Evrópusambandið og öryggi Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar 9. febrúar 2026 10:32 Nýleg skoðanakönnun bendir til þess að um fjórir af hverjum tíu Íslendingum telji að það geti verið góður kostur að gera Íslendinga að þegnum í Evrópusambandinu. Það er áhyggjuefni. Margt bendir til þess að þessi afstaða eigi rætur að rekja til hugmynda sem ríma illa við raunveruleikann, en hafa engu að síður náð að festa rætur í samfélaginu. Ein hugmyndanna er að öryggi Íslendinga gæti batnað við innlimun í Evrópusambandið. Ekkert er fjær lagi. Í fyrsta lagi skal því haldið til haga að óvopnuð þjóð getur ekki farið í stríð. Margir mundu segja að með því sé öryggi íbúa landsins best tryggt, þó svo það feli í sér aðlögun að kröfum þess stórveldis sem hverju sinni telur sig ráða mestu á Norður-Atlantshafi. Þannig hefur saga Íslands verið frá upphafi. Ekki er ljóst að til neinna bóta hefði verið fyrir nokkurn mann ef Íslendingar hefðu tekið þátt í hernaðarmenningu Evrópumanna og haft herlið til að skjóta á Jörund hundadagakonung sumarið 1809, eða Breta árið 1940. Tjónið hefði á hinn bóginn orðið töluvert. Undanfarna mannsaldra hefur sú staða verið uppi að Bretar og Bandaríkjamenn telja sig hafa nokkuð um það að segja hvað gerist á N-Atlantshafi. Bretar eru með öflugri herveldum í heiminum og Bandaríkin mun öflugri en nokkurt annað ríki eða ríkjasamband. Hafa þau lengi haft hernaðaraðstöðu á Íslandi og um það og fleira er til 75 ára gamall samningur. Skiptar skoðanir eru um þann samning á Íslandi, en Bandaríkjamenn sjálfir hafa aldrei viljað segja honum upp. Ólíkt Evrópusambandinu hafa Bandaríkjamenn ekki haft uppi óskir um yfirráð yfir náttúruauðlindum landsmanna eða að fá að ráða lögum og dómum í landinu. Þarna er óneitanlega mikill munur. Að þessu sögðu ættu Íslendingar að spyrja sig nokkurra spurninga. Ágirnist eitthvert ríki eða ríkjasamband, að Evrópusambandinu frátöldu, Ísland og auðlindir Íslendinga? Hefur eitthvað gerst sem bendir til þess að erlent ríki, eða ríkjasamband, að Evrópusambandinu frátöldu, vilji fá stjórnvald á Íslandi? Hvaða afleiðingar hefur það fyrir öryggi Íslendinga að fela erlendu ríkjasambandi stjórnvald á Íslandi, ríkjasambandi sem er upprennandi herveldi og á þessa dagana í blóðugu stríði við mesta kjarnorkuveldi heims? Hvaða hernaðarlegu skuldbindingar mun það hafa í för með sér fyrir Íslendinga á næstu árum og áratugum? Einföldu spurningarnar eru svo þessar: Dettur einhverjum í hug að Bandaríkjamenn og Bretar muni láta það yfir sig ganga að nokkurt ríki þeim andsnúið nái fótfestu á Íslandi og ógni þar með öryggi íslenska ríkisins? Dettur svo einhverjum í hug að öryggi Íslendinga sjálfra muni aukast við það að gerast þegnar í verðandi herveldi sem telur sjálfsagt framfaramál að elta uppi unga menn í þorpum og skógum A-Evrópu til þess að varpa þeim í sprengjuregn? Svörin við þessum spurningum eru misflókin og afdráttarlaust NEI við síðustu tveimur. Afleiðingin af því er að við eigum að hætta strax öllum verkum sem miða að því að færa vald frá íslenskum stjórnvöldum til Evrópusambandsins. Engin skref í þá átt eru til þess fallin að auka öryggi Íslendinga eða íslenska ríkisins. