Um hvað verður kosið í Reykjavík? Ingvar Jónsson skrifar 12. febrúar 2018 20:14 Í maí verða sveitarstjórnarkosningar um land allt. Í Reykjavík verða 23 borgarfulltrúar kosnir til setu í borgarstjórn. Af því tilefni er við hæfi að fara yfir þau málefni sem borgin mun standa frammi fyrir á kjörtímabilinu 2018-2022.Leik- og grunnskólarLöngu tímabært er að skólarnir bjóði nemendum bestu mögulegu hráefnin á matardiskinn. Það mun borga sig því börnin eru framtíð samfélagsins og munu gera meira gagn fyrir sig og aðra ef þau fá góða næringu sem bætir heilsuna. Snjalltæki eiga ekki heima í kennslustund því þau hafa truflandi áhrif á námið. Þess vegna ætti Reykjavík að taka forystu í takmörkun á notkun snjalltækja í grunnskólum. Kennarar eiga stóran þátt í að leggja grunn að framtíð barna okkar og eiga skilið að fá mannsæmandi laun og viðurkenningu fyrir störf sín. SamgöngurMikilvægt er að greiða fyrir bílaumferð með lagningu Sundabrautar og Skerjabrautar. Til að minnka álag á götur borgarinnar ætti að hvetja fólk til að taka strætó með því að lækka fargjöld eða afnema þau að einhverju eða öllu leyti. Einnig er brýnt að bæta leiðakerfið og fjölga tíðni ferða. Að hafa strætó gjaldfrjálsan á höfuðborgarsvæðinu kostar rúman milljarð króna á ári í töpuðum fargjöldum. Til samanburðar kostar innviðauppbygging Borgarlínu a.m.k. 70 milljarða króna. Vaxtakostnaður af 70 milljarða króna láni er að lágmarki 3 milljarðar króna á hverju ári. Mun ódýrara er að hafa gjaldfrjálsan strætó fremur en Borgarlínu sem er allt of dýr fyrir svo fámennt samfélag. Borgarlínan er ótímabær og verður ekki skynsamleg lausn fyrr en íbúum höfuðborgarsvæðisins hefur fjölgað verulega.SkipulagsmálReykjavík ætti að úthluta fleiri lóðum og byggja upp ný íbúðahverfi. Möguleikarnir eru margir t.d. Keldnaholt eða Geldinganes með tengingu um Sundabraut. Einnig er brýnt er halda áfram uppbyggingu í Úlfarsárdal. Með lóðaskortsstefnu sinni hefur Reykjavík beinlínis stuðlað að svimandi háu fasteignaverði og húsaleigu. Í frétt RÚV frá 22. mars 2017 komu fram sláandi tölur í þessu sambandi: „Fréttastofa óskaði eftir upplýsingum frá nokkrum sveitarfélögum um hversu mörgum lóðum hefði verið úthlutað til íbúðabygginga hjá sveitarfélögunum frá síðustu kosningum vorið 2014. Stærsta sveitarfélagið, Reykjavík, hefur úthlutað lóðum undir 317 íbúðir á þeim tíma. En tvö sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu hafa úthlutað lóðum fyrir fleiri íbúðir. Í Kópavogi eru þær 348 og í Hafnarfirði 329. Garðabær úthlutaði lóðum fyrir 42 íbúðir, Mosfellsbær fyrir 200 íbúðir og Seltjarnarnes fyrir 34 íbúðir. Reykjanesbær slær hins vegar öllum þessum sveitarfélögum við - úthlutaði lóðum fyrir 359 íbúðir.” Það er augljóst að Reykjavíkurborg hefur orðið af mikilvægum tækifærum þar sem hún hefur ekki fylgt eftir íbúaþróun á höfuðborgarsvæðinu og hefur vegna þess misst af dýrmætum skatttekjum. ÁskorunÉg skora á kjósendur að hugsa um þessi mikilvægu mál því brýn þörf er á breytingum. Skipulagsmálin verða að vera í lagi og uppbygging við hæfi. Lærum af biturri og erfiðri reynslu. Horfum fram á veginn og gerum Reykjavík að leiðandi afli í sínu hlutverki sem höfuðborg. Reykjavík er svo miklu meira en 101 Reykjavík. Getum við ekki verið sammála um það?Höfundur er flugstjóri, fyrrverandi varaþingmaður og varaborgarfulltrúi Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Í maí verða sveitarstjórnarkosningar um land allt. Í Reykjavík verða 23 borgarfulltrúar kosnir til setu í borgarstjórn. Af því tilefni er við hæfi að fara yfir þau málefni sem borgin mun standa frammi fyrir á kjörtímabilinu 2018-2022.Leik- og grunnskólarLöngu tímabært er að skólarnir bjóði nemendum bestu mögulegu hráefnin á matardiskinn. Það mun borga sig því börnin eru framtíð samfélagsins og munu gera meira gagn fyrir sig og aðra ef þau fá góða næringu sem bætir heilsuna. Snjalltæki eiga ekki heima í kennslustund því þau hafa truflandi áhrif á námið. Þess vegna ætti Reykjavík að taka forystu í takmörkun á notkun snjalltækja í grunnskólum. Kennarar eiga stóran þátt í að leggja grunn að framtíð barna okkar og eiga skilið að fá mannsæmandi laun og viðurkenningu fyrir störf sín. SamgöngurMikilvægt er að greiða fyrir bílaumferð með lagningu Sundabrautar og Skerjabrautar. Til að minnka álag á götur borgarinnar ætti að hvetja fólk til að taka strætó með því að lækka fargjöld eða afnema þau að einhverju eða öllu leyti. Einnig er brýnt að bæta leiðakerfið og fjölga tíðni ferða. Að hafa strætó gjaldfrjálsan á höfuðborgarsvæðinu kostar rúman milljarð króna á ári í töpuðum fargjöldum. Til samanburðar kostar innviðauppbygging Borgarlínu a.m.k. 70 milljarða króna. Vaxtakostnaður af 70 milljarða króna láni er að lágmarki 3 milljarðar króna á hverju ári. Mun ódýrara er að hafa gjaldfrjálsan strætó fremur en Borgarlínu sem er allt of dýr fyrir svo fámennt samfélag. Borgarlínan er ótímabær og verður ekki skynsamleg lausn fyrr en íbúum höfuðborgarsvæðisins hefur fjölgað verulega.SkipulagsmálReykjavík ætti að úthluta fleiri lóðum og byggja upp ný íbúðahverfi. Möguleikarnir eru margir t.d. Keldnaholt eða Geldinganes með tengingu um Sundabraut. Einnig er brýnt er halda áfram uppbyggingu í Úlfarsárdal. Með lóðaskortsstefnu sinni hefur Reykjavík beinlínis stuðlað að svimandi háu fasteignaverði og húsaleigu. Í frétt RÚV frá 22. mars 2017 komu fram sláandi tölur í þessu sambandi: „Fréttastofa óskaði eftir upplýsingum frá nokkrum sveitarfélögum um hversu mörgum lóðum hefði verið úthlutað til íbúðabygginga hjá sveitarfélögunum frá síðustu kosningum vorið 2014. Stærsta sveitarfélagið, Reykjavík, hefur úthlutað lóðum undir 317 íbúðir á þeim tíma. En tvö sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu hafa úthlutað lóðum fyrir fleiri íbúðir. Í Kópavogi eru þær 348 og í Hafnarfirði 329. Garðabær úthlutaði lóðum fyrir 42 íbúðir, Mosfellsbær fyrir 200 íbúðir og Seltjarnarnes fyrir 34 íbúðir. Reykjanesbær slær hins vegar öllum þessum sveitarfélögum við - úthlutaði lóðum fyrir 359 íbúðir.” Það er augljóst að Reykjavíkurborg hefur orðið af mikilvægum tækifærum þar sem hún hefur ekki fylgt eftir íbúaþróun á höfuðborgarsvæðinu og hefur vegna þess misst af dýrmætum skatttekjum. ÁskorunÉg skora á kjósendur að hugsa um þessi mikilvægu mál því brýn þörf er á breytingum. Skipulagsmálin verða að vera í lagi og uppbygging við hæfi. Lærum af biturri og erfiðri reynslu. Horfum fram á veginn og gerum Reykjavík að leiðandi afli í sínu hlutverki sem höfuðborg. Reykjavík er svo miklu meira en 101 Reykjavík. Getum við ekki verið sammála um það?Höfundur er flugstjóri, fyrrverandi varaþingmaður og varaborgarfulltrúi Framsóknarflokksins.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar