Sveitastrákur í stórborginni Hilmar Adam Jóhannsson skrifar 22. mars 2020 11:42 Þegar ég flutti til Reykjavíkur var ég lítill sveitastrákur frá Ísafirði og átti erfitt með að átta mig á hvernig lífið í stórborginni virkar. Ég hafði engin tengsl við atvinnulífið og gat ekki ímyndað mér hvar ég ætti að sækja um vinnu eða hvar væri best að versla í matinn enda vanur aðeins tveimur valkostum heima fyrir vestan. Ég var lítill fiskur í stórri tjörn. Vaka hélt kynningarfund í byrjun skólaárs og ég ákvað að kíkja þangað. Þá vissi ég lítið sem ekkert um hvað Vaka stendur fyrir eða hvað fylkingin sjálf gerir. Þau tóku mér með breiðu brosi og útskýrðu fyrir mér allt sem ég spurði um og áður en ég vissi af fór ég að mæta á alla viðburði Vöku. Þau tóku mig inn og það skipti engu máli hvaðan ég er eða hver ég er. Ég er alinn upp með annan fótinn fyrir vestan og hinn úti í Ungverjalandi, en innan Vöku leið mér vel og þar var ég velkominn. Ég vissi að ég væri á réttum stað. Þetta var eins og að eignast nýja fjölskyldu. Ef þú býrð út á landi og stundar nám við Háskóla Íslands, þá kannastu örugglega við þá löngun að fara heim í rólegheitin, til ættingja og vina, en af ákveðnum ástæðum verður þú að vera í borginni til þess að missa ekki af fyrirlestrum og fleiru. Við hjá Vöku viljum fá upptökur af fyrirlestrum allt skólaárið, ekki einungis þegar skólahald er slegið af vegna heimsfaraldurs. Að geta horft á fyrirlestra á netinu myndi hjálpa gríðarlega mörgum, ekki einungis fjarnemum sem búa út á landi eða í útlöndum heldur líka þeim sem eru veikir heima eða komast ekki vegna veðurs svo eitthvað sé nefnt. Ég hef oft lent í því að flugi er aflýst og vegum lokað. Það væri svo miklu betra ef maður hefði alltaf aðgang að upptökum á fyrirlestrum. Til að mynda hefur menntavísindasvið náð að framkvæma þetta ágætlega, getum við á verkfræði- og náttúruvísindasviði ekki gert það líka? Þurfum við í raun að missa af fyrirlestrum? Elsku landsbyggðarfólk (og aðrir), ég mun gera mitt besta til að koma í veg fyrir það að búseta ykkar og uppruni hindri ykkur í námi á einhvern hátt. Leyfið mér að vera ykkar rödd í Stúdentaráði Háskóla Íslands 2020-2021. Höfundur er nemi í jarðeðlisfræði og skipar 1. sæti á lista Vöku á verkfræði- og náttúruvísindasviði fyrir stúdentaráðskosningar Háskóla Íslands 2020. When I first moved to Reykjavík I was a small country boy from Ísafjörður and had a hard time figuring out how life in the big city worked. I had no connection into the economic life and could not imagine where I could apply for a job or where the best place to buy groceries was, mostly because I was used to only two options back at home. I was a small fish in a big pond. Vaka hosted an introductive presentation at the start of the school year and I decided to show up. At that time I knew next to nothing about what Vaka stands for or what the party does. They invited me in with a big smile and answered every question I had and before I knew I was attending all of Vaka’s events. They accepted me as I was and it did not matter where I was from or who I am. I was raised with one foot in the west and the other in Hungary, but in Vaka I felt good and welcomed. I knew I was in the right place. It was like acquiring a new family. If you live in the countryside and study at the University of Iceland then you probably know the feeling of wanting to go back to your peaceful home, to friends and family but due to certain circumstances you have to stay in the city to not miss lectures and other things. Vaka wants every lecture to be recorded during the whole school year, not only when school is halted due to a pandemic. To be able to watch lectures online would help many people enormously. Not only distance students that live in the countryside or abroad but also for example the people that have to stay at home due to illness or weather trapped. I have often had my flights cancelled or roads closed. It would be so much better if you could have easy access to recorded lectures. For example the School of Education has done this well. Can the School of Engineering and Natural Sciences not do this as well? Do we really need to miss lectures? Dear people of the countryside (and others). I will do my absolute best to make sure that where you live and your origin does not hinder you in your studies in any way. Let me be your voice in the Student Council for the University of Iceland in 2020-2021. Hilmar is a student in geophysics and is in 1st place on Vaka’s list in the School of Engineering and Natural Sciences for the student council elections at the University of Iceland 2020. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar ég flutti til Reykjavíkur var ég lítill sveitastrákur frá Ísafirði og átti erfitt með að átta mig á hvernig lífið í stórborginni virkar. Ég hafði engin tengsl við atvinnulífið og gat ekki ímyndað mér hvar ég ætti að sækja um vinnu eða hvar væri best að versla í matinn enda vanur aðeins tveimur valkostum heima fyrir vestan. Ég var lítill fiskur í stórri tjörn. Vaka hélt kynningarfund í byrjun skólaárs og ég ákvað að kíkja þangað. Þá vissi ég lítið sem ekkert um hvað Vaka stendur fyrir eða hvað fylkingin sjálf gerir. Þau tóku mér með breiðu brosi og útskýrðu fyrir mér allt sem ég spurði um og áður en ég vissi af fór ég að mæta á alla viðburði Vöku. Þau tóku mig inn og það skipti engu máli hvaðan ég er eða hver ég er. Ég er alinn upp með annan fótinn fyrir vestan og hinn úti í Ungverjalandi, en innan Vöku leið mér vel og þar var ég velkominn. Ég vissi að ég væri á réttum stað. Þetta var eins og að eignast nýja fjölskyldu. Ef þú býrð út á landi og stundar nám við Háskóla Íslands, þá kannastu örugglega við þá löngun að fara heim í rólegheitin, til ættingja og vina, en af ákveðnum ástæðum verður þú að vera í borginni til þess að missa ekki af fyrirlestrum og fleiru. Við hjá Vöku viljum fá upptökur af fyrirlestrum allt skólaárið, ekki einungis þegar skólahald er slegið af vegna heimsfaraldurs. Að geta horft á fyrirlestra á netinu myndi hjálpa gríðarlega mörgum, ekki einungis fjarnemum sem búa út á landi eða í útlöndum heldur líka þeim sem eru veikir heima eða komast ekki vegna veðurs svo eitthvað sé nefnt. Ég hef oft lent í því að flugi er aflýst og vegum lokað. Það væri svo miklu betra ef maður hefði alltaf aðgang að upptökum á fyrirlestrum. Til að mynda hefur menntavísindasvið náð að framkvæma þetta ágætlega, getum við á verkfræði- og náttúruvísindasviði ekki gert það líka? Þurfum við í raun að missa af fyrirlestrum? Elsku landsbyggðarfólk (og aðrir), ég mun gera mitt besta til að koma í veg fyrir það að búseta ykkar og uppruni hindri ykkur í námi á einhvern hátt. Leyfið mér að vera ykkar rödd í Stúdentaráði Háskóla Íslands 2020-2021. Höfundur er nemi í jarðeðlisfræði og skipar 1. sæti á lista Vöku á verkfræði- og náttúruvísindasviði fyrir stúdentaráðskosningar Háskóla Íslands 2020. When I first moved to Reykjavík I was a small country boy from Ísafjörður and had a hard time figuring out how life in the big city worked. I had no connection into the economic life and could not imagine where I could apply for a job or where the best place to buy groceries was, mostly because I was used to only two options back at home. I was a small fish in a big pond. Vaka hosted an introductive presentation at the start of the school year and I decided to show up. At that time I knew next to nothing about what Vaka stands for or what the party does. They invited me in with a big smile and answered every question I had and before I knew I was attending all of Vaka’s events. They accepted me as I was and it did not matter where I was from or who I am. I was raised with one foot in the west and the other in Hungary, but in Vaka I felt good and welcomed. I knew I was in the right place. It was like acquiring a new family. If you live in the countryside and study at the University of Iceland then you probably know the feeling of wanting to go back to your peaceful home, to friends and family but due to certain circumstances you have to stay in the city to not miss lectures and other things. Vaka wants every lecture to be recorded during the whole school year, not only when school is halted due to a pandemic. To be able to watch lectures online would help many people enormously. Not only distance students that live in the countryside or abroad but also for example the people that have to stay at home due to illness or weather trapped. I have often had my flights cancelled or roads closed. It would be so much better if you could have easy access to recorded lectures. For example the School of Education has done this well. Can the School of Engineering and Natural Sciences not do this as well? Do we really need to miss lectures? Dear people of the countryside (and others). I will do my absolute best to make sure that where you live and your origin does not hinder you in your studies in any way. Let me be your voice in the Student Council for the University of Iceland in 2020-2021. Hilmar is a student in geophysics and is in 1st place on Vaka’s list in the School of Engineering and Natural Sciences for the student council elections at the University of Iceland 2020.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar