Heimili landsins borga fyrir pólitíska van­rækslu

Heimili landsins eru ekki að kigna undan náttúruhamförum. Þau eru að kigna undan afleiðingum pólitískra ákvarðana.

Húsnæðisvandi, verðbólga og vextir eru ekki óheppileg tilviljun sem bara dundi yfir þjóðina. Þetta er niðurstaða áralangrar vanrækslu, rangrar forgangsröðunar og stjórnvalda sem hafa of lengi talað um stöðugleika á meðan almenningur hefur misst fótfestuna.

Verðbólgan segir sitt. Í lok febrúar mældist hún 5,2 prósent, enn langt yfir verðbólgumarkmiði Seðlabankans. Á sama tíma eru meginvextir bankans 7,25 prósent.Fyrir hagfræðinga eru þetta kannski bara stærðir í töflu. Fyrir heimili landsins þíðir þetta hins vegar dýrari lán, hærri afborganir, hærri leiga og minna svigrúm til að lifa eðlilegu lífi. Það er veruleikinn sem fólk finnur fyrir á hverjum degi. ()

Þeir sem ráða ferðinni vilja gjarnana tala eins og verðbólga og háir vextir séu bara tæknilegt vandamál sem verði leyst með þolinmæði. En fólk borgar ekki reikninga með þolinmæði. Fólk borgar þá með launum sem duga sífellt skemur. Það er auðvelt að tala um ábyrga efnahagsstjórn úr ráðuneytum og fundarsölum. Það er öllu erfiðara að horfa framan í þann veruleika að venjulegt launafólk,ungt fólk á leigumarkaði, eldri borgarar og öryrkjar eru látin bera kosnaðinn af stefnu sem hefur brugðist.

Þegar húsæði er látið lúta fyrst og fremst lögmálum markaðarins í stað þess að vera meðhöndlað sem grunnöryggi verður niðurstaðan fyrirsjáanleg. Verð hækkar. Leiga hækkar. Aðgengi minkar. Og almenningur situr eftir. Síðan bætist verðbólgan ofan á, sem étur upp kaupmáttinn og Seðlabankinn heldur vöxtum háum til að kæla hagkerfið. En það er ekki fjármagnseigandinn sem finnur fyrst fyrir þeirri kælingu.Það er fólkið sem þarf að borga af lánunum, standa í leigu og halda heimili gangandi.

Þetta er þess vegna ekki bara efnahagsmál. Þetta er réttlætismál. Samfélag sem sættir sig við að ungt fólk komist hvorki inn á húsnæðismarkað né út úr okurleigu er samfélag sem er að bregðast. Samfélag þar sem vextir og verðbólga éta upp afkomu venjulegs fólks á meðan valdhafar tala um að erfiðir tímar“ gangi yfir er samfélag sem hefur misst siðferðilega átt.

Þess vegna skiptir máli að kjósa Flokk fólksins sem talar skýrt um afleiðingarnar fyrir almenning og reynir ekki að afsaka þær. Flokkur sem lítur á húsnæði sem öryggismál, ekki fjárfestingarkost. Flokkur sem skilur að verðbólga er ekki bara prósenta á blaði og að vextir eru ekki bara tæki í hagstjórn, heldur bein árás á lífsgæði fólks þegar þeir halast svona háir.

Fyrir mér er það ein af sterkustu ástæðunum til að styðja Flokk fólksins. Ekki vegna þess að flokkurinn hefur talað skýrar en margir aðrir fyrir hönd þeirra sem bera þyngstu byrðarnar. Þegar heimili landsins kikna er ekki nóg að verja kerfið. Þá þarf að verja fólkið.

Höfundur er meðlimur í Flokki fólksins.