Rúmlega mánuður í frí vegna styttingar vinnuvikunnar

Ester Halldórsdóttir, teymisstjóri í félagslegri heimaþjónustu hjá þjónustumiðstöð Árbæjar og Grafarholts, hefur reiknað það út að hún fái 23 frídaga á ári vegna styttingar vinnuvikunnar. Það samsvarar rúmlega mánuði í frí fyrir starfsmenn í dagvinnu.

Vinnustaðurinn hennar var einn þeirra sem tók þátt í tilraunverkefni Reykjavíkurborgar sem hófst árið 2015 um styttingu vinnuvikunnar. Ester hélt erindi á málþingi um verkefnið í Ráðhúsinu í morgun.

Stytting vinnuvikunnar fól það sér að starfsmenn í 100 prósent starfi í dagvinnu fengu fjórar klukkustundir í afslátt af vikulegri mætingarskyldu.

„Ef maður horfir á heildaráhrifin af þessum fjórum klukkustundum þá vinn ég 46 vinnuvikur á ári. Það gera 184 klukkustundir á ári og þetta gera alveg 23 daga í það heila. Það er enginn smá plús,“ sagði Ester í erindi sínu.

Minna um að starfsmenn þurfi að skreppa frá

Hún lýsti því að á vinnustaðnum hefðu starfsmenn þurft að samræma sig varðandi það hvenær þeir tækju út sína fjóra klukkutíma á viku þar sem það gengi ekki allir færu í hádeginu á föstudögum eða mættu til vinnu í hádeginu á mánudögum.

Þá þurfi að vera samvinna á milli starfsmanna varðandi verkefni sem þurfi að sinna ef starfsmaður er að taka út sína styttingu og eitthvað kemur upp á hans starfssviði.

Ester sagði ávinning af verkefninu fyrir vinnustaðinn meðal annars felast í því að minna er um það að starfsfólk sé að skreppa úr vinnu. Þá valdi það minni streitu hjá starfsfólki að þurfa ekki að fara til næsta yfirmanns og biðja um leyfi til að skreppa.

Ávinningur hennar væru síðan aukin lífsgæði. Ester sagði að hún hefði getað nýtt tímann sinn vel, til að mynda til að sinna náminu sem hún væri í með vinnu. Ester sagði tilraunaverkefnið fyrirmyndarframtak og hvatti önnur sveitarfélög og Reykjavíkurborg til að gera slíkt hið sama.

Klukkutíminn „hrein martröð“

Fram kom á ráðstefnunni að nú verði verkefnið stytt um klukkutíma, það er í stað þess að vinnuvikan verði stytt í fjóra tíma á viku þá verði klukkustundirnar þrjár.

Þær Gróa Sigurðardóttir og Erna Georgsdóttir, deildarstjórar á leikskólanum Hofi sem tók þátt í verkefninu, sögðu frá því hvernig til hefði tekist hjá þeim.

Gróa lýsti því að verkefninu hefði ekki verið skellt á einn daginn heldur hafði mikil skipulagsvinna farið fram sem fól í að breyta þurfti vinnutíma starfsmanna. Sagði Gróa að það hefði verið það óvinsælasta í starfsmannahópnum þar sem fólk hefði verið með „misgóðan“ vinnutíma, það er sumir alltaf farið úr vinnu klukkan tvö, aðrir fjögur og svo framvegis.

 

Erna sagði til að mynda að hún hefði verið mjög ósátt við þetta í upphafi. Hún hefði þannig verið vön því að fara heim klukkan fjögur alla daga en þarna hefðu komið inn dagar þar sem hún var í vinnunni til klukkan fimm. Sagði Erna að sér hefði fundist þessi klukkutími „hrein martröð“ en í dag fyndi hún ekki fyrir því.

Hún sagði klukkutímana sem hún fengi í frí á viku vegna styttingarinnar hafa nýst henni vel, bæði þegar kæmi að stundum með fjölskyldunni auk þess sem hún væri í námi með vinnu og þetta hjálpaði mikið til þar.

Málþingið í heild má sjá í spilaranum hér fyrir neðan.