Foreldrar vilja ekki að börnin séu í reiðileysi

„Það verður afmælispartí hjá okkur í dag þar sem krakkarnir sýna afrakstur af sínu starfi með vídeóum, myndlist og uppistandi svo eitthvað sé nefnt. Svo verður hægt að hafa það kósí, spila, föndra og spjalla.“

Þannig lýsir Guðrún Kaldal, framkvæmastjóri dagskrá í Frostaskjóli í tilefni þess að þrjátíu ár eru síðan félagsmiðstöð unglinga var opnuð þar. Á níunda áratug síðustu aldar voru víða opnuð slík samkomuhús í hverfum Reykjavíkur til að stemma stigu við unglingadrykkju og ómenningu á Hallærisplaninu og víðar.

Í upphafi voru félagsmiðstöðvarnar á vegum Æskulýðsráðs borgarinnar, ýmist í samstarfi við íþróttafélögin, kirkjuna eða skátana.

„Í raun byggjum við alltaf á sama grunni, að vinna með félagsþroska og forvarnir,“ segir Guðrún sem hefur verið framkvæmdastjóri í Frostaskjóli frá 1997.

Nú heyrir Frístundamiðstöðin Frostaskjól undir skóla- og frístundasvið Reykjavíkur og á hverjum degi njóta um 1.000 ungmenni þjónustu hennar, þar af um 650 börn sem dvelja í frístundaheimilum eftir að skóla lýkur.

„Þau heimili eru í grunnskólunum en undir okkar hatti, því hjá okkur vinnur fagstétt frístundafólks, samtals 140 manns með ólíka menntun og áhugasvið,“ lýsir Guðrún. „Starfið fer fram á sex stöðum, félagsmiðstöðvar fyrir 10-14 ára og ungmennahúsið Jökla í Frostaskjóli fyrir 16 ára og eldri eru þar á meðal.“

Margt hefur breyst í þjóðfélaginu frá því Guðrún hóf að starfa í Frostaskjóli, til dæmis var atvinnuþátttaka kvenna mun minni þá en í dag, að hennar sögn.

„Árið 2001 var bara um helmingur barna sem nýtti sér svokölluð skóladagheimili eftir skólann.

Nú eru frístundaheimilin orðin grunnþjónusta, líkt og leikskólar, og þar dvelja öll börn í Vesturbænum í 1. og 2. bekk eftir skóla og um 70% barna í 3. og 4. bekk,“ lýsir Guðrún og heldur áfram:

„Við höfum líka farið í mikið átak til að börn geti stundað íþróttaæfingar, skátastarf og tónlistarnám í framhaldi af skólanum. Frístundaheimilið er svo eins og venjulegt heimili þar sem einhver fullorðinn tekur á móti börnunum, gefur þeim hressingu og sendir þau af stað í aukatímana. Foreldrar vilja ekki að börnin þeirra séu í reiðileysi.“