Rósa og Skúli í „Rósagarðinum“ Jón Ingi Gíslason skrifar 28. desember 2017 13:07 Fyrir jól fóru þau mikinn Rósa Ingvars sem formaður Kennarafélags Reykjavíkur og Skúli Helgason formaður skólayfirvaldsins í Reykjavík síðustu ár. Þau sátu í rósum prýddum garði sem þau útlistuðu sem skólaumhverfið í Reykjavík. Enn var lofað fleiri rósum í garðinn þó enginn garðyrkjumaður vilji lengur hirða garðinn. Þau lofuðu þess í stað „sérfræðingum“ sem myndu segja garðyrkjumönnunum til og halda með þeim fundi og námsstefnur um rósarækt. Nú svo gætu þeir garðyrkjumenn sem eftir eru stjórnað hópum farandverkamanna sem hefðu kannske séð rósarækt í sjónvarpinu í Póllandi. Þetta er í stuttu máli innihald skýrslu sem þau kynntu um „vinnuumhverfi og nýliðun í skólum í Reykjavík“. Engin heimild var fyrir notkun Kennarafélags Reykjavíkur í þessari friðþægingu á illa reknum skólum í Reykjavík. Formaður félagsins sem í framhaldinu kynnti formannsframboð sitt í Félagi Grunnskólakennara fórnaði þar félaginu og samningsstöðu þess á altari skólayfirvalda í Reykjavík. Auðvitað er mestur hluti skýrslunnar froða og innantóm loforð um kaup á tækjum og málningu. Jú og loforð um fleiri úttektir og skýrslur og að „stefnt sé að“ þessu og hinu. Skýrslan er hins vegar stórskaðleg kennurum í grundvallarþáttum hennar. Þar er gengið enn lengra í því að færa starf kennarans neðar í skipuritinu á sama tíma og miðstýring er aukin til muna. Einmitt þau atriði sem valda því að kennarar flýja skólana í Reykjavík. Það er gert með því að auka sérfræðingavæðingu skólanna en hver og einn þeirra skapar verulega aukavinnu, ólaunaða, á borð kennarans dag hvern. Þá er „plottið“ að leiðbeinendavæða skólana eins og gert hefur verið með leikskólann. Þá yrðu kennarar hafðir með nokkra leiðbeinendur og þannig breytast skólarnir í vinnustaði eins og byggingasvæði þar sem einn íslenskur fagmaður hefur tugi erlendra starfsmanna að vinna fagvinnuna. Á einum stað er talað um aukinn sveigjanleika í starfi kennarans en í lok þeirrar málsgreinar er það þó tekið til baka því það er alltaf háð því að skólayfirvöld telji ekki þörf á fullri miðstýringu. (Sem þau elska og dá) Kennarinn er fagmaður og hans er ábyrgðin að nemendurnir hans fái öll þau bestu úrræði og kennslu sem völ er á. Kennarar verða að njóta virðingar í starfi og launa í samræmi. Í Finnlandi er starfið lagt að jöfnu við læknastarfið hvað þetta varðar. Faglegt sjálfstæði og sjálfsákvarðanaréttur á nýtingu vinnudagsins er forsenda breytinga. Ef samkeppni er um að komast í kennarastöður eins og í Finnlandi og víðar eykst aðsókn og gæði kennaranáms. Það eru engin geimvísindi. Örugg leið til að eyðileggja skólana endanlega í Reykjavík er að setjast með þeim Skúla og Rósu í rósagarðinn fína með alla farandverkamennina að yrkja garðinn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun Svo mikill hagvöxtur og svo mikil framför! - Tími nýfrjálshyggjunnar Davíð Aron Routley Skoðun Enn verið að svindla á ellilífeyrisþegum Björn Leví Gunnarsson Skoðun Biðin bitnar á börnunum Þorvaldur Davíð Kristjánsson,Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Stöldrum við Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Smámenni Snorri Sturluson Skoðun Mútur eða séríslensk aðför? María Lilja Ingveldar Þrastardóttir Kemp Skoðun Að tala og tilheyra Baldur Sigurðsson Skoðun Húsnæðislán eða húsnæðis-lán? Stefán Ómar Stefánsson van Hagen Skoðun Með páskaegg á andlitinu Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Ekki okkar verðbólga Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson skrifar Skoðun Virðisaukaskattur er frábært fyrirbæri! Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Lífshlaupið - sterkari og heilbrigðari þjóð Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Dauðarefsing gegn börnum Yousef Tamimi skrifar Skoðun Þarf íþróttamaður að vera áhrifavaldur til að ná árangri? Egill Gunnarsson skrifar Skoðun Fjárfestum í verðmætasköpun Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Tvennt getur verið rétt á sama tíma Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er aðildarumsókn að ESB eins og hvert annað hefðbundið dægurmálaþras? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Húsnæðislán eða húsnæðis-lán? Stefán Ómar Stefánsson van Hagen skrifar Skoðun Smámenni Snorri Sturluson skrifar Skoðun Um mannréttindi allra kvenna Tatjana Latinović skrifar Skoðun Svo mikill hagvöxtur og svo mikil framför! - Tími nýfrjálshyggjunnar Davíð Aron Routley skrifar Skoðun Ef við erum öll almannavarnir – hver fer þá með forræðið? Jón Svanberg Hjartarson skrifar Skoðun Markvissar aðgerðir til að styrkja landamæri Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Biðin bitnar á börnunum Þorvaldur Davíð Kristjánsson,Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Að tala og tilheyra Baldur Sigurðsson skrifar Skoðun Með páskaegg á andlitinu Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Austurland má ekki sitja eftir Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Enn verið að svindla á ellilífeyrisþegum Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun „Elskið óvini yðar“ – Óhugsandi siðfræði Jesú Dr. Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Stöldrum við Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hraðbanki fyrir fjármagnseigendur? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Óseðjandi útvistunarblæti Samfylkingar og Vinstrisins (2/3) Orð Vinstrisins á móti verkum Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Mútur eða séríslensk aðför? María Lilja Ingveldar Þrastardóttir Kemp skrifar Skoðun Kæri Hitler frændi Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Forvarnir eru fjárfesting – ekki sparnaður Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Traust fæst ekki með orðum einum saman – Verkalýðsfélög eru fyrirmyndir Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Óskað eftir aðhaldi á frasahlið ríkisstjórnarinnar Gísli Stefánsson skrifar Sjá meira
Fyrir jól fóru þau mikinn Rósa Ingvars sem formaður Kennarafélags Reykjavíkur og Skúli Helgason formaður skólayfirvaldsins í Reykjavík síðustu ár. Þau sátu í rósum prýddum garði sem þau útlistuðu sem skólaumhverfið í Reykjavík. Enn var lofað fleiri rósum í garðinn þó enginn garðyrkjumaður vilji lengur hirða garðinn. Þau lofuðu þess í stað „sérfræðingum“ sem myndu segja garðyrkjumönnunum til og halda með þeim fundi og námsstefnur um rósarækt. Nú svo gætu þeir garðyrkjumenn sem eftir eru stjórnað hópum farandverkamanna sem hefðu kannske séð rósarækt í sjónvarpinu í Póllandi. Þetta er í stuttu máli innihald skýrslu sem þau kynntu um „vinnuumhverfi og nýliðun í skólum í Reykjavík“. Engin heimild var fyrir notkun Kennarafélags Reykjavíkur í þessari friðþægingu á illa reknum skólum í Reykjavík. Formaður félagsins sem í framhaldinu kynnti formannsframboð sitt í Félagi Grunnskólakennara fórnaði þar félaginu og samningsstöðu þess á altari skólayfirvalda í Reykjavík. Auðvitað er mestur hluti skýrslunnar froða og innantóm loforð um kaup á tækjum og málningu. Jú og loforð um fleiri úttektir og skýrslur og að „stefnt sé að“ þessu og hinu. Skýrslan er hins vegar stórskaðleg kennurum í grundvallarþáttum hennar. Þar er gengið enn lengra í því að færa starf kennarans neðar í skipuritinu á sama tíma og miðstýring er aukin til muna. Einmitt þau atriði sem valda því að kennarar flýja skólana í Reykjavík. Það er gert með því að auka sérfræðingavæðingu skólanna en hver og einn þeirra skapar verulega aukavinnu, ólaunaða, á borð kennarans dag hvern. Þá er „plottið“ að leiðbeinendavæða skólana eins og gert hefur verið með leikskólann. Þá yrðu kennarar hafðir með nokkra leiðbeinendur og þannig breytast skólarnir í vinnustaði eins og byggingasvæði þar sem einn íslenskur fagmaður hefur tugi erlendra starfsmanna að vinna fagvinnuna. Á einum stað er talað um aukinn sveigjanleika í starfi kennarans en í lok þeirrar málsgreinar er það þó tekið til baka því það er alltaf háð því að skólayfirvöld telji ekki þörf á fullri miðstýringu. (Sem þau elska og dá) Kennarinn er fagmaður og hans er ábyrgðin að nemendurnir hans fái öll þau bestu úrræði og kennslu sem völ er á. Kennarar verða að njóta virðingar í starfi og launa í samræmi. Í Finnlandi er starfið lagt að jöfnu við læknastarfið hvað þetta varðar. Faglegt sjálfstæði og sjálfsákvarðanaréttur á nýtingu vinnudagsins er forsenda breytinga. Ef samkeppni er um að komast í kennarastöður eins og í Finnlandi og víðar eykst aðsókn og gæði kennaranáms. Það eru engin geimvísindi. Örugg leið til að eyðileggja skólana endanlega í Reykjavík er að setjast með þeim Skúla og Rósu í rósagarðinn fína með alla farandverkamennina að yrkja garðinn.
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun
Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar
Skoðun Er aðildarumsókn að ESB eins og hvert annað hefðbundið dægurmálaþras? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Svo mikill hagvöxtur og svo mikil framför! - Tími nýfrjálshyggjunnar Davíð Aron Routley skrifar
Skoðun Óseðjandi útvistunarblæti Samfylkingar og Vinstrisins (2/3) Orð Vinstrisins á móti verkum Guðröður Atli Jónsson skrifar
Skoðun Traust fæst ekki með orðum einum saman – Verkalýðsfélög eru fyrirmyndir Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun