Grætt í tolli og grillað á kvöldin?

Nýverið hélt iðnaðar- og viðskiptaráðherra, Ragnheiður Elín Árnadóttir, erindi á ráðstefnu sem var haldin í tengslum við aðalfund Samtaka verslunar og þjónustu.

Þar sagði ráðherra frá helgarferð sem hún fór í til Norfolk. Þar kom hún við í verslun og tók eftir gasgrilli sem kostaði 179 Bandaríkjadali. Ráðherra tjáði fundargestum að sambærilegt gasgrill myndi kosta andvirði rúmlega 400 dala í smásölu á Íslandi og taldi þetta greinilegt merki um að íslensk verslun gæti staðið sig betur.

Staðreynd málsins er þó sú að fleira kemur til en álagning og aðstöðumunur fyrirtækja sem kaupa inn á 300 milljóna manna markaði í samanburði við íslenskar verslanir sem starfa á 300 þúsund manna markaði.

Algengt er að betri gasgrill séu framleidd í Bandaríkjunum eða Kanada og því þarf að flytja grillin um 4.500 km vegalengd sem kostar sitt. Sökum veðurfars á Íslandi eru gasgrill aðallega vorvara með tiltölulega stutt sölutímabil apríl-júlí.

Vörugjald og tollur

Ótrúlegt en satt liggur þó stærsta skýring verðmunarins ekki í ofangreindu heldur í því að íslenska ríkið leggur 7,5% vörugjald og 20% toll á innflutt gasgrill. Síðan leggst 25,5% virðisaukaskattur ofan á endanlegt söluverð (söluskattur í Norfolk er til samanburðar 6%).

Tökum dæmi um gasgrill sem komið til landsins með flutningskostnaði kostar 20.000 kr. Ríkið innheimtir í tolli kr. 5.800. Leggi innflutningsaðili 25% á tollafgreidda verðið gerir það kr. 6.450. Ofan á smásöluverð leggur ríkið síðan 25,5% virðisaukaskatt eða kr. 8.224 kr.

Til neytandans kostar þá gasgrillið kr. 40.474 kr. Hlutur innflytjanda og smásalans væri þá 16% af útsöluverðinu en hlutur ríkisins 35% eða kr. 14.024!

Það eru góðar fréttir ef vilji ráðherra stendur til að færa verð til okkar grillara á norðurhjara nær smásöluverði í Norður-Ameríku og stórt skref í þá átt væri að ríkið færði álagningu sína nær álagningu opinberra aðila í viðmiðunarlandinu.

Þess má geta að álíka tollar og vörugjöld eru til dæmis á þvottavélum, ísskápum og eldavélum sem eru inni á hverju heimili og teljast vart lúxusvörur.

Jafnframt má nefna að ríkið leggur 15% vörugjald á algengar byggingarvörur en slíkt þekkist ekki í nágrannalöndum okkar.

Lækki ríkisvaldið tolla og úrelt vörugjöld eykst samkeppnishæfni innlendrar verslunar og ljóst að verð til íslenskra neytenda lækkar töluvert.