Ertu alltaf að reyna eitthvað? Matha Árnadóttir skrifar 8. apríl 2015 07:00 Pattý vinkona mín er engum lík eins og ég hef áður lýst í blogginu mínu, en Pattý er aðstoðarbloggarinn minn og mentor í lífinu. Síðast þegar við töluðum saman spurði hún mig hvað væri fram undan hjá mér og ég sagði bara eitthvað á þennan veg: „Bara same old, same old…“ Pattý horfði á mig og úr augum hennar skein „same old – hvur andskotinn er það?“. Hvur andskotinn er „same old“? Já, hvað er þetta „same old“ – hvað var ég að meina? Jú, ég fer í vinnuna, hjóla, fer í ræktina og geri svo eitthvað skemmtilegt. Pattý horfði á mig og sagði: „Sýndu mér æfingaplanið þitt.“ „Ha, æfingaplanið? Ég þarf ekkert æfingaplan, ég reyni bara að hreyfa mig eitthvað á hverjum degi,“ sagði ég.Hvað er reyna og eitthvað? Ég sá að Pattý varð svört í framan, hún leit á mig og sagði: „Reynir að hreyfa þig eitthvað á hverjum degi, hvað er þetta reynir og eitthvað? Ertu kannski enn þá að reyna að losna við sömu fimm kílóin og fyrir fimm árum, enn þá að reyna að lyfta fimm kílóa lóðunum upp fyrir hausinn á þér, enn þá að reyna að skokka fimm kílómetra án þess að stoppa, alltaf að reyna og reyna…eitthvað?“ Ég stórmóðgaðist og spurði hvernig hún gæti talað svona við mig, bestu vinkonu sína? Pattý varð rasandi hissa og spurði: „Svona hvernig?“ Einmitt, það vantar alla filtera í Pattý og tæpitunguna líka.Galdrarnir eru í planinu Pattý ýtti þarna á vonda takka og eins og svo oft áður vissi ég innst inni að hún hafði rétt fyrir sér, það þýðir ekkert að vera alltaf að reyna eitthvað, reyna að hreyfa sig eitthvað á hverjum degi, hvað er það? Ég veit í hjarta mínu svo vel að ef ég vil að eitthvað verði að veruleika í lífi mínu verð ég að vita nákvæmlega hvað það er og að stilla upp plani. Í planinu liggja galdrarnir. Þegar það er klárt er leiðin hálfnuð, eiginlega áður en ég geri nokkurn skapaða hlut annan. Að reyna og eitthvað er að verða værðinni að bráð – og akkúrat þannig týnist tíminn! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius Skoðun Skoðun Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson skrifar Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Af svifryki, strætó og sjálfstæðum krökkum Kristín Helga Schiöth skrifar Skoðun Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptir máli að kjósa í Garðabæ? Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Pattý vinkona mín er engum lík eins og ég hef áður lýst í blogginu mínu, en Pattý er aðstoðarbloggarinn minn og mentor í lífinu. Síðast þegar við töluðum saman spurði hún mig hvað væri fram undan hjá mér og ég sagði bara eitthvað á þennan veg: „Bara same old, same old…“ Pattý horfði á mig og úr augum hennar skein „same old – hvur andskotinn er það?“. Hvur andskotinn er „same old“? Já, hvað er þetta „same old“ – hvað var ég að meina? Jú, ég fer í vinnuna, hjóla, fer í ræktina og geri svo eitthvað skemmtilegt. Pattý horfði á mig og sagði: „Sýndu mér æfingaplanið þitt.“ „Ha, æfingaplanið? Ég þarf ekkert æfingaplan, ég reyni bara að hreyfa mig eitthvað á hverjum degi,“ sagði ég.Hvað er reyna og eitthvað? Ég sá að Pattý varð svört í framan, hún leit á mig og sagði: „Reynir að hreyfa þig eitthvað á hverjum degi, hvað er þetta reynir og eitthvað? Ertu kannski enn þá að reyna að losna við sömu fimm kílóin og fyrir fimm árum, enn þá að reyna að lyfta fimm kílóa lóðunum upp fyrir hausinn á þér, enn þá að reyna að skokka fimm kílómetra án þess að stoppa, alltaf að reyna og reyna…eitthvað?“ Ég stórmóðgaðist og spurði hvernig hún gæti talað svona við mig, bestu vinkonu sína? Pattý varð rasandi hissa og spurði: „Svona hvernig?“ Einmitt, það vantar alla filtera í Pattý og tæpitunguna líka.Galdrarnir eru í planinu Pattý ýtti þarna á vonda takka og eins og svo oft áður vissi ég innst inni að hún hafði rétt fyrir sér, það þýðir ekkert að vera alltaf að reyna eitthvað, reyna að hreyfa sig eitthvað á hverjum degi, hvað er það? Ég veit í hjarta mínu svo vel að ef ég vil að eitthvað verði að veruleika í lífi mínu verð ég að vita nákvæmlega hvað það er og að stilla upp plani. Í planinu liggja galdrarnir. Þegar það er klárt er leiðin hálfnuð, eiginlega áður en ég geri nokkurn skapaða hlut annan. Að reyna og eitthvað er að verða værðinni að bráð – og akkúrat þannig týnist tíminn!
Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius Skoðun
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar
Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir skrifar
Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius Skoðun