Stóru málin: Börn í leikskólum, ekki á biðlistum Aðalsteinn Leifsson skrifar 25. janúar 2026 12:01 Lausn á biðlistum eftir leikskóla á að vera forgangsmál í Reykjavík. Það er augljóslega lykilatriði fyrir velferð barna og fjölskyldna en einnig fyrir jafnrétti og efnahag. Í nýrri skýrslu aðgerðahóps ráðuneyta, Sambands íslenskra sveitarfélaga og aðila vinnumarkaðarins kemur fram að efnahagslegur ábati af því að tryggja börnum leikskólavist frá því að fæðingarorlofi sleppir er um 11 milljarða króna á ári. Ástæðuna er m.a. að finna í töpuðum tækifærum foreldra til að afla fjölskyldunni tekna. Þrátt fyrir þetta og þrátt fyrir ítrekuð loforð undanfarinna ára, er vandinn viðvarandi í Reykjavík. Ekki afþakka aðstoð Eitt af því sem má gera strax er að nýta einkaframtakið. Hætta að afþakka aðstoð. Það krefst skýringa af hverju borgin segir upp leigusamningi við einkarekinn leikskóla sem er með pláss fyrir 54 börn og skilji fjölskyldur þeirra eftir í óvissu á sama tíma og biðlistar eru langir. Ef annar aðili en sveitarfélagið getur boðið upp á faglegt leikskólastarf eða dagvistarúrræði, sem uppfyllir viðmið, þá eigum við að segja já takk. Bætum starfsaðstöðuna Annað sem þarf að gera strax er að ráðast í aðgerðir til að bæta starfsaðstæður; rými, hljóðvist og aðstöðu. Ég ætla ekki að lengja þessa grein með því að tala um Brákarborg, þar sem kostnaður er kominn í 3.2 milljarða, nema til að undirstrika að við þurfum að byggja einfaldar, staðlaðar byggingar, að forskrift fagfólks, þar sem kostnaður er þekktur. Minnkum starfsmannaveltu Starfsmannavelta ófaglærðs starfsfólks í leikskólum, sem nú er meira en helmingur starfsfólks, er um 33%. Því þarf að finna leiðir til þess að halda betur utan um núverandi starfsfólk á sama tíma og við gerum leikskólann að aðlaðandi vinnustað með tækifæri til starfsþróunar. Fjölgum starfsfólki Síðan þarf að skapa styðjandi umhverfi þar sem starfsfólk sem er ekki með leikskólakennaramenntun upplifir tækifæri og stuðning til að auka þekkingu og færni og vaxa í starfi og launum. Síðasta haust vantaði fólk í tæplega 40% leikskóla á Íslandi og aðeins rúmlega 26% starfsmanna leikskóla hafa kennaramenntun. Átak til að fjölga leikskólakennurum hefur borið nokkurn árangur en ef aðeins 82 útskrifast á ári, sem er meðaltal síðustu þriggja ára, tekur það meira en 30 ára að mennta þann fjölda sem vantar, að því gefnu að enginn hætti eða fari á eftirlaun. Samstarf við foreldra og starfsfólk Á meðan sveitarfélög í kringum okkur hafa ráðist í aðgerðir til þess að takast á við biðlista og lokanir hefur lítið gerst hjá Reykjavíkurborg. Sú lausn á bráðavandanum sem núverandi meirihluti hefur kynnt er að stytta dvalartíma barna, hækka gjaldskrá fyrir heilsdagsvistun og auka skráningaskyldu foreldra. Nýr meirihluti í Reykjavík þarf þegar í stað að setja af stað samtal, eins og gert hefur verið í nágrannasveitarfélögum, við starfsfólk og foreldra til þess að finna þær leiðir sem mest samstaða getur verið um til þess að fjölga leikskólaplássum og koma í veg fyrir lokanir. Göngum í þetta! Höfundur er frambjóðandi í oddvitakjöri Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Aðalsteinn Leifsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðreisn Leikskólar Reykjavík Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Lausn á biðlistum eftir leikskóla á að vera forgangsmál í Reykjavík. Það er augljóslega lykilatriði fyrir velferð barna og fjölskyldna en einnig fyrir jafnrétti og efnahag. Í nýrri skýrslu aðgerðahóps ráðuneyta, Sambands íslenskra sveitarfélaga og aðila vinnumarkaðarins kemur fram að efnahagslegur ábati af því að tryggja börnum leikskólavist frá því að fæðingarorlofi sleppir er um 11 milljarða króna á ári. Ástæðuna er m.a. að finna í töpuðum tækifærum foreldra til að afla fjölskyldunni tekna. Þrátt fyrir þetta og þrátt fyrir ítrekuð loforð undanfarinna ára, er vandinn viðvarandi í Reykjavík. Ekki afþakka aðstoð Eitt af því sem má gera strax er að nýta einkaframtakið. Hætta að afþakka aðstoð. Það krefst skýringa af hverju borgin segir upp leigusamningi við einkarekinn leikskóla sem er með pláss fyrir 54 börn og skilji fjölskyldur þeirra eftir í óvissu á sama tíma og biðlistar eru langir. Ef annar aðili en sveitarfélagið getur boðið upp á faglegt leikskólastarf eða dagvistarúrræði, sem uppfyllir viðmið, þá eigum við að segja já takk. Bætum starfsaðstöðuna Annað sem þarf að gera strax er að ráðast í aðgerðir til að bæta starfsaðstæður; rými, hljóðvist og aðstöðu. Ég ætla ekki að lengja þessa grein með því að tala um Brákarborg, þar sem kostnaður er kominn í 3.2 milljarða, nema til að undirstrika að við þurfum að byggja einfaldar, staðlaðar byggingar, að forskrift fagfólks, þar sem kostnaður er þekktur. Minnkum starfsmannaveltu Starfsmannavelta ófaglærðs starfsfólks í leikskólum, sem nú er meira en helmingur starfsfólks, er um 33%. Því þarf að finna leiðir til þess að halda betur utan um núverandi starfsfólk á sama tíma og við gerum leikskólann að aðlaðandi vinnustað með tækifæri til starfsþróunar. Fjölgum starfsfólki Síðan þarf að skapa styðjandi umhverfi þar sem starfsfólk sem er ekki með leikskólakennaramenntun upplifir tækifæri og stuðning til að auka þekkingu og færni og vaxa í starfi og launum. Síðasta haust vantaði fólk í tæplega 40% leikskóla á Íslandi og aðeins rúmlega 26% starfsmanna leikskóla hafa kennaramenntun. Átak til að fjölga leikskólakennurum hefur borið nokkurn árangur en ef aðeins 82 útskrifast á ári, sem er meðaltal síðustu þriggja ára, tekur það meira en 30 ára að mennta þann fjölda sem vantar, að því gefnu að enginn hætti eða fari á eftirlaun. Samstarf við foreldra og starfsfólk Á meðan sveitarfélög í kringum okkur hafa ráðist í aðgerðir til þess að takast á við biðlista og lokanir hefur lítið gerst hjá Reykjavíkurborg. Sú lausn á bráðavandanum sem núverandi meirihluti hefur kynnt er að stytta dvalartíma barna, hækka gjaldskrá fyrir heilsdagsvistun og auka skráningaskyldu foreldra. Nýr meirihluti í Reykjavík þarf þegar í stað að setja af stað samtal, eins og gert hefur verið í nágrannasveitarfélögum, við starfsfólk og foreldra til þess að finna þær leiðir sem mest samstaða getur verið um til þess að fjölga leikskólaplássum og koma í veg fyrir lokanir. Göngum í þetta! Höfundur er frambjóðandi í oddvitakjöri Viðreisnar í Reykjavík
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun