Rósa og Skúli í „Rósagarðinum“ Jón Ingi Gíslason skrifar 28. desember 2017 13:07 Fyrir jól fóru þau mikinn Rósa Ingvars sem formaður Kennarafélags Reykjavíkur og Skúli Helgason formaður skólayfirvaldsins í Reykjavík síðustu ár. Þau sátu í rósum prýddum garði sem þau útlistuðu sem skólaumhverfið í Reykjavík. Enn var lofað fleiri rósum í garðinn þó enginn garðyrkjumaður vilji lengur hirða garðinn. Þau lofuðu þess í stað „sérfræðingum“ sem myndu segja garðyrkjumönnunum til og halda með þeim fundi og námsstefnur um rósarækt. Nú svo gætu þeir garðyrkjumenn sem eftir eru stjórnað hópum farandverkamanna sem hefðu kannske séð rósarækt í sjónvarpinu í Póllandi. Þetta er í stuttu máli innihald skýrslu sem þau kynntu um „vinnuumhverfi og nýliðun í skólum í Reykjavík“. Engin heimild var fyrir notkun Kennarafélags Reykjavíkur í þessari friðþægingu á illa reknum skólum í Reykjavík. Formaður félagsins sem í framhaldinu kynnti formannsframboð sitt í Félagi Grunnskólakennara fórnaði þar félaginu og samningsstöðu þess á altari skólayfirvalda í Reykjavík. Auðvitað er mestur hluti skýrslunnar froða og innantóm loforð um kaup á tækjum og málningu. Jú og loforð um fleiri úttektir og skýrslur og að „stefnt sé að“ þessu og hinu. Skýrslan er hins vegar stórskaðleg kennurum í grundvallarþáttum hennar. Þar er gengið enn lengra í því að færa starf kennarans neðar í skipuritinu á sama tíma og miðstýring er aukin til muna. Einmitt þau atriði sem valda því að kennarar flýja skólana í Reykjavík. Það er gert með því að auka sérfræðingavæðingu skólanna en hver og einn þeirra skapar verulega aukavinnu, ólaunaða, á borð kennarans dag hvern. Þá er „plottið“ að leiðbeinendavæða skólana eins og gert hefur verið með leikskólann. Þá yrðu kennarar hafðir með nokkra leiðbeinendur og þannig breytast skólarnir í vinnustaði eins og byggingasvæði þar sem einn íslenskur fagmaður hefur tugi erlendra starfsmanna að vinna fagvinnuna. Á einum stað er talað um aukinn sveigjanleika í starfi kennarans en í lok þeirrar málsgreinar er það þó tekið til baka því það er alltaf háð því að skólayfirvöld telji ekki þörf á fullri miðstýringu. (Sem þau elska og dá) Kennarinn er fagmaður og hans er ábyrgðin að nemendurnir hans fái öll þau bestu úrræði og kennslu sem völ er á. Kennarar verða að njóta virðingar í starfi og launa í samræmi. Í Finnlandi er starfið lagt að jöfnu við læknastarfið hvað þetta varðar. Faglegt sjálfstæði og sjálfsákvarðanaréttur á nýtingu vinnudagsins er forsenda breytinga. Ef samkeppni er um að komast í kennarastöður eins og í Finnlandi og víðar eykst aðsókn og gæði kennaranáms. Það eru engin geimvísindi. Örugg leið til að eyðileggja skólana endanlega í Reykjavík er að setjast með þeim Skúla og Rósu í rósagarðinn fína með alla farandverkamennina að yrkja garðinn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir jól fóru þau mikinn Rósa Ingvars sem formaður Kennarafélags Reykjavíkur og Skúli Helgason formaður skólayfirvaldsins í Reykjavík síðustu ár. Þau sátu í rósum prýddum garði sem þau útlistuðu sem skólaumhverfið í Reykjavík. Enn var lofað fleiri rósum í garðinn þó enginn garðyrkjumaður vilji lengur hirða garðinn. Þau lofuðu þess í stað „sérfræðingum“ sem myndu segja garðyrkjumönnunum til og halda með þeim fundi og námsstefnur um rósarækt. Nú svo gætu þeir garðyrkjumenn sem eftir eru stjórnað hópum farandverkamanna sem hefðu kannske séð rósarækt í sjónvarpinu í Póllandi. Þetta er í stuttu máli innihald skýrslu sem þau kynntu um „vinnuumhverfi og nýliðun í skólum í Reykjavík“. Engin heimild var fyrir notkun Kennarafélags Reykjavíkur í þessari friðþægingu á illa reknum skólum í Reykjavík. Formaður félagsins sem í framhaldinu kynnti formannsframboð sitt í Félagi Grunnskólakennara fórnaði þar félaginu og samningsstöðu þess á altari skólayfirvalda í Reykjavík. Auðvitað er mestur hluti skýrslunnar froða og innantóm loforð um kaup á tækjum og málningu. Jú og loforð um fleiri úttektir og skýrslur og að „stefnt sé að“ þessu og hinu. Skýrslan er hins vegar stórskaðleg kennurum í grundvallarþáttum hennar. Þar er gengið enn lengra í því að færa starf kennarans neðar í skipuritinu á sama tíma og miðstýring er aukin til muna. Einmitt þau atriði sem valda því að kennarar flýja skólana í Reykjavík. Það er gert með því að auka sérfræðingavæðingu skólanna en hver og einn þeirra skapar verulega aukavinnu, ólaunaða, á borð kennarans dag hvern. Þá er „plottið“ að leiðbeinendavæða skólana eins og gert hefur verið með leikskólann. Þá yrðu kennarar hafðir með nokkra leiðbeinendur og þannig breytast skólarnir í vinnustaði eins og byggingasvæði þar sem einn íslenskur fagmaður hefur tugi erlendra starfsmanna að vinna fagvinnuna. Á einum stað er talað um aukinn sveigjanleika í starfi kennarans en í lok þeirrar málsgreinar er það þó tekið til baka því það er alltaf háð því að skólayfirvöld telji ekki þörf á fullri miðstýringu. (Sem þau elska og dá) Kennarinn er fagmaður og hans er ábyrgðin að nemendurnir hans fái öll þau bestu úrræði og kennslu sem völ er á. Kennarar verða að njóta virðingar í starfi og launa í samræmi. Í Finnlandi er starfið lagt að jöfnu við læknastarfið hvað þetta varðar. Faglegt sjálfstæði og sjálfsákvarðanaréttur á nýtingu vinnudagsins er forsenda breytinga. Ef samkeppni er um að komast í kennarastöður eins og í Finnlandi og víðar eykst aðsókn og gæði kennaranáms. Það eru engin geimvísindi. Örugg leið til að eyðileggja skólana endanlega í Reykjavík er að setjast með þeim Skúla og Rósu í rósagarðinn fína með alla farandverkamennina að yrkja garðinn.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar