Opið bréf til Illuga menntamálaráðherra

Komdu sæll, Illugi.

Fyrrverandi skólafélagi minn, hann Haraldur Reynisson, skrifaði þér opið bréf þann 5. febrúar sl., eða fyrir tæpum tveimur mánuðum, þar sem hann lagði fyrir þig ákveðnar spurningar vegna útgáfu ráðuneytis þíns á leyfisbréfum til valinna einstaklinga. Þú hefur ekki enn svarað bréfi hans og því vildi ég fylgja því eftir hér.

Ég tilheyri, líkt og Haraldur, hópi nemenda sem hóf kennaranám sitt haustið 2009 og lauk því árið 2012. Ég stundaði nám mitt við Háskóla Íslands á Laugarvatni ásamt bestu vinkonu minni. Við höfðum báðar ætlað okkur að byrja í náminu haustið 2007, en urðum báðar ófrískar og hættum því við. Munurinn var sá að vinkona mín hafði innritað sig í skólann áður en hún hætti við. Ég íhugaði að innrita mig, en gerði það ekki. Við hófum hins vegar hvorugar nám haustið 2007 og hófst skólagangan okkar ekki fyrr en haustið 2009.

Ég og umrædd vinkona mín keyrðum saman frá Stokkseyri upp á hvern einasta dag í þrjú ár. Við tókum sömu námskeiðin, við skiluðum sömu verkefnunum og við lærðum saman undir próf. Við sóttum líka báðar um leyfisbréf að lokinni útskrift árið 2012 og fengum báðar synjun. Ég fór áfram í meistaranám, en vinkona mín hætti í námi.

Það kom síðan smám saman í ljós að einhverjir aðilar, sem stundað höfðu kennaranám á sama tíma og við, höfðu fengið útgefið leyfisbréf frá ráðuneytinu þínu. Það gerist síðan í lok september á síðasta ári, eða fyrir um hálfu ári, að verkefnastjóri á skrifstofu menntamála í ráðuneytinu þínu fullyrðir við nemendur í 2012-árganginum að þeir eigi allir rétt á leyfisbréfi. Við glöddumst vitanlega mjög og sendum flest inn nýjar umsóknir um leyfisbréf sama dag. Sú gleði var hins vegar skammvinn þar sem viðkomandi verkefnastjóri sagðist nokkru síðar hafa farið með rangt mál og að við ættum í raun ekki rétt á leyfisbréfi.

Fátækleg svör

Það sem kom okkur hins vegar meira á óvart, og olli okkur meiri vonbrigðum, er að nokkur þeirra sem sóttu aftur um leyfisbréf sl. haust vegna þessarar yfirlýsingar verkefnastjórans, eftir að hafa fengið synjun árið 2012, fengu nú skyndilega útgefið leyfisbréf! Í þeim hópi var einmitt besta vinkona mín, manstu Illugi, þessi sem tók nákvæmlega sömu námskeið, skilaði sömu verkefnum, lærði með mér undir próf og keyrði með mér í skólann í þrjú ár.

Hún er nú komin með leyfisbréf sem veitir henni réttindi til kennslu. Mér er hins vegar synjað um slíkt leyfisbréf og sagt að ég þyrfti að klára meistarapróf til að fá það útgefið. Það hefur sem betur fer ekki slest upp á vinskap okkar tveggja vegna þessa, en hitt get ég sagt þér Illugi, að þetta hefur gert það að verkum að ég hef misst allt traust á ráðuneyti þínu.

Vegna þess með hvaða hætti ráðuneyti þitt hefur komið fram hefur stór hópur nemenda, að mér meðtalinni, leitað til lögfræðings í þeirri von að það megi leiðrétta það ranglæti sem hefur átt sér stað. Þetta veistu. Við höfum skrifað þér ítarleg bréf, en fengið fátækleg svör. Við höfum líkað kvartað vegna vinnubragða ráðuneytis þíns til umboðsmanns Alþingis. Þetta allt hefur kostað okkur tíma og peninga, Illugi, og við gerum þetta ekki okkur til skemmtunar.

Spurningar mínar til þín eru þær sömu og hann Haraldur beindi til þín fyrir tveimur mánuðum, enda er þeim enn ósvarað af þinni hálfu:

1 Af hverju þarf ég að ljúka mastersnámi til að fá útgefið leyfisbréf, en ekki besta vinkona mín, eða þeir tugir aðila sem stunduðu sama nám á sama tíma og hafa nú fengið útgefið slíkt bréf?

2 Telurðu þér heimilt að mismuna fólki í þínum störfum eða að taka ákvarðanir sem byggja á geðþótta? Telurðu að þú sért hafinn yfir jafnræðisreglu stjórnarskrár og stjórnsýslulaga?



Með von um skjót svör.