Virkjum hæfileikana? Anna Kristín Jensdóttir skrifar 26. júní 2015 07:00 Nú er þjóðhátíðardagur okkar Íslendinga nýlega liðinn og sumarfrí á næsta leiti hjá flestum. Eflaust er það gleðiefni fyrir marga sem hlakka til þess að fá frí einn dag inni í miðri vinnuviku eða í nokkra daga á sumri. En það á ekki við um mig því ég hef ekki enn þá fengið sumarvinnu. Ég hef verið að sækja um sumarvinnu eins og margir háskólanemendur. Sendi atvinnuumsókn til u.þ.b. 30 stofnana og fyrirtækja þar sem boðið var upp á atvinnuúrræði fyrir háskólanema. Þau fyrirtæki sem svöruðu mér til baka tilkynntu öll að því miður væri ekki hægt að bjóða mér upp á vinnu vegna þess að aðgengi að viðkomandi stofnun/fyrirtæki væri ekki í lagi fyrir hjólastólanotendur. Staðreyndin er nefnilega sú að ég nota hjólastól en það sem ég hef með mér er að ég er 23 ára gömul stúlka og stunda stunda nám í sálfræðideild Háskóla Íslands og æfi sund þrisvar í viku, þar sem ég syndi á æfingu allt að 3,5 til 4 km á æfingu. Bý á stúdentagarði og nýt þess að vera sjálfstæð með jafningjum mínum í háskólanum. Ég er með bílpróf og fer allra mínna ferða sjálf bæði með og án aðstoðar. Ég er vel ritfær og kann vel á tölvu, blogga á fésinu og vil vera baráttukona fyrir réttindum þeirra sem eiga undir högg að sækja, já, að ógleymdu því að ég notast við hjólastól. Ég velti því fyrir mér í tengslum við atvinnuleit mína hvort styrkleikar mínir hafi verið skoðaðir af atvinnurekandanum eins og þeir koma fram í ferilskrá minni, og af hverju held ég að svo sé, jú vegna þess að þau fyrirtæki sem ekki svöruðu mér til baka gátu hugsanlega ekki borið við lélegu hjólastólaaðgengi og ákváðu að þegja þunnu hljóði. Getur verið að ég hafi fengið strax stóran mínus í huga atvinnurekandans vegna þess að ég notast við hjólastól? Ég veit að þessi viðhorf eru til alltof víða í samfélaginu. Spurningin er þessi: Vill mig einhver í vinnu, vill einhver nýta hæfileika mína og getu til góðra verka? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Nágranninn Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verum JÁ-kvæð í ágúst Kristján Kristinsson skrifar Skoðun Nágranninn Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Sjá meira
Nú er þjóðhátíðardagur okkar Íslendinga nýlega liðinn og sumarfrí á næsta leiti hjá flestum. Eflaust er það gleðiefni fyrir marga sem hlakka til þess að fá frí einn dag inni í miðri vinnuviku eða í nokkra daga á sumri. En það á ekki við um mig því ég hef ekki enn þá fengið sumarvinnu. Ég hef verið að sækja um sumarvinnu eins og margir háskólanemendur. Sendi atvinnuumsókn til u.þ.b. 30 stofnana og fyrirtækja þar sem boðið var upp á atvinnuúrræði fyrir háskólanema. Þau fyrirtæki sem svöruðu mér til baka tilkynntu öll að því miður væri ekki hægt að bjóða mér upp á vinnu vegna þess að aðgengi að viðkomandi stofnun/fyrirtæki væri ekki í lagi fyrir hjólastólanotendur. Staðreyndin er nefnilega sú að ég nota hjólastól en það sem ég hef með mér er að ég er 23 ára gömul stúlka og stunda stunda nám í sálfræðideild Háskóla Íslands og æfi sund þrisvar í viku, þar sem ég syndi á æfingu allt að 3,5 til 4 km á æfingu. Bý á stúdentagarði og nýt þess að vera sjálfstæð með jafningjum mínum í háskólanum. Ég er með bílpróf og fer allra mínna ferða sjálf bæði með og án aðstoðar. Ég er vel ritfær og kann vel á tölvu, blogga á fésinu og vil vera baráttukona fyrir réttindum þeirra sem eiga undir högg að sækja, já, að ógleymdu því að ég notast við hjólastól. Ég velti því fyrir mér í tengslum við atvinnuleit mína hvort styrkleikar mínir hafi verið skoðaðir af atvinnurekandanum eins og þeir koma fram í ferilskrá minni, og af hverju held ég að svo sé, jú vegna þess að þau fyrirtæki sem ekki svöruðu mér til baka gátu hugsanlega ekki borið við lélegu hjólastólaaðgengi og ákváðu að þegja þunnu hljóði. Getur verið að ég hafi fengið strax stóran mínus í huga atvinnurekandans vegna þess að ég notast við hjólastól? Ég veit að þessi viðhorf eru til alltof víða í samfélaginu. Spurningin er þessi: Vill mig einhver í vinnu, vill einhver nýta hæfileika mína og getu til góðra verka?
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun