Sex ára fangelsi og fær ekki að halda Rolex-úrinu

Málið má rekja til þess að lögreglu barst ábending haustið 2019 um að amfetamínbasi hefði verið fluttur til landsins. Eftir umfangsmikla rannsókn lögreglu blönduðust Jónas Árni og Steingrímur Þór, sem kalla mætti góðkunningja lögreglunnar, inn í rannsóknina.

Eftirför upp í Kjós og til baka

Fylgst var með þeim í nokkurn tíma og þann 18. janúar 2020 fylgdu lögreglumenn bíl þeirra eftir upp í sumarbústað í Kjós þar sem vinkona þeirra var búsett. Lögreglumenn sáu Jónas og Steingrím innandyra með öndunargrímur og urðu varir við eld og reyk sem lagði frá húsnæðinu.

Fimm klukkutímum síðar yfirgáfu þeir sumarbústaðinn og keyrðu aftur til höfuðborgarinnar með bakpoka. Á leiðinni urðu þeir varir við lögreglu og tóku plastílát úr bakpokanum. Lögregla stöðvaði för þeirra með því að þvinga bílinn út af Suðurlandsvegi austan við Rauðavatn.

Neituðu þeir að yfirgefa bílinn og tæmdi Jónas plastílátið yfir bílinn og umhverfi hans. Lögregla reyndi að ná efninu úr bílnum og snjónum. Samtals fannst 21,11 grömm af amfetamíni í bílnum, á sætum, gólfi og mælaborði. Þá fannst 12,61 grömm af amfetamíni í eldföstum mótum.

Öll þrjú sættu ákæru fyrir fíkniefnaframleiðslu í sumarbústaðnum en neituðu sök. Héraðsdómur Reykjavíkur komst að þeirri niðurstöðu að hafið væri yfir skynsamlegan vafa, með vísan til sönnunargagna af vettvangi, vitnisburði og framburðs lögreglumanna, að þau hefðu gerst sek um brotið.

Geymdi vökva á heimili annars

Steingrímur var að auki ákærður fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni fimm þúsund millilítra af vökva sem innihélt amfetamínsbasa. Vökvinn var geymdur á heimili aðila sem hafði um tíma stöðu sakbornings í málinu.

Gögn málsins studdu framburð viðkomandi að Steingrímur væri raunverulegur eigandi efnanna. Hann hefði aðeins geymt töskuna. Með vísan til magns og styrks efnisins, sem var mikill, þótti dómstólnum augljóst að efnið væri ætlað til söludreifingar.

Var Steingrímur Þór því sakfelldur fyrir ákæruliðinn. Þá játaði konan að hafa ræktað kannabisplöntur í sumarhúsinu. Jónas Árni var svo sakfelldur fyrir að hafa haft rúmlega 250 grömm af amfetamíni á heimili sínu í sölu- og dreifingarskyni. Hann neitaði að efnin hefðu verið ætluð til sölu.

Eiga að baki þunga dóma

Héraðsdómur Reykjavíkur leit til þess við ákvörðun refsingar að um var að ræða skipulagða starfsemi um að framleiða talsvert magn af sterkum fíkniefnum sem til stóð að koma í dreifingu. Þá hefði framleiðslan verið unnin í samverknaði þótt þáttur hvers og eins væri ekki jafn. Þá leit dómurinn til þess að þótt ekki hefði tekist að leggja hald á mikið magn amfetamíns þá væri ekki hægt að horfa fram hjá því að þeim hafi tekist að koma mun meira magni undan.

Jónas Árni, sem fékk fimm ára fangelsi árið 2009 fyrir aðild sína að Papeyjarmálinu svokallaða, fékk sex mánaða dóm. Konan fékk sextíu daga dóm en hún átti ekki annað á sakavottorði en eina lögreglustjórasátt og tvo dóma vegna brota á umferðarlögum.

Steingrímur var dæmdur í tveggja og hálfs árs fangelsi árið 2017, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir aðild að umfangsmiklu fjársvikamáli. Steingrímur var á sínum tíma framseldur frá Venesúela til Íslands vegna málsins. Með broti sínu nú rauf hann skilorð og þótti sex ára fangelsi hæfileg refsing fyrir Steingrím.

Pabbinn sagðist eiga Rolex-úrið

Saksóknari gerði kröfu um upptöku á fíkniefnum og ýmsum búnaði. Steingrímur andmælti upptöku á Rolex-armbandsúri sem lögregla lagði hald á. Faðir Steingríms hélt því fram að úrið væri í hans eigu en Steingrímur hefði keypt það með peningum frá honum.

Steingrímur hafði úrið á sér við handtöku. Samkvæmt upplýsingum frá úrsmiði keypti Steingrímur úrið þann 6. nóvember 2017 á rúma eina milljón og greiddi fyrir með reiðufé. Þann 27. apríl, tveimur vikum eftir að Steingrímur var laus úr gæsluvarðhaldi, var nafni eiganda breytt í nafn föður hans.

Meðal gagna málsins voru útprentuð samskipti milli Steingríms og vinkonu á samskiptaforriti þar sem hann sýndi úrið og sagðist hafa keypt það. Við skýrslutöku hjá lögreglu sagði faðir hans að Steingrími hefði langað að kaupa úrið fyrir hann, faðirinn hefði leyft honum og það og gefið honum peninga til þess. Steingrímur hefði þó verið með úrið frá kaupdegi og fram að handtöku. Aðspurður sagðist faðirinn ekki vita hvort úrið passaði á eigin úlnlið.

Héraðsdómi þótti sannað að úrið væri í eigu Steingríms og gerði það upptækt.

Málið var umfangsmikið sem má meðal annars sjá af málsvarnarlaunum verjenda. Jónas Árni þarf að greiða Vilhjálmi H. Vilhjálmssyni, verjanda sínum, tólf og hálfa milljón króna í málsvarnarlaun. Steingrímur þarf að greiða Magnúsi Jónssyni, verjanda sínum, rúmar 13 milljónir króna og þá var Leó Daðasyni, verjanda konunnar, dæmdar tæpar ellefu milljónir í málsvarnarlaun.

Dóminn í málinu má lesa hér.