Loftslagssvindl eða hrein og klár vankunnátta frambjóðanda Miðflokksins? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar 25. febrúar 2026 12:02 Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Atli Gunnarsson Mest lesið Til fréttastofu RÚV um kynferðisofbeldi og pyntingar Ísraels Ingólfur Gíslason Skoðun Þarf Icelandair að skipta um nafn? Jón Þór Þorvaldsson Skoðun Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir Skoðun Brostnar vonir í Kópavogi Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Útborgun í íbúð eða leikskólapláss í Kópavogi? Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Biðlisti eftir lífinu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hver ber ábyrgð á stöðu Hafnarfjarðar? Karólína Helga Símonardóttir Skoðun Afþökkum barnaskatt Samfylkingarinnar í Kópavogi Andri Steinn Hilmarsson Skoðun Hundalífið í Kópavogi Sólveig Skaftadóttir Skoðun Bílar eru frábærir, nema ef við þurfum öll að nota þá Birkir Ingibjartsson Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfskapaður vandi Evrópu Einar G. Harðarson skrifar Skoðun Það á að vera einfalt að búa í Reykjavík Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Fyrirmyndir Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Kosningar og leikskólamál Sigríður Clausen skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Ábyrgð sveitarfélaga Róbert Farestveit,Jana Eir Víglundsdóttir skrifar Skoðun Þetta gerðum við á 15 mánuðum Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar Skoðun Fullveldið er falið í gagnaeign Hjörtur Smárason skrifar Skoðun Borgar menning sig? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Brostnar vonir í Kópavogi Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Participation and Local Elections: A reflection from someone who cannot vote yet Gemma Fornell Parra skrifar Skoðun Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Hvar slær hjarta kjósenda? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Afþökkum barnaskatt Samfylkingarinnar í Kópavogi Andri Steinn Hilmarsson skrifar Skoðun Leikskóladvöl í Fjarðabyggð er lúxus Ásdís Helga Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Týndi hópurinn á húsnæðismarkaði – gullnu árin Ragnar Þór Reynisson skrifar Skoðun Fólkið fyrst í Hafnarfirði Ágúst Bjarni Garðarsson skrifar Skoðun Til fréttastofu RÚV um kynferðisofbeldi og pyntingar Ísraels Ingólfur Gíslason skrifar Skoðun Þessi fortíð lofar ekki góðu Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Menning er undirstaða öflugs samfélags á Seltjarnarnesi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Viljum við tryggja sjálfstæði fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Atkvæði er rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Sterkt samfélag byggir á fjölbreyttu atvinnulífi Aðalbjörg Rún Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Breytir tæknin tilveru lesblindra? Samúel Karl Ólason skrifar Skoðun Af hverju ég býð mig fram fyrir Kópavog Svava Halldóra Friðgeirsdóttir skrifar Skoðun Græni tefillinn Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Fyrir hvern er byggt? Trausti Örn Þórðarson skrifar Skoðun Ýtum undir sterkari tengsl í Hafnarfirði Svenný Kristins skrifar Skoðun Gott að eldast á Akureyri Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Biðlisti eftir lífinu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Hleypum þeim værukæru í kærkomið frí Bjarni Thor Kristinsson skrifar Sjá meira
Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann.
Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Ábyrgð sveitarfélaga Róbert Farestveit,Jana Eir Víglundsdóttir skrifar
Skoðun Participation and Local Elections: A reflection from someone who cannot vote yet Gemma Fornell Parra skrifar
Skoðun Viljum við tryggja sjálfstæði fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar