Slæm lífskjör (fyrir fátæka) Matthías Ingi Árnason skrifar 22. október 2014 07:00 Núverandi ríkisstjórn virðist njóta þess að láta fólki líða illa. Samstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar hefur sýnt það og sannað að þau hugsa aðeins um hag þeirra sem vel stæðir eru og geta haft ítök í fjármálalífinu. Hinir sem minna geta mega bara eiga sig. Þetta er ekki eitthvað sem er nýtt af nálinni því þetta hefur margsýnt sig fyrir að vera veruleikinn. Síðasta ríkisstjórn var litlu skárri, þau höfðu þó það fram yfir þessa stjórn að skattleggja alla umfram það sem eðlilegt getur talist, bæði þá ríku og þá fátæku. Núverandi ríkisstjórn ákvað að það væri ekki henntugasta leiðin og ákváðu því að afnema skattana sem ríkisstjórnin á undan hafði lagt á þá efnamestu og í stað þess leggja fram nýja skattstefnu sem nýtast ætti þjóðinni í heild sem best, það er að auka skattlaggningu á nauðsynjavörur eins og mat, því auðvitað getur engin komist af án matar og því væri það besta leiðin til að auka tekjur ríkissjóðs til að koma til móts við tekjumissinn af þeirri ólíðræðislegu skattalagningu sem þeir tekjuhærri þurftu að þola. Horfandi á þjóðfélagið sem heild og vita það að tekjulágir hópar skuli kjósa þetta yfir sig aftur og aftur vitandi það að hingað til hefur það ekki hjálpað þeim neitt er pínu vandræðanleg sjón. Ef þú kjósandi góður ert svo í mun um að láta þá tekjuhæstu fá að njóta aukins gróða á kostnað lífsgæða þinna, væri þá ekki auðveldara að finna einhvern ríkan aðilla sem lítið þarf að hafa fyrir auð sínum, bannka upp á hjá honum og rétta honum þær fáu krónur sem þú átt eftir þegar þú ert búinn að borga þínar þjóðfélagslegu skuldir í stað þess að standa í þessum flókna pólitíska leik. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Núverandi ríkisstjórn virðist njóta þess að láta fólki líða illa. Samstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar hefur sýnt það og sannað að þau hugsa aðeins um hag þeirra sem vel stæðir eru og geta haft ítök í fjármálalífinu. Hinir sem minna geta mega bara eiga sig. Þetta er ekki eitthvað sem er nýtt af nálinni því þetta hefur margsýnt sig fyrir að vera veruleikinn. Síðasