Erlendar konur fastar í ofbeldissamböndum vegna upplýsingaleysis

Erlendar konur hér á landi eru oft árum saman í ofbeldissamböndum vegna þess að þær hafa ekki vitneskju um þau úrræði sem standa fórnarlömbum heimilisofbeldis til boða. Starfskona Kvennaathvarfsins segir mikilvægt að innflytjendur fái fræðslu um slík mál.

Ísól Björk Karlsdóttir starfskona í Kvennaathvarfinu hefur undanfarið rannsakað aðstæður kvenna sem flytja frá löndum utan EES til Íslands og hefja sambúð eða giftast íslenskum ríkisborgara sem reynist vera ofbeldismaður.

„Ég talaði við sjö konur sem hafa búið hér á landi í  sex til tuttugu og þrjú ár. Þær höfðu allar búið við ofbeldi af hálfu maka en enginn þeirra vissi af starfsemi eða jafnvel tilvist Kvennaathvarfsins þegar ofbeldið gagnvart þeim hófst,“ segir Ísól. 

Það var almennt skoðun kvennanna að mörg úrræði stæðu konum í ofbeldissamböndum til boða hér á landi. Vandamálið væri aftur á móti skortur á upplýsingamiðlun til þeirra. 

„Í mörgum löndum tíðkast ekki að hringja í lögreglu útaf heimilisofbeldi. Þess vegna er mikilvægt að þær búi sjálfar yfir þessu mikilvægu upplýsingum, um hvert þær geta leitað, því þetta nýtist ofbeldismönnunum. Að þurfa að reiða sig á eiginmenn sem gefa jafnvel rangar upplýsingar og nota hótanir eins og þeir geti látið senda konurnar úr landinu ef þær reyna að fara eða kjafta frá. Svo það er mjög mikilvægt að þessi fræðsla sé til staðar,“ segir Ísól. 

Þannig hafi fjölmargar konur verið dvalið lengi í ofbeldissamböndum einfaldlega vegna þess að þær hafa ekki vitneskju um hvaða úrræði standa þeim til boða. 

„Já það er ekki spurning. Ein sem ég ræddi við segir að það hefði algjörlega gagnast henni að hafa fengið  þessar upplýsingar fyrr. Þá hefði hún ekki búið svo lengi við ofbeldið. Hún var með manninum í sex ár en hann byrjaði að beita hana ofbeldi eftir eitt ár. Þannig að í fimm ár þá bjó hún við heimilisofbeldi hreinlega vegna þess að hún vissi ekki hvert hún ætti að snúa sér og var hrædd við ítrekaðar hótanir hans um að láta senda hana úr landi. Hún hafði heyrt af Kvennaathvarfinu en hélt að það væri bara fyrir íslenskar konur og að þær þyrfti að koma í fylgd lögreglu þangað. Þannig það er oft þannig að þær hafi ekki upplýsingarnar eða hreinlega bara rangar upplýsingar,“ segir Ísól.