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Haraldur Ólafsson Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Nýleg skoðanakönnun bendir til þess að um fjórir af hverjum tíu Íslendingum telji að það geti verið góður kostur að gera Íslendinga að þegnum í Evrópusambandinu. Það er áhyggjuefni. Margt bendir til þess að þessi afstaða eigi rætur að rekja til hugmynda sem ríma illa við raunveruleikann, en hafa engu að síður náð að festa rætur í samfélaginu. Ein hugmyndanna er að öryggi Íslendinga gæti batnað við innlimun í Evrópusambandið. Ekkert er fjær lagi. Í fyrsta lagi skal því haldið til haga að óvopnuð þjóð getur ekki farið í stríð. Margir mundu segja að með því sé öryggi íbúa landsins best tryggt, þó svo það feli í sér aðlögun að kröfum þess stórveldis sem hverju sinni telur sig ráða mestu á Norður-Atlantshafi. Þannig hefur saga Íslands verið frá upphafi. Ekki er ljóst að til neinna bóta hefði verið fyrir nokkurn mann ef Íslendingar hefðu tekið þátt í hernaðarmenningu Evrópumanna og haft herlið til að skjóta á Jörund hundadagakonung sumarið 1809, eða Breta árið 1940. Tjónið hefði á hinn bóginn orðið töluvert. Undanfarna mannsaldra hefur sú staða verið uppi að Bretar og Bandaríkjamenn telja sig hafa nokkuð um það að segja hvað gerist á N-Atlantshafi. Bretar eru með öflugri herveldum í heiminum og Bandaríkin mun öflugri en nokkurt annað ríki eða ríkjasamband. Hafa þau lengi haft hernaðaraðstöðu á Íslandi og um það og fleira er til 75 ára gamall samningur. Skiptar skoðanir eru um þann samning á Íslandi, en Bandaríkjamenn sjálfir hafa aldrei viljað segja honum upp. Ólíkt Evrópusambandinu hafa Bandaríkjamenn ekki haft uppi óskir um yfirráð yfir náttúruauðlindum landsmanna eða að fá að ráða lögum og dómum í landinu. Þarna er óneitanlega mikill munur. Að þessu sögðu ættu Íslendingar að spyrja sig nokkurra spurninga. Ágirnist eitthvert ríki eða ríkjasamband, að Evrópusambandinu frátöldu, Ísland og auðlindir Íslendinga? Hefur eitthvað gerst sem bendir til þess að erlent ríki, eða ríkjasamband, að Evrópusambandinu frátöldu, vilji fá stjórnvald á Íslandi? Hvaða afleiðingar hefur það fyrir öryggi Íslendinga að fela erlendu ríkjasambandi stjórnvald á Íslandi, ríkjasambandi sem er upprennandi herveldi og á þessa dagana í blóðugu stríði við mesta kjarnorkuveldi heims? Hvaða hernaðarlegu skuldbindingar mun það hafa í för með sér fyrir Íslendinga á næstu árum og áratugum? Einföldu spurningarnar eru svo þessar: Dettur einhverjum í hug að Bandaríkjamenn og Bretar muni láta það yfir sig ganga að nokkurt ríki þeim andsnúið nái fótfestu á Íslandi og ógni þar með öryggi íslenska ríkisins? Dettur svo einhverjum í hug að öryggi Íslendinga sjálfra muni aukast við það að gerast þegnar í verðandi herveldi sem telur sjálfsagt framfaramál að elta uppi unga menn í þorpum og skógum A-Evrópu til þess að varpa þeim í sprengjuregn? Svörin við þessum spurningum eru misflókin og afdráttarlaust NEI við síðustu tveimur. Afleiðingin af því er að við eigum að hætta strax öllum verkum sem miða að því að færa vald frá íslenskum stjórnvöldum til Evrópusambandsins. Engin skref í þá átt eru til þess fallin að auka öryggi Íslendinga eða íslenska ríkisins. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar