Mótmæli frá grasrótinni eru orðin saga í Evrópu Erna Bjarnadóttir skrifar 26. desember 2025 06:02 Undanfarna mánuði hafa mótmæli fólks sem starfar í grunninnviðum eins og matvælaframleiðslu og dreifingu á nauðsynjavörum orðið sífellt meira áberandi víða um Evrópu. Skýr hápunktur birtist í Brussel þann 18. desember sl. með fjölmennum mótmælum bænda frá öllum löndum sambandsins. En þetta var ekki sjálfstæður viðburður heldur einn kafli í sögu þessara atburða. Sameiginlegt milli þeirra er að mótmælin koma frá hópum sem bera uppi framleiðslu og dreifingu nauðsynjavara, en upplifa að rekstrargrundvöllur þeirra sé undir vaxandi þrýstingi. Þegar slík mótmæli koma fram samtímis, þvert á landamæri og atvinnugreinar, er ólíklegt að um sé að ræða einangruð eða tilfallandi ágreiningsmál. Frakkland: Auknar kröfur af sameiginlegu regluverki Í Frakklandi hafa bændur ítrekað gripið til mótmæla, meðal annars með vegalokunum og kröfugöngum inn í borgir. Mótmælin endurspegla samverkandi álag vegna íþyngjandi regluverks, strangari umhverfiskrafa, alþjóðlegrar samkeppni og takmarkaðra möguleika til að hafa áhrif á afurðaverð. Þótt aðgerðirnar beinist stundum að Evrópusambandinu, snúast þær í reynd um stöðu bænda innan virðiskeðju þar sem kröfur aukast hraðar en tekjuöflun. Þýskaland: Fleira af sama toga Í Þýskalandi hafa bæði bændur og flutningaaðilar mótmælt breytingum á fyrirkomulagi stuðnings við landbúnað og þá er rétt að hafa í huga að einstök aðildarlönd hafa mikið um það að segja hvaða «verkfæri» eru notuð til að miðla stuðningi með tilliti til markmiða sem einstök ríki vilja leggja áherslu á. Einnig hafa bændur og fleiri mótmælt auknum álögum á eldsneyti svo dæmi séu tekin. Athygli vekur að óánægjan kemur frá mörgum stigum innan sömu virðiskeðju. Það bendir til þess að vandinn sé ekki bundinn við eitt sértækt úrræði, heldur hvernig ákvarðanir um skattlagningu, orkukostnað og regluverk hafa áhrif á rekstrarhæfi í fleiri greinum samtímis. Holland: Árekstur stefnu og starfsemi Hollensk bændamótmæli hafa einkum tengst áformum stjórnvalda um takmarkanir á losun CO2 og notkun köfnunarefnisáburðar. Þar upplifa margir bændur að stefnumarkandi ákvarðanir ógni rekstrarhæfi og framtíð starfsemi þeirra. Málið hefur varpað skýru ljósi á togstreitu milli langtímamarkmiða í stefnumótun og skammtímaáhrifa á fólk sem starfar í frumframleiðslu. Ungverjaland: Flutningar og veggjöld Í Ungverjalandi hafa flutningabílstjórar og bændur staðið fyrir umfangsmiklum mótmælum vegna verulegra hækkana á veggjöldum. Þar snýst deilan um kostnaðarhækkanir sem erfitt er að velta áfram út í verð á vörum og þjónustu án þess að grafa undan rekstrargrundvelli eða samkeppnisstöðu. Mótmælin hafa jafnframt dregið fram ágreining um samráð – eða skort á samráði – um hverjir raunverulega koma að mótun lausna. Ítalía og Spánn: Þrýstingur neðst í keðjunni Í Ítalíu og á Spáni og Grikklandi hafa bændur mótmælt vegna þrýstings frá hækkandi aðfangaverði, ótryggu afurðaverði og samkeppni frá innflutningi. Þótt mótmælin hafi verið misáberandi, endurspegla þau sömu upplifun: að staða frumframleiðenda í sífellt flóknari virðiskeðju sé orðin brothætt. Brussel: Sameiginlegur vettvangur Þann 18. desember sl. komu um 10.000 bændur frá öllum 27 aðildarríkjum Evrópusambandsins saman í Brussel. Mótmælin voru skipulögð af evrópsku bændasamtökunum Copa-Cogeca og voru í skýru samhengi við það sem hér er rakið að framan. Í tilkynningu samtakanna var áherslan skýr: „við stöndum við gefin loforð“. Þetta nýja tungutak í Brussel er ekki tilviljun – það endurspeglar rof á trausti milli stofnana ESB og einnar mikilvægustu grunnstoðar sambandsins, landbúnaðarins. Sameiginlegt fótatak mótmælanna Sameiginlegt með þessum mótmælum er ekki andstaða við markmið um umhverfisvernd, samkeppni eða skilvirkni, heldur upplifun um að reglur sem eiga að veita vernd geri það ekki í framkvæmd. Þær tryggja fyrst og fremst virkni kerfisins sjálfs, á meðan áhætta og aðlögunarkostnaður færist niður keðjuna. Þegar slíkt misræmi verður viðvarandi verða mótmæli ekki merki um öfgar, heldur viðvörun um að rekstrargrundvöllur grunnstoða sé orðinn ótryggur. Höfundur er hagfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Matvælaframleiðsla Erna Bjarnadóttir Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Undanfarna mánuði hafa mótmæli fólks sem starfar í grunninnviðum eins og matvælaframleiðslu og dreifingu á nauðsynjavörum orðið sífellt meira áberandi víða um Evrópu. Skýr hápunktur birtist í Brussel þann 18. desember sl. með fjölmennum mótmælum bænda frá öllum löndum sambandsins. En þetta var ekki sjálfstæður viðburður heldur einn kafli í sögu þessara atburða. Sameiginlegt milli þeirra er að mótmælin koma frá hópum sem bera uppi framleiðslu og dreifingu nauðsynjavara, en upplifa að rekstrargrundvöllur þeirra sé undir vaxandi þrýstingi. Þegar slík mótmæli koma fram samtímis, þvert á landamæri og atvinnugreinar, er ólíklegt að um sé að ræða einangruð eða tilfallandi ágreiningsmál. Frakkland: Auknar kröfur af sameiginlegu regluverki Í Frakklandi hafa bændur ítrekað gripið til mótmæla, meðal annars með vegalokunum og kröfugöngum inn í borgir. Mótmælin endurspegla samverkandi álag vegna íþyngjandi regluverks, strangari umhverfiskrafa, alþjóðlegrar samkeppni og takmarkaðra möguleika til að hafa áhrif á afurðaverð. Þótt aðgerðirnar beinist stundum að Evrópusambandinu, snúast þær í reynd um stöðu bænda innan virðiskeðju þar sem kröfur aukast hraðar en tekjuöflun. Þýskaland: Fleira af sama toga Í Þýskalandi hafa bæði bændur og flutningaaðilar mótmælt breytingum á fyrirkomulagi stuðnings við landbúnað og þá er rétt að hafa í huga að einstök aðildarlönd hafa mikið um það að segja hvaða «verkfæri» eru notuð til að miðla stuðningi með tilliti til markmiða sem einstök ríki vilja leggja áherslu á. Einnig hafa bændur og fleiri mótmælt auknum álögum á eldsneyti svo dæmi séu tekin. Athygli vekur að óánægjan kemur frá mörgum stigum innan sömu virðiskeðju. Það bendir til þess að vandinn sé ekki bundinn við eitt sértækt úrræði, heldur hvernig ákvarðanir um skattlagningu, orkukostnað og regluverk hafa áhrif á rekstrarhæfi í fleiri greinum samtímis. Holland: Árekstur stefnu og starfsemi Hollensk bændamótmæli hafa einkum tengst áformum stjórnvalda um takmarkanir á losun CO2 og notkun köfnunarefnisáburðar. Þar upplifa margir bændur að stefnumarkandi ákvarðanir ógni rekstrarhæfi og framtíð starfsemi þeirra. Málið hefur varpað skýru ljósi á togstreitu milli langtímamarkmiða í stefnumótun og skammtímaáhrifa á fólk sem starfar í frumframleiðslu. Ungverjaland: Flutningar og veggjöld Í Ungverjalandi hafa flutningabílstjórar og bændur staðið fyrir umfangsmiklum mótmælum vegna verulegra hækkana á veggjöldum. Þar snýst deilan um kostnaðarhækkanir sem erfitt er að velta áfram út í verð á vörum og þjónustu án þess að grafa undan rekstrargrundvelli eða samkeppnisstöðu. Mótmælin hafa jafnframt dregið fram ágreining um samráð – eða skort á samráði – um hverjir raunverulega koma að mótun lausna. Ítalía og Spánn: Þrýstingur neðst í keðjunni Í Ítalíu og á Spáni og Grikklandi hafa bændur mótmælt vegna þrýstings frá hækkandi aðfangaverði, ótryggu afurðaverði og samkeppni frá innflutningi. Þótt mótmælin hafi verið misáberandi, endurspegla þau sömu upplifun: að staða frumframleiðenda í sífellt flóknari virðiskeðju sé orðin brothætt. Brussel: Sameiginlegur vettvangur Þann 18. desember sl. komu um 10.000 bændur frá öllum 27 aðildarríkjum Evrópusambandsins saman í Brussel. Mótmælin voru skipulögð af evrópsku bændasamtökunum Copa-Cogeca og voru í skýru samhengi við það sem hér er rakið að framan. Í tilkynningu samtakanna var áherslan skýr: „við stöndum við gefin loforð“. Þetta nýja tungutak í Brussel er ekki tilviljun – það endurspeglar rof á trausti milli stofnana ESB og einnar mikilvægustu grunnstoðar sambandsins, landbúnaðarins. Sameiginlegt fótatak mótmælanna Sameiginlegt með þessum mótmælum er ekki andstaða við markmið um umhverfisvernd, samkeppni eða skilvirkni, heldur upplifun um að reglur sem eiga að veita vernd geri það ekki í framkvæmd. Þær tryggja fyrst og fremst virkni kerfisins sjálfs, á meðan áhætta og aðlögunarkostnaður færist niður keðjuna. Þegar slíkt misræmi verður viðvarandi verða mótmæli ekki merki um öfgar, heldur viðvörun um að rekstrargrundvöllur grunnstoða sé orðinn ótryggur. Höfundur er hagfræðingur.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun