Traust, trúverðugleiki og heilindi Hafdís Hrönn Hafsteinsdóttir skrifar 14. febrúar 2026 15:00 Árið 2016 var sögulegt flokksþing Framsóknar haldið þar sem fram fór formannskjör. Þar var Sigurður Ingi Jóhannsson kjörinn formaður flokksins. Nokkuð margar tilraunir höfðu verið gerðar árin á undan til þess að fá mig til að ganga til liðs við flokkinn í nokkur ár þar á undan en alltaf sagði ég nei og hafði mínar ástæður fyrir því. En eftir þetta flokksþing sá ég að kominn var leiðtogi sem ég gat stillt mér á bakvið. Traustur, heiðarlegur, staðfastur en fyrst og fremst var hann bara eins og allir venjulegir landsmenn. Eðlilegur, þóttist aldrei vera neitt annað, hafði sína sannfæringu, stóð fastur með henni sama hvað en var alltaf tilbúinn að hlusta á það sem fólk hafði að segja. Traustur og trúverðugur er það sem ég horfði fyrst til. Síðar fékk ég að kynnast hver formaðurinn var í persónu í gegnum störf mín fyrir flokkinn. Maður sem hafði hjartað á réttum stað og vildi gera samfélaginu gagn. Hann var ekki í þessu til þess að pumpa upp sitt eigið egó eða komast til valda. Það kunni ég mikið að meta í hans fari. Ljóst er að ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við Framsókn, Sigurður Ingi, er að ganga inn í sitt síðasta flokksþing sem formaður eftir ótrúlega og viðburðarríka 10 ára formennsku. Hann hefur byggt upp grasrótastarf víða um land, öðlast traust þjóðarinnar og fólk lítur til hans í leit af skynsamri, hófsamri og sannleikshlaðinni umræðu. Ég mun ávallt vera þakklát Sigurði Inga fyrir hans störf í þágu flokksins sem unnin voru af heilindum og alltaf með hjartað á réttum stað. Það eru því mikil tímamót í mínu pólitíska lífi að leiðtoginn sem ég hef stutt sama hvað, haft óbilandi trú á og er jafnframt ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við flokkinn, sé að hætta. Ég get ekki skrifað grein í fyrsta sinn síðan árið 2024 og ekki nýtt þetta tækifæri til þess að þakka mínum formanni fyrir óeigingjarnt starf í þágu flokksins síðasta áratuginn. Sögulegan áratug að mínu mati. Núna fer fram 38. flokksþing Framsóknar og þar munum við kjósa okkur formann. Formann sem mun leiða flokkinn inn í næstu árin. Forystan sem við munum kjósa okkur um helgina þarf að búa yfir trausti, trúverðugleika og hafa sterka sýn á það hvert flokkurinn ætlar sér. Að vera formaður í stjórnmálaflokki sem staðsetur sig á miðjunni er ekki auðvelt verkefni þar sem meðalhófið og lausnamiðuð samvinnuhugsun á undir högg að sækja í þeirri pólariseringu sem á sér stað í íslensku samfélagi í dag. Það þarf kjark til að bjóða fram krafta sína til að leiða flokk á miðjunni, sem tapaði stórt í síðustu kosningum, tapaði trúverðugleikanum og á undir högg að sækja. Mín trú er sú að það á enginn að vera í pólitík ef það er til að haka í box, styrkja ferilskránna sína eða verða „atvinnupólitíkus.