Þér er boðið Birgir Örn Guðjónsson skrifar 27. apríl 2016 13:01 Fréttir síðustu vikna af földu fé á fjarlægum eyjum eru engar fréttir. Þetta er bara staðfesting á því sem við vissum alltaf. Við vissum vel að menn fóru með fullt af peningum úr landi. Við vissum vel að þeir ríku héldu áfram að vera ríkir þrátt fyrir hrun. Við vissum líka alveg að Jón Ásgeir átti fyrir meiru en diet kók. Við vissum að við hin stóðum eftir á klístruðu gólfi eftir að partýið fór úr böndunum. Við vissum að við sátum eftir með reikninginn. Fréttir síðustu vikna eru stóra „sko“ almúgans. Núna getum við loksins sagt „sko, ég vissi það!“. Við getum bent framan í þá sem áttu VIP kort í Panama klúbbinn og sagt að þetta var drullu ljótt af ykkur og þið ættuð að skammast ykkar. Þið voruð þið að svindla og það komst upp um ykkur. Okkur er alveg sama hvort svindlið hafi tekist eða ekki. Þið eruð jafn sek um svindl, svik og pretti gagnvart okkur, sama hvort fjársjóðsfélagið ykkar hafi floppað eða toppað. Heiðarleiki og sanngirni eru margfallt verðmætari en loftbólu-góðæri og matador peningar. Ég er þakklátur fyrir að samfélagið virðist nú gera sér grein fyrir því. Ég vona að samfélagið muni í þetta sinn. Engin lögmannsstofa í Panama getur hjálpað þér að kaupa æru þína og samvisku til baka. Ég er þakklátur fyrir þessa uppljóstrun á þessum tímapunkti. Við erum nefnilega á góðri siglingu inn í sama ruglið og sökkti okkur síðast. Boðsgestum síðasta partýs er aftur boðið og við eigum að bíða spennt eftir brauðmolum á gólfinu og flöskum með botnfylli af diet kók með syndandi sígarettustubbum. „Kannski finnurðu ónotað boðskort og kemst inn“ er blekkingin sem heldur hlífðarskyldi yfir græðgidrifnum kapitalismanum. Heldur okkur frá því að segja „hingað og ekki lengra“. En bestuvinafélagið og Panamaklúbburinn er ekki fyrir okkur. Lets face it. Við erum þjónar þeirra og verndarar, ekki boðsgestir. Ég vil engum illt. Ekki heldur þeim sem hafa gert okkur illt. Þeir ætluðu líka fæstir að gera okkur illt. Ég verð að gefa þeim það. Þeir voru blindaðir af græðgi og gleymdu sér í keppni við jakkafataklædda ofurmennið í næstu þotu. Þeir voru klappaðir upp og hylltir. Þeir notfærðu sér kerfi sem er götótt, gallað og úldið. Það sem ég vil er að fréttir síðustu vikna kenni mönnum eitthvað. Geri okkur að betra samfélagi. Ég vil að við lærum að sumt er ekki þess virði. Góðæri er ekki mælt með einkaþotum og lúxus jeppum. Raunverulegt góðæri er mælt með heiðarleika, náungakærleika og sanngjörnu samfélagi. Það er góðærið sem ég bíð eftir. Í það hafa allir fengið boðskort. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Skoðun Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Fréttir síðustu vikna af földu fé á fjarlægum eyjum eru engar fréttir. Þetta er bara staðfesting á því sem við vissum alltaf. Við vissum vel að menn fóru með fullt af peningum úr landi. Við vissum vel að þeir ríku héldu áfram að vera ríkir þrátt fyrir hrun. Við vissum líka alveg að Jón Ásgeir átti fyrir meiru en diet kók. Við vissum að við hin stóðum eftir á klístruðu gólfi eftir að partýið fór úr böndunum. Við vissum að við sátum eftir með reikninginn. Fréttir síðustu vikna eru stóra „sko“ almúgans. Núna getum við loksins sagt „sko, ég vissi það!“. Við getum bent framan í þá sem áttu VIP kort í Panama klúbbinn og sagt að þetta var drullu ljótt af ykkur og þið ættuð að skammast ykkar. Þið voruð þið að svindla og það komst upp um ykkur. Okkur er alveg sama hvort svindlið hafi tekist eða ekki. Þið eruð jafn sek um svindl, svik og pretti gagnvart okkur, sama hvort fjársjóðsfélagið ykkar hafi floppað eða toppað. Heiðarleiki og sanngirni eru margfallt verðmætari en loftbólu-góðæri og matador peningar. Ég er þakklátur fyrir að samfélagið virðist nú gera sér grein fyrir því. Ég vona að samfélagið muni í þetta sinn. Engin lögmannsstofa í Panama getur hjálpað þér að kaupa æru þína og samvisku til baka. Ég er þakklátur fyrir þessa uppljóstrun á þessum tímapunkti. Við erum nefnilega á góðri siglingu inn í sama ruglið og sökkti okkur síðast. Boðsgestum síðasta partýs er aftur boðið og við eigum að bíða spennt eftir brauðmolum á gólfinu og flöskum með botnfylli af diet kók með syndandi sígarettustubbum. „Kannski finnurðu ónotað boðskort og kemst inn“ er blekkingin sem heldur hlífðarskyldi yfir græðgidrifnum kapitalismanum. Heldur okkur frá því að segja „hingað og ekki lengra“. En bestuvinafélagið og Panamaklúbburinn er ekki fyrir okkur. Lets face it. Við erum þjónar þeirra og verndarar, ekki boðsgestir. Ég vil engum illt. Ekki heldur þeim sem hafa gert okkur illt. Þeir ætluðu líka fæstir að gera okkur illt. Ég verð að gefa þeim það. Þeir voru blindaðir af græðgi og gleymdu sér í keppni við jakkafataklædda ofurmennið í næstu þotu. Þeir voru klappaðir upp og hylltir. Þeir notfærðu sér kerfi sem er götótt, gallað og úldið. Það sem ég vil er að fréttir síðustu vikna kenni mönnum eitthvað. Geri okkur að betra samfélagi. Ég vil að við lærum að sumt er ekki þess virði. Góðæri er ekki mælt með einkaþotum og lúxus jeppum. Raunverulegt góðæri er mælt með heiðarleika, náungakærleika og sanngjörnu samfélagi. Það er góðærið sem ég bíð eftir. Í það hafa allir fengið boðskort.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar