Fjallsárlón

Nýverið birtist í dagblöðunum auglýsing frá sveitarfélaginu Hornafirði um að laus væru til umsóknar leyfi til nýtingar á landsvæði í Fjallsárlóni (NB: í Fjallsárlóni, ekki við Fjallsárlón).

Fyrir þá sem ekki til þekkja er Fjallsárlón nokkru vestan við Jökullón á Breiðamerkursandi, en miklu minna umleikis. Nálægð skriðjökulsins og fegurð og friðsæld svæðisins gerir það eina af vel geymdum perlum í náttúru Íslands. Í samanburði við Breiðamerkurlón má segja að umferð við Fjallsárlón sé hverfandi lítil þrátt fyrir gott aðgengi.

Nú virðist sem fyrirætlanir séu uppi um að fækka perlum í náttúru íslands um eina með því að „túristavæða“ Fjallsárlón. Koma fyrir þjónustuhúsi og salernisaðstöðu, og í framhaldi af því væntanlega að fara að gera út á lónið í einni eða annarri mynd. Sjálfsagt ekki hávaðalaust.

Ef erlendum ferðamönnum mun halda áfram að fjölga eins og undanfarið verður eðlilega að fara að vinna að skipulagningu dreifingar þeirra um okkar tiltölulega litla land og brydda upp á nýrri afþreyingu sem jafnar fjölda þeirra á landinu bæði í tíma og í rúmi. En það getur varla verið nauðsynlegt að fórna hverju náttúruvéinu á fætur öðru til þess að það gangi upp.

Mér er spurn: Má ekki þetta auga náttúrunnar, Fjallsárlón, fá að vera óraskað og njóta friðsældarinnar sem það hefur áskapað sér? Er þessum mönnum ekkert heilagt?