Vill banna laun fyrir fundarsetu

Sanna Magdalena Mörtudóttir, borgarfulltrúi sósíalistaflokksins, segist ætla að leggja fram á næsta fundi nýrrar borgarstjórnar tillögu um að banna stjórnendum og kjörnum fulltrúum borgarinnar að þiggja þóknun fyrir fundi í stjórnum, ráðum og nefndum sem haldnir eru á vinnutíma. Þetta kemur fram í fréttatilkynningu Sósíalistaflokksins.

„Það hefur eitthvað farið alvarlega aflaga í stjórnmálum þegar borgarstjóri Reykjavíkur og bæjarstjórar nágrannasveitarfélagana eru farnir að taka sér hærri laun en borgarstjórar New York, London og París,“ segir Sanna. „Við ættum að horfast í augu við að þessi laun afhjúpa spillingu stjórnmálaforystunnar og við ættum að gera eitthvað í því. Fyrsta skrefið ætti að vera að banna þessu fólki að taka þóknanir fyrir fundi sem það situr í vinnutíma sinnar aðalvinnu og sem eru því augljóslega hluti af þeim starfsskyldum sem það fær greitt fyrir af föstu launum.“

„Almenningur þolir þetta ekki lengur,“ segir Daníel Örn Arnarsson, varaborgarfulltrúi sósíalista og stjórnarmaður í Eflingu, stéttarfélagi. „Konan sem skúrar skrifstofu Dags B. Eggertsson er líklega með lágmarkslaun, 300 þúsund krónur á mánuði. Dagur sjálfur tekur síðan 330 þúsund krónur í þóknun fyrir einn klukkutíma á fundi hjá slökkviliðinu. Borgarfulltrúar verða að stoppa þetta. Þó ekki væri nema af virðingu fyrir konunni sem skúrar skrifstofu borgarstjóra.“

Þau Sanna og Daníel segja að fyrir ekki svo löngu hafi þingfararkaup verið viðlíka hátt og kennaralaun. Fólk sem gaf sig að stjórnmálum eða almannaþjónustu gat vænst þess að fá þokkaleg millistéttarlaun fyrir sitt framlag til samfélagsins. Á nýfrjálshyggjuárunum breyttust viðhorf í samfélaginu og millistéttarlaun þóttu ekki lengur ásættanleg eða eftirsóknarverð. Í stað þess að miða við ágætlega launað millistéttarfólk fór stjórnmálafólk að bera sig saman við forstjóra hjá stórfyrirtækjum, segja Sanna og Daníel.

„Þessi laun er meira en sjö sinnum hærri en borgin greiddi lægst launaða starfsfólki borgarinnar í fyrra,“ segir Daníel um laun Dag B. Eggertssonar. „Er það ásættanlegt? Er framlag borgarstjórans sjö sinnum mikilvægari en konunnar sem skúrar skrifstofuna hans? Auðvitað ekki. Ef Dagur eða aðrir halda að svo sé ættum við kannski að sleppa því að þrífa Ráðhúsið og sjá til hversu lengi fólk þolir við. Ég efast ekki um að fólk myndi frekar þola langar fjarvistir borgarstjórans.“

„Það er sagt að þetta sé aðeins brotabrot af veltu borgarinnar. Þess vegna er sjálftakan látin viðgangast og magnast. En þetta er fyrirsláttur. Ef sjálftakan hneykslar okkur eigum við að stöðva hana. Það mun koma í ljós á fundi borgarstjórnar hvaða borgarfulltrúar eru tilbúnir til þess að byrja að skrúfa ofan af þeirri sjálftöku sem hefur viðgengist hér of lengi,“ segir Sanna.