Brynjar hefði viljað að upplýsingar um Wintris hefðu legið fyrir

„Þó nokkuð hefur verið kvartað yfir þögn sjálfstæðismanna um stöðu forsætisráðherra og ríkisstjórnarinnar vegna þessara krafna eiginkonu hans á slitabú föllnu bankanna. Eftir að hafa kynnt mér staðreyndir og farið yfir upplýsingar forsætisráðherra sem hann birti á Páskadag er ég tilbúinn að aflétta þagnarbindindinu.“ Svona hefst færsla Brynjars Níelssonar, þingmanns Sjálfstæðisflokksins, sem hann birti á Facebook í dag.

Þar rekur hann mál málanna síðustu daga; aflandsfélag eiginkonu Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar forsætisráðherra og kröfurnar sem félagið, Wintris Inc., lýsti í þrotabú föllnu bankanna.

Sjá einnig: Birti upplýsingar um fjármál 2009 en nefndi ekki hlut sinn í Wintris

Brynjar segir í þessu samhengi að stjórnmálamenn þurfi að taka ákvarðanir sem geti haft áhrif á persónulega hagsmuni þeirra og nefnir neyðarlögin sem dæmi. Með þeim fengu innistæður í föllnu bönknum forgang umfram aðrar kröfur. Þingmaðurinn segir engan hafa þá spurt um eignir stjórnmálamanna á innlánsreikningum.

„Enn betra dæmi er þegar síðasta ríkisstjórn ákvað í tengslum við auðlegðarskattinn að undanskilja lífeyriseignir frá skattstofni. Þeir sem áttu sinn sparnað í öðru formi, t.d. hlutabréfum eða sparnaðarreikningum þurftu að greiða auðlegðarskatt af þeim eignum. Hverjir skyldu nú hafa átt meiri eignir í lífeyrissjóði en aðrir og þar að auki lífeyri með ríkisábyrgð?“ spyr Brynjar sem svarar sér um hæl:

„Jú, oddvitar vinstri stjórnarinnar. Þarna var verið að setja lög sem voru ívilnandi fyrir þetta fólk, öfugt við skerðingar á eignum þeirra sem áttu kröfur á föllnu bankanna, eins og eiginkona forsætisráðherra."

Segir umræðuna vera erfiða

Brynjar segir að það svo vera útbreiddan misskilning að eiginkona forsætisráðherra hafi grætt þar sem samið var við kröfuhafana um stöðugleikaframlag í stað þess að skattur hefði verið lagður á.

„Stöðuleikaskatturinn var aldrei hugsaður sem tekjuöflun fyrir ríkissjóð. Aldrei stóð til að innheimta meira af kröfuhöfunum en nauðsynlegt var til að efnhagslegur stöðuleiki væri tryggður við afnám hafta samkvæmt mati Seðlabankans. Hefði skatturinn átt að ná eitthvað umfram það hefði hann verið í andstöðu við stjórnarskrána.“

Brynjar segir að hann geti ekki séð að málið hafi mikil áhrif á stöðu forsætisráðherra og ríkisstjórnarinnar - „þótt umræðan sé auðvitað erfið."

„Ríkisstjórnin vann þrekvirki við að tryggja efnahagslegan stöðugleika, sem að mestu leyti var á kostnað kröfuhafa bankanna og þar með eiginkonu forsætisráðherra. Hins vegar hefði ég kosið að þessar upplýsingar hefði legið fyrir, svona í þágu vandaðri stjórnarhátta, sem og upplýsingar um lífeyriseignir Jóhönnu og Steingríms þegar auðlegðarskatturinn var lagður á.“