Mótmæli frá grasrótinni eru orðin saga í Evrópu Erna Bjarnadóttir skrifar 26. desember 2025 06:02 Undanfarna mánuði hafa mótmæli fólks sem starfar í grunninnviðum eins og matvælaframleiðslu og dreifingu á nauðsynjavörum orðið sífellt meira áberandi víða um Evrópu. Skýr hápunktur birtist í Brussel þann 18. desember sl. með fjölmennum mótmælum bænda frá öllum löndum sambandsins. En þetta var ekki sjálfstæður viðburður heldur einn kafli í sögu þessara atburða. Sameiginlegt milli þeirra er að mótmælin koma frá hópum sem bera uppi framleiðslu og dreifingu nauðsynjavara, en upplifa að rekstrargrundvöllur þeirra sé undir vaxandi þrýstingi. Þegar slík mótmæli koma fram samtímis, þvert á landamæri og atvinnugreinar, er ólíklegt að um sé að ræða einangruð eða tilfallandi ágreiningsmál. Frakkland: Auknar kröfur af sameiginlegu regluverki Í Frakklandi hafa bændur ítrekað gripið til mótmæla, meðal annars með vegalokunum og kröfugöngum inn í borgir. Mótmælin endurspegla samverkandi álag vegna íþyngjandi regluverks, strangari umhverfiskrafa, alþjóðlegrar samkeppni og takmarkaðra möguleika til að hafa áhrif á afurðaverð. Þótt aðgerðirnar beinist stundum að Evrópusambandinu, snúast þær í reynd um stöðu bænda innan virðiskeðju þar sem kröfur aukast hraðar en tekjuöflun. Þýskaland: Fleira af sama toga Í Þýskalandi hafa bæði bændur og flutningaaðilar mótmælt breytingum á fyrirkomulagi stuðnings við landbúnað og þá er rétt að hafa í huga að einstök aðildarlönd hafa mikið um það að segja hvaða «verkfæri» eru notuð til að miðla stuðningi með tilliti til markmiða sem einstök ríki vilja leggja áherslu á. Einnig hafa bændur og fleiri mótmælt auknum álögum á eldsneyti svo dæmi séu tekin. Athygli vekur að óánægjan kemur frá mörgum stigum innan sömu virðiskeðju. Það bendir til þess að vandinn sé ekki bundinn við eitt sértækt úrræði, heldur hvernig ákvarðanir um skattlagningu, orkukostnað og regluverk hafa áhrif á rekstrarhæfi í fleiri greinum samtímis. Holland: Árekstur stefnu og starfsemi Hollensk bændamótmæli hafa einkum tengst áformum stjórnvalda um takmarkanir á losun CO2 og notkun köfnunarefnisáburðar. Þar upplifa margir bændur að stefnumarkandi ákvarðanir ógni rekstrarhæfi og framtíð starfsemi þeirra. Málið hefur varpað skýru ljósi á togstreitu milli langtímamarkmiða í stefnumótun og skammtímaáhrifa á fólk sem starfar í frumframleiðslu. Ungverjaland: Flutningar og veggjöld Í Ungverjalandi hafa flutningabílstjórar og bændur staðið fyrir umfangsmiklum mótmælum vegna verulegra hækkana á veggjöldum. Þar snýst deilan um kostnaðarhækkanir sem erfitt er að velta áfram út í verð á vörum og þjónustu án þess að grafa undan rekstrargrundvelli eða samkeppnisstöðu. Mótmælin hafa jafnframt dregið fram ágreining um samráð – eða skort á samráði – um hverjir raunverulega koma að mótun lausna. Ítalía og Spánn: Þrýstingur neðst í keðjunni Í Ítalíu og á Spáni og Grikklandi hafa bændur mótmælt vegna þrýstings frá hækkandi aðfangaverði, ótryggu afurðaverði og samkeppni frá innflutningi. Þótt mótmælin hafi verið misáberandi, endurspegla þau sömu upplifun: að staða frumframleiðenda í sífellt flóknari virðiskeðju sé orðin brothætt. Brussel: Sameiginlegur vettvangur Þann 18. desember sl. komu um 10.000 bændur frá öllum 27 aðildarríkjum Evrópusambandsins saman í Brussel. Mótmælin voru skipulögð af evrópsku bændasamtökunum Copa-Cogeca og voru í skýru samhengi við það sem hér er rakið að framan. Í tilkynningu samtakanna var áherslan skýr: „við stöndum við gefin loforð“. Þetta nýja tungutak í Brussel er ekki tilviljun – það endurspeglar rof á trausti milli stofnana ESB og einnar mikilvægustu grunnstoðar sambandsins, landbúnaðarins. Sameiginlegt fótatak mótmælanna Sameiginlegt með þessum mótmælum er ekki andstaða við markmið um umhverfisvernd, samkeppni eða skilvirkni, heldur upplifun um að reglur sem eiga að veita vernd geri það ekki í framkvæmd. Þær tryggja fyrst og fremst virkni kerfisins sjálfs, á meðan áhætta og aðlögunarkostnaður færist niður keðjuna. Þegar slíkt misræmi verður viðvarandi verða mótmæli ekki merki um öfgar, heldur viðvörun um að rekstrargrundvöllur grunnstoða sé orðinn ótryggur. Höfundur er hagfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Matvælaframleiðsla Erna Bjarnadóttir Mest lesið Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir Skoðun Með gríðarlega fjármuni til ráðstöfunar Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Að kasta krónunni fyrir aurinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Halló boltafjörðurinn Hafnarfjörður Ívar Pétursson Skoðun Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun Roma-börn og mörk ríkisvaldsins Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Hvernig nýtist Matsferill barninu þínu? Þórdís Jóna Sigurðardóttir Skoðun Sporin hræða Snorri Másson Skoðun Skoðanir um haframjólk ítrekað settar fram sem vísindi Guðrún Nanna Egilsdóttir,Rósa Líf Darradóttir,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir Skoðun Blóðmeraníðið - Þögn þingsins er alvarlegust Árni Stefán Árnason Skoðun Skoðun Skoðun Loftslagssvindlið Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerist þegar samfélag verðlaunar eignarhald meira en nýsköpun? Davíð Aron Routley skrifar Skoðun Hvernig nýtist Matsferill barninu þínu? Þórdís Jóna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Að kasta krónunni fyrir aurinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Halló boltafjörðurinn Hafnarfjörður Ívar Pétursson skrifar Skoðun Með gríðarlega fjármuni til ráðstöfunar Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Blóðmeraníðið - Þögn þingsins er alvarlegust Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Roma-börn og mörk ríkisvaldsins Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Viljum við ekki örugga leikskóla? Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sólarpönk, er bjartsýni uppreisn? Diana Sus,Þuríður Helga Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Skaðleg efni ógna heilsu barna Guðrún Lilja Kristinsdóttir skrifar Skoðun Reynslan skiptir máli – við þurfum að meta hana af sanngirni Edda Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Latínan bjargaði íslenskunni minni Kayla Amy Eleanor Harðardóttir skrifar Skoðun Hagnýtar húðflúraforvarnir Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Þetta er skrýtin latína Ingvar S. Birgisson skrifar Skoðun Hvað ef við erum hrædd við ranga framtíð? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Lesblinda og prófamenning Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir skrifar Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson skrifar Skoðun Að standa með Úkraínu er að standa með okkur sjálfum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Skipulag endurreisnar í Grindavík og annars staðar Sólveig Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Kjarni máls sem við forðumst að ræða Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hinn breytti heimur fjöl-skyldna Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Sporin hræða Snorri Másson skrifar Skoðun Ert þú nýr formaður vinstrisins? Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Skautað framhjá þjóðinni Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Undanfarna mánuði hafa mótmæli fólks sem starfar í grunninnviðum eins og matvælaframleiðslu og dreifingu á nauðsynjavörum orðið sífellt meira áberandi víða um Evrópu. Skýr hápunktur birtist í Brussel þann 18. desember sl. með fjölmennum mótmælum bænda frá öllum löndum sambandsins. En þetta var ekki sjálfstæður viðburður heldur einn kafli í sögu þessara atburða. Sameiginlegt milli þeirra er að mótmælin koma frá hópum sem bera uppi framleiðslu og dreifingu nauðsynjavara, en upplifa að rekstrargrundvöllur þeirra sé undir vaxandi þrýstingi. Þegar slík mótmæli koma fram samtímis, þvert á landamæri og atvinnugreinar, er ólíklegt að um sé að ræða einangruð eða tilfallandi ágreiningsmál. Frakkland: Auknar kröfur af sameiginlegu regluverki Í Frakklandi hafa bændur ítrekað gripið til mótmæla, meðal annars með vegalokunum og kröfugöngum inn í borgir. Mótmælin endurspegla samverkandi álag vegna íþyngjandi regluverks, strangari umhverfiskrafa, alþjóðlegrar samkeppni og takmarkaðra möguleika til að hafa áhrif á afurðaverð. Þótt aðgerðirnar beinist stundum að Evrópusambandinu, snúast þær í reynd um stöðu bænda innan virðiskeðju þar sem kröfur aukast hraðar en tekjuöflun. Þýskaland: Fleira af sama toga Í Þýskalandi hafa bæði bændur og flutningaaðilar mótmælt breytingum á fyrirkomulagi stuðnings við landbúnað og þá er rétt að hafa í huga að einstök aðildarlönd hafa mikið um það að segja hvaða «verkfæri» eru notuð til að miðla stuðningi með tilliti til markmiða sem einstök ríki vilja leggja áherslu á. Einnig hafa bændur og fleiri mótmælt auknum álögum á eldsneyti svo dæmi séu tekin. Athygli vekur að óánægjan kemur frá mörgum stigum innan sömu virðiskeðju. Það bendir til þess að vandinn sé ekki bundinn við eitt sértækt úrræði, heldur hvernig ákvarðanir um skattlagningu, orkukostnað og regluverk hafa áhrif á rekstrarhæfi í fleiri greinum samtímis. Holland: Árekstur stefnu og starfsemi Hollensk bændamótmæli hafa einkum tengst áformum stjórnvalda um takmarkanir á losun CO2 og notkun köfnunarefnisáburðar. Þar upplifa margir bændur að stefnumarkandi ákvarðanir ógni rekstrarhæfi og framtíð starfsemi þeirra. Málið hefur varpað skýru ljósi á togstreitu milli langtímamarkmiða í stefnumótun og skammtímaáhrifa á fólk sem starfar í frumframleiðslu. Ungverjaland: Flutningar og veggjöld Í Ungverjalandi hafa flutningabílstjórar og bændur staðið fyrir umfangsmiklum mótmælum vegna verulegra hækkana á veggjöldum. Þar snýst deilan um kostnaðarhækkanir sem erfitt er að velta áfram út í verð á vörum og þjónustu án þess að grafa undan rekstrargrundvelli eða samkeppnisstöðu. Mótmælin hafa jafnframt dregið fram ágreining um samráð – eða skort á samráði – um hverjir raunverulega koma að mótun lausna. Ítalía og Spánn: Þrýstingur neðst í keðjunni Í Ítalíu og á Spáni og Grikklandi hafa bændur mótmælt vegna þrýstings frá hækkandi aðfangaverði, ótryggu afurðaverði og samkeppni frá innflutningi. Þótt mótmælin hafi verið misáberandi, endurspegla þau sömu upplifun: að staða frumframleiðenda í sífellt flóknari virðiskeðju sé orðin brothætt. Brussel: Sameiginlegur vettvangur Þann 18. desember sl. komu um 10.000 bændur frá öllum 27 aðildarríkjum Evrópusambandsins saman í Brussel. Mótmælin voru skipulögð af evrópsku bændasamtökunum Copa-Cogeca og voru í skýru samhengi við það sem hér er rakið að framan. Í tilkynningu samtakanna var áherslan skýr: „við stöndum við gefin loforð“. Þetta nýja tungutak í Brussel er ekki tilviljun – það endurspeglar rof á trausti milli stofnana ESB og einnar mikilvægustu grunnstoðar sambandsins, landbúnaðarins. Sameiginlegt fótatak mótmælanna Sameiginlegt með þessum mótmælum er ekki andstaða við markmið um umhverfisvernd, samkeppni eða skilvirkni, heldur upplifun um að reglur sem eiga að veita vernd geri það ekki í framkvæmd. Þær tryggja fyrst og fremst virkni kerfisins sjálfs, á meðan áhætta og aðlögunarkostnaður færist niður keðjuna. Þegar slíkt misræmi verður viðvarandi verða mótmæli ekki merki um öfgar, heldur viðvörun um að rekstrargrundvöllur grunnstoða sé orðinn ótryggur. Höfundur er hagfræðingur.
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Skoðanir um haframjólk ítrekað settar fram sem vísindi Guðrún Nanna Egilsdóttir,Rósa Líf Darradóttir,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir Skoðun
Skoðun Hvað gerist þegar samfélag verðlaunar eignarhald meira en nýsköpun? Davíð Aron Routley skrifar
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Skoðanir um haframjólk ítrekað settar fram sem vísindi Guðrún Nanna Egilsdóttir,Rósa Líf Darradóttir,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir Skoðun