Plan óskast! Brynhildur Björnsdóttir skrifar 18. febrúar 2015 07:00 Að vera atvinnurekandi eða stjórnandi fyrirtækis á Íslandi er dálítið eins og að leika aukahlutverk í spennumynd – að manni óspurðum og án þess að hafa fengið handritið í hendurnar. Í stað þess að geta gert langtímaplön og áætlanir – fer mesta púðrið í að spyrja sig: „Hvað gerist næst?“ Atvinnurekstur krefst þess að hægt sé að taka upplýstar ákvarðanir – þar sem forsendur og leikreglur gilda í meira en eitt ár eða í besta falli eitt kjörtímabil. Raunin er þó sú að stjórnvöld skrifa leikreglur atvinnurekenda jafnóðum og halda þeim þannig í magnþrunginni spennu um hvað sé næst á stefnuskránni. Sem dæmi herma nýjustu fréttir að nú sé aftur á döfinni að slíta formlega aðildaviðræðum við Evrópusambandið. Þó það séu auðvitað skiptar skoðanir á kostum og göllum aðildar innan atvinnulífsins telja um 60% aðildafyrirtækja innan Félags atvinnurekenda og Samtaka atvinnulífsins að halda skuli áfram viðræðum – áður en valmöguleikinn sé sleginn út af borðinu. Þá telja aðeins 19% félagsmanna í FA telja íslensku krónuna geta verið framtíðargjaldmiðil landsins. Af augljósum ástæðum. Samningaviðræður eru einn af máttarstólpum viðskipta og samfélagsins í heild sinni. Hvort sem það fjallar um matseðil vikunnar á heimilinu, launakröfur starfsmanna, samstarf fyrirtækja eða þjóða. Til þess að skapa víðtæka sátt – þarf að fara fram samtal. Ávinningurinn af því að slíta viðræðum áður en niðurstaða liggur fyrir – er enginn. Þvert á móti útilokar það alla möguleika leikmanna á að fá tækifæri til að meta heildaráhrif mögulegs samnings sem myndi mögulega draga úr óvissu íslenskra atvinnurekenda, auka tiltrú erlendra fjárfesta á íslenskum fyrirtækjum og gefa okkur einhverja mynd af því hvernig sviðsmyndin myndi líta út næstu árin. Til að íslenskt atvinnulíf geti verið samkeppnishæft til framtíðar þarf að auka útflutningsverðmæti í greinum sem byggja ekki bara á takmörkuðum auðlindum. Til þess að þessi fyrirtæki geti náð að blómstra og skila samfélaginu virðisauka – þurfum við heildstæða stefnu. Framtíðarsýn sem nær lengra en eitt kjörtímabil. Sem leikmaður í þessari spennusögu óska ég því eftir handritinu. Hvað er planið?! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Sjá meira
Að vera atvinnurekandi eða stjórnandi fyrirtækis á Íslandi er dálítið eins og að leika aukahlutverk í spennumynd – að manni óspurðum og án þess að hafa fengið handritið í hendurnar. Í stað þess að geta gert langtímaplön og áætlanir – fer mesta púðrið í að spyrja sig: „Hvað gerist næst?“ Atvinnurekstur krefst þess að hægt sé að taka upplýstar ákvarðanir – þar sem forsendur og leikreglur gilda í meira en eitt ár eða í besta falli eitt kjörtímabil. Raunin er þó sú að stjórnvöld skrifa leikreglur atvinnurekenda jafnóðum og halda þeim þannig í magnþrunginni spennu um hvað sé næst á stefnuskránni. Sem dæmi herma nýjustu fréttir að nú sé aftur á döfinni að slíta formlega aðildaviðræðum við Evrópusambandið. Þó það séu auðvitað skiptar skoðanir á kostum og göllum aðildar innan atvinnulífsins telja um 60% aðildafyrirtækja innan Félags atvinnurekenda og Samtaka atvinnulífsins að halda skuli áfram viðræðum – áður en valmöguleikinn sé sleginn út af borðinu. Þá telja aðeins 19% félagsmanna í FA telja íslensku krónuna geta verið framtíðargjaldmiðil landsins. Af augljósum ástæðum. Samningaviðræður eru einn af máttarstólpum viðskipta og samfélagsins í heild sinni. Hvort sem það fjallar um matseðil vikunnar á heimilinu, launakröfur starfsmanna, samstarf fyrirtækja eða þjóða. Til þess að skapa víðtæka sátt – þarf að fara fram samtal. Ávinningurinn af því að slíta viðræðum áður en niðurstaða liggur fyrir – er enginn. Þvert á móti útilokar það alla möguleika leikmanna á að fá tækifæri til að meta heildaráhrif mögulegs samnings sem myndi mögulega draga úr óvissu íslenskra atvinnurekenda, auka tiltrú erlendra fjárfesta á íslenskum fyrirtækjum og gefa okkur einhverja mynd af því hvernig sviðsmyndin myndi líta út næstu árin. Til að íslenskt atvinnulíf geti verið samkeppnishæft til framtíðar þarf að auka útflutningsverðmæti í greinum sem byggja ekki bara á takmörkuðum auðlindum. Til þess að þessi fyrirtæki geti náð að blómstra og skila samfélaginu virðisauka – þurfum við heildstæða stefnu. Framtíðarsýn sem nær lengra en eitt kjörtímabil. Sem leikmaður í þessari spennusögu óska ég því eftir handritinu. Hvað er planið?!
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun