflokksins, vandi mál sitt í framtíðinni þegar rætt er um leikskólakennara því að mínu mati væri besta byrjun nýs meirihluta að fjölga kennurum. Þá væri fyrsta skrefið að sýna starfinu virðingu og tala starfið upp. Annars er ég ansi hrædd um að margir leikskólakennarar færi sig í önnur sveitarfélög, þar með talið ég.

Höfundur er tveggja barna móðir, leikskólakennari og óákveðinn kjósandi sem óskar eftir samtalinu.