“ Slíkt fyrir mér er fráhrindandi og ekki rétt nálgun á verkefnið. Þú ferð í þessa vegferð því þú hefur hugsjón, brennandi áhuga á samfélaginu og trú á að þú getir gert samfélagið að betri stað fyrir fólkið í landinu. Ég hef starfað með Ingibjörgu Isaksen frá árinu 2021. Við erum ekki alltaf sammála og við höfum oft farið horn í horn en það hef ég lært að meta í hennar fari, því það er það sem þroskar heilbrigða pólitíska umræðu og þroskar sterkan flokk! Ingibjörg hefur að mínu mati, allt það sem sterkur leiðtogi stjórnmálaflokks þarf að búa yfir. Hún fær fólk með sér, er opin, aðgengileg, hlustar og hefur þann eiginleika að þú veist bara að hún hlustar og þú veist að hún hleypur strax með það sem þú bendir henni á að þurfi að laga eða þurfi að bregðast við. Hún bregður aldrei frá sinni sannfæringu og rekur sitt skip af mikilli festu og gerir kröfur til þeirra sem hún veit að standa undir þeim. Ég hef sjálf orðið vitni af því í þinginu að Ingibjörg fær símtal, tölvupóst eða skilaboð á Facebook og hún fer strax að vinna í því að skoða hvernig hún getur hjálpað viðkomandi. Þarna er manneskja með hjartað í verkefninu. Hún er ekki að reyna að haka í einhver starfsferilsbox í pólitík heldur er hún að þessu af öllu sem hún á. Ingibjörg er búin að byggja upp sterka grasrót, fjölga í Framsókn á Norðurlandi eystra, hún hefur sem þingflokksformaður lagt sig fram við það að rækta önnur kjördæmi líka, sýna áhuga á málefnum annarra kjördæma. Það er einmitt það sem leiðtogi gerir, þó það sé ekki endilega í þínum heimagarði, þá skiptir það engu að síður miklu máli. Minn leiðtogi leiðir af heilindum og af ástríðu fyrir samfélaginu. Að því sögðu, þegar Ingibjörg segist ætla að gera eitthvað þá veit ég að hún gerir það og hún gerir það af öllu hjarta. Það er það sem ég stilli mér á bakvið; persónan, keppnismanneskjan og leiðtoginn Ingibjörg Isaksen. Ég vel umfram allt traust, trúverðugleika og heilindi í næsta formanni Framsóknar. Fyrrum alþingismaður fyrir Framsókn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafdís Hrönn Hafsteinsdóttir Framsóknarflokkurinn Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Árið 2016 var sögulegt flokksþing Framsóknar haldið þar sem fram fór formannskjör. Þar var Sigurður Ingi Jóhannsson kjörinn formaður flokksins. Nokkuð margar tilraunir höfðu verið gerðar árin á undan til þess að fá mig til að ganga til liðs við flokkinn í nokkur ár þar á undan en alltaf sagði ég nei og hafði mínar ástæður fyrir því. En eftir þetta flokksþing sá ég að kominn var leiðtogi sem ég gat stillt mér á bakvið. Traustur, heiðarlegur, staðfastur en fyrst og fremst var hann bara eins og allir venjulegir landsmenn. Eðlilegur, þóttist aldrei vera neitt annað, hafði sína sannfæringu, stóð fastur með henni sama hvað en var alltaf tilbúinn að hlusta á það sem fólk hafði að segja. Traustur og trúverðugur er það sem ég horfði fyrst til. Síðar fékk ég að kynnast hver formaðurinn var í persónu í gegnum störf mín fyrir flokkinn. Maður sem hafði hjartað á réttum stað og vildi gera samfélaginu gagn. Hann var ekki í þessu til þess að pumpa upp sitt eigið egó eða komast til valda. Það kunni ég mikið að meta í hans fari. Ljóst er að ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við Framsókn, Sigurður Ingi, er að ganga inn í sitt síðasta flokksþing sem formaður eftir ótrúlega og viðburðarríka 10 ára formennsku. Hann hefur byggt upp grasrótastarf víða um land, öðlast traust þjóðarinnar og fólk lítur til hans í leit af skynsamri, hófsamri og sannleikshlaðinni umræðu. Ég mun ávallt vera þakklát Sigurði Inga fyrir hans störf í þágu flokksins sem unnin voru af heilindum og alltaf með hjartað á réttum stað. Það eru því mikil tímamót í mínu pólitíska lífi að leiðtoginn sem ég hef stutt sama hvað, haft óbilandi trú á og er jafnframt ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við flokkinn, sé að hætta. Ég get ekki skrifað grein í fyrsta sinn síðan árið 2024 og ekki nýtt þetta tækifæri til þess að þakka mínum formanni fyrir óeigingjarnt starf í þágu flokksins síðasta áratuginn. Sögulegan áratug að mínu mati. Núna fer fram 38. flokksþing Framsóknar og þar munum við kjósa okkur formann. Formann sem mun leiða flokkinn inn í næstu árin. Forystan sem við munum kjósa okkur um helgina þarf að búa yfir trausti, trúverðugleika og hafa sterka sýn á það hvert flokkurinn ætlar sér. Að vera formaður í stjórnmálaflokki sem staðsetur sig á miðjunni er ekki auðvelt verkefni þar sem meðalhófið og lausnamiðuð samvinnuhugsun á undir högg að sækja í þeirri pólariseringu sem á sér stað í íslensku samfélagi í dag. Það þarf kjark til að bjóða fram krafta sína til að leiða flokk á miðjunni, sem tapaði stórt í síðustu kosningum, tapaði trúverðugleikanum og á undir högg að sækja. Mín trú er sú að það á enginn að vera í pólitík ef það er til að haka í box, styrkja ferilskránna sína eða verða „atvinnupólitíkus.“ Slíkt fyrir mér er fráhrindandi og ekki rétt nálgun á verkefnið. Þú ferð í þessa vegferð því þú hefur hugsjón, brennandi áhuga á samfélaginu og trú á að þú getir gert samfélagið að betri stað fyrir fólkið í landinu. Ég hef starfað með Ingibjörgu Isaksen frá árinu 2021. Við erum ekki alltaf sammála og við höfum oft farið horn í horn en það hef ég lært að meta í hennar fari, því það er það sem þroskar heilbrigða pólitíska umræðu og þroskar sterkan flokk! Ingibjörg hefur að mínu mati, allt það sem sterkur leiðtogi stjórnmálaflokks þarf að búa yfir. Hún fær fólk með sér, er opin, aðgengileg, hlustar og hefur þann eiginleika að þú veist bara að hún hlustar og þú veist að hún hleypur strax með það sem þú bendir henni á að þurfi að laga eða þurfi að bregðast við. Hún bregður aldrei frá sinni sannfæringu og rekur sitt skip af mikilli festu og gerir kröfur til þeirra sem hún veit að standa undir þeim. Ég hef sjálf orðið vitni af því í þinginu að Ingibjörg fær símtal, tölvupóst eða skilaboð á Facebook og hún fer strax að vinna í því að skoða hvernig hún getur hjálpað viðkomandi. Þarna er manneskja með hjartað í verkefninu. Hún er ekki að reyna að haka í einhver starfsferilsbox í pólitík heldur er hún að þessu af öllu sem hún á. Ingibjörg er búin að byggja upp sterka grasrót, fjölga í Framsókn á Norðurlandi eystra, hún hefur sem þingflokksformaður lagt sig fram við það að rækta önnur kjördæmi líka, sýna áhuga á málefnum annarra kjördæma. Það er einmitt það sem leiðtogi gerir, þó það sé ekki endilega í þínum heimagarði, þá skiptir það engu að síður miklu máli. Minn leiðtogi leiðir af heilindum og af ástríðu fyrir samfélaginu. Að því sögðu, þegar Ingibjörg segist ætla að gera eitthvað þá veit ég að hún gerir það og hún gerir það af öllu hjarta. Það er það sem ég stilli mér á bakvið; persónan, keppnismanneskjan og leiðtoginn Ingibjörg Isaksen. Ég vel umfram allt traust, trúverðugleika og heilindi í næsta formanni Framsóknar. Fyrrum alþingismaður fyrir Framsókn.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun