Börn og tekjuskerðingar Páll Valur Björnsson skrifar 3. desember 2015 15:21 Segið mér hvernig samfélag virðir eignarréttinn og ég skal segja ykkur hvort það er gott eða vont samfélag“, heyrði ég einu sinni sagt. Og þá svaraði annar: „Segið mér heldur hvort fólkið njóti tjáningarfrelsis og þá skal ég segja ykkur hvort það er gott samfélag.“ Þau sem þetta sögðu hafa bæði mikið til síns máls. Það er þó annað sem ég held að segi langmest um hvort samfélag er gott eða slæmt. Hvernig er búið að börnunum og sérstaklega þeim sem þurfa stuðning vegna félagslegra aðstæðna, bágs efnahags eða fötlunar? Það er langbesti mælikvarðinn á hvort samfélag er gott eða vont. Og ég held að mjög margir Íslendingar taki undir það. Ég held líka að langflestir Íslendingar vilji að vel sé stutt við börn sem á þurfa að halda vegna erfiðra félagslegra aðstæðna. Og ég held að Íslendingar leggi undantekningalítið mikla áherslu á að það eigi að gera það sem mögulegt er til að öll börn í þessu landi fá sem jöfnust og best tækifæri og þurfi ekki að þola mismunun vegna félagslegra aðstæðna. Íslendingar fullgiltu barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna árið 1992 og gerðu hann að lögum í landinu árið 2013. Ég held að íslenska þjóðin vilji að íslensk stjórnvöld taki Barnasáttmálann mjög alvarlega og það sem þar segir um skyldur þeirra til að forgangsraða í þágu barna og til að virða og verja réttindi barna. Ég er sannfærður um að Íslendingar vilja alls ekki að íslensk stjórnvöld meðhöndli þennan mikilvæga mannréttindasamning sem marklaust plagg sem þau geyma í neðstu skúffunni í stjórnarráðinu en taka fram og blása rykið af þegar þau vilja ganga í augun á kjósendum á tyllidögum. Lífeyrissjóðir hófu nú í janúar sl. að skerða lífeyrissjóðstekjur örorkulífeyrisþega með tillit til barnalífeyris sem þeir fá greiddan frá almannatryggingum. Breytingin byggir ekki á grundvelli laga eða breyttum samþykktum viðkomandi lífeyrissjóða, einungis er hér um breytta framkvæmd að ræða. Bitnar þetta einkum á börnum örorkulífeyrisþega. Þarna er um að ræða tekjuskerðingar sem koma niður á börnum lífeyrisþega og verið er að skerða enn frekar möguleika barnanna til að njóta þess sem börn eiga að geta notið í íslensku samfélagi. Á hvaða leið erum við eiginlega með þetta samfélag?! Viljum við ekki örugglega öll að öll börn í okkar ríka landi hafii sem jöfnust tækifæri, óháð efnahag foreldranna? Með því að skerða lífeyrisgreiðslur til örorkulífeyrisþega frá lífeyrissjóðum vegna barnalífeyris almannatrygginga er verið að stuðla að ójöfnuði. Foreldrar sem hafa úr litlu að spila munu síður geta veitt börnum sínum það sem önnur börn í íslensku samfélagi njóta. Og afleiðingarnar eru augljósar og þekktar og svo ljótar gagnvart börnunum. Þau geta ekki verið með, verða út undan og jafnvel einangrast. Það getur ekki talist gott samfélag sem vill stefna í þá átt. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun 5. maí alþjóðadagur ljósmæðra Unnur Berglind Friðriksdóttir Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir Skoðun Hvar er menningarhús Hafnfirðinga? Karólína Helga Símonardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg skrifar Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningin er hjartað í Hafnarfirði Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Lækkun gjalda: skref í rétta átt, en enn langt í land Valborg Ösp Árnadóttir Warén skrifar Skoðun Sveitarfélög á Íslandi og Evrópusambandið Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Skólaskeyti til Garðbæinga! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Sjá meira
Segið mér hvernig samfélag virðir eignarréttinn og ég skal segja ykkur hvort það er gott eða vont samfélag“, heyrði ég einu sinni sagt. Og þá svaraði annar: „Segið mér heldur hvort fólkið njóti tjáningarfrelsis og þá skal ég segja ykkur hvort það er gott samfélag.“ Þau sem þetta sögðu hafa bæði mikið til síns máls. Það er þó annað sem ég held að segi langmest um hvort samfélag er gott eða slæmt. Hvernig er búið að börnunum og sérstaklega þeim sem þurfa stuðning vegna félagslegra aðstæðna, bágs efnahags eða fötlunar? Það er langbesti mælikvarðinn á hvort samfélag er gott eða vont. Og ég held að mjög margir Íslendingar taki undir það. Ég held líka að langflestir Íslendingar vilji að vel sé stutt við börn sem á þurfa að halda vegna erfiðra félagslegra aðstæðna. Og ég held að Íslendingar leggi undantekningalítið mikla áherslu á að það eigi að gera það sem mögulegt er til að öll börn í þessu landi fá sem jöfnust og best tækifæri og þurfi ekki að þola mismunun vegna félagslegra aðstæðna. Íslendingar fullgiltu barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna árið 1992 og gerðu hann að lögum í landinu árið 2013. Ég held að íslenska þjóðin vilji að íslensk stjórnvöld taki Barnasáttmálann mjög alvarlega og það sem þar segir um skyldur þeirra til að forgangsraða í þágu barna og til að virða og verja réttindi barna. Ég er sannfærður um að Íslendingar vilja alls ekki að íslensk stjórnvöld meðhöndli þennan mikilvæga mannréttindasamning sem marklaust plagg sem þau geyma í neðstu skúffunni í stjórnarráðinu en taka fram og blása rykið af þegar þau vilja ganga í augun á kjósendum á tyllidögum. Lífeyrissjóðir hófu nú í janúar sl. að skerða lífeyrissjóðstekjur örorkulífeyrisþega með tillit til barnalífeyris sem þeir fá greiddan frá almannatryggingum. Breytingin byggir ekki á grundvelli laga eða breyttum samþykktum viðkomandi lífeyrissjóða, einungis er hér um breytta framkvæmd að ræða. Bitnar þetta einkum á börnum örorkulífeyrisþega. Þarna er um að ræða tekjuskerðingar sem koma niður á börnum lífeyrisþega og verið er að skerða enn frekar möguleika barnanna til að njóta þess sem börn eiga að geta notið í íslensku samfélagi. Á hvaða leið erum við eiginlega með þetta samfélag?! Viljum við ekki örugglega öll að öll börn í okkar ríka landi hafii sem jöfnust tækifæri, óháð efnahag foreldranna? Með því að skerða lífeyrisgreiðslur til örorkulífeyrisþega frá lífeyrissjóðum vegna barnalífeyris almannatrygginga er verið að stuðla að ójöfnuði. Foreldrar sem hafa úr litlu að spila munu síður geta veitt börnum sínum það sem önnur börn í íslensku samfélagi njóta. Og afleiðingarnar eru augljósar og þekktar og svo ljótar gagnvart börnunum. Þau geta ekki verið með, verða út undan og jafnvel einangrast. Það getur ekki talist gott samfélag sem vill stefna í þá átt.
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar
Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun