Plan óskast! Brynhildur Björnsdóttir skrifar 18. febrúar 2015 07:00 Að vera atvinnurekandi eða stjórnandi fyrirtækis á Íslandi er dálítið eins og að leika aukahlutverk í spennumynd – að manni óspurðum og án þess að hafa fengið handritið í hendurnar. Í stað þess að geta gert langtímaplön og áætlanir – fer mesta púðrið í að spyrja sig: „Hvað gerist næst?“ Atvinnurekstur krefst þess að hægt sé að taka upplýstar ákvarðanir – þar sem forsendur og leikreglur gilda í meira en eitt ár eða í besta falli eitt kjörtímabil. Raunin er þó sú að stjórnvöld skrifa leikreglur atvinnurekenda jafnóðum og halda þeim þannig í magnþrunginni spennu um hvað sé næst á stefnuskránni. Sem dæmi herma nýjustu fréttir að nú sé aftur á döfinni að slíta formlega aðildaviðræðum við Evrópusambandið. Þó það séu auðvitað skiptar skoðanir á kostum og göllum aðildar innan atvinnulífsins telja um 60% aðildafyrirtækja innan Félags atvinnurekenda og Samtaka atvinnulífsins að halda skuli áfram viðræðum – áður en valmöguleikinn sé sleginn út af borðinu. Þá telja aðeins 19% félagsmanna í FA telja íslensku krónuna geta verið framtíðargjaldmiðil landsins. Af augljósum ástæðum. Samningaviðræður eru einn af máttarstólpum viðskipta og samfélagsins í heild sinni. Hvort sem það fjallar um matseðil vikunnar á heimilinu, launakröfur starfsmanna, samstarf fyrirtækja eða þjóða. Til þess að skapa víðtæka sátt – þarf að fara fram samtal. Ávinningurinn af því að slíta viðræðum áður en niðurstaða liggur fyrir – er enginn. Þvert á móti útilokar það alla möguleika leikmanna á að fá tækifæri til að meta heildaráhrif mögulegs samnings sem myndi mögulega draga úr óvissu íslenskra atvinnurekenda, auka tiltrú erlendra fjárfesta á íslenskum fyrirtækjum og gefa okkur einhverja mynd af því hvernig sviðsmyndin myndi líta út næstu árin. Til að íslenskt atvinnulíf geti verið samkeppnishæft til framtíðar þarf að auka útflutningsverðmæti í greinum sem byggja ekki bara á takmörkuðum auðlindum. Til þess að þessi fyrirtæki geti náð að blómstra og skila samfélaginu virðisauka – þurfum við heildstæða stefnu. Framtíðarsýn sem nær lengra en eitt kjörtímabil. Sem leikmaður í þessari spennusögu óska ég því eftir handritinu. Hvað er planið?! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Landráðabrigsl og skrípaleikir Einar Kárason skrifar Sjá meira
Að vera atvinnurekandi eða stjórnandi fyrirtækis á Íslandi er dálítið eins og að leika aukahlutverk í spennumynd – að manni óspurðum og án þess að hafa fengið handritið í hendurnar. Í stað þess að geta gert langtímaplön og áætlanir – fer mesta púðrið í að spyrja sig: „Hvað gerist næst?“ Atvinnurekstur krefst þess að hægt sé að taka upplýstar ákvarðanir – þar sem forsendur og leikreglur gilda í meira en eitt ár eða í besta falli eitt kjörtímabil. Raunin er þó sú að stjórnvöld skrifa leikreglur atvinnurekenda jafnóðum og halda þeim þannig í magnþrunginni spennu um hvað sé næst á stefnuskránni. Sem dæmi herma nýjustu fréttir að nú sé aftur á döfinni að slíta formlega aðildaviðræðum við Evrópusambandið. Þó það séu auðvitað skiptar skoðanir á kostum og göllum aðildar innan atvinnulífsins telja um 60% aðildafyrirtækja innan Félags atvinnurekenda og Samtaka atvinnulífsins að halda skuli áfram viðræðum – áður en valmöguleikinn sé sleginn út af borðinu. Þá telja aðeins 19% félagsmanna í FA telja íslensku krónuna geta verið framtíðargjaldmiðil landsins. Af augljósum ástæðum. Samningaviðræður eru einn af máttarstólpum viðskipta og samfélagsins í heild sinni. Hvort sem það fjallar um matseðil vikunnar á heimilinu, launakröfur starfsmanna, samstarf fyrirtækja eða þjóða. Til þess að skapa víðtæka sátt – þarf að fara fram samtal. Ávinningurinn af því að slíta viðræðum áður en niðurstaða liggur fyrir – er enginn. Þvert á móti útilokar það alla möguleika leikmanna á að fá tækifæri til að meta heildaráhrif mögulegs samnings sem myndi mögulega draga úr óvissu íslenskra atvinnurekenda, auka tiltrú erlendra fjárfesta á íslenskum fyrirtækjum og gefa okkur einhverja mynd af því hvernig sviðsmyndin myndi líta út næstu árin. Til að íslenskt atvinnulíf geti verið samkeppnishæft til framtíðar þarf að auka útflutningsverðmæti í greinum sem byggja ekki bara á takmörkuðum auðlindum. Til þess að þessi fyrirtæki geti náð að blómstra og skila samfélaginu virðisauka – þurfum við heildstæða stefnu. Framtíðarsýn sem nær lengra en eitt kjörtímabil. Sem leikmaður í þessari spennusögu óska ég því eftir handritinu. Hvað er planið?!
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar
Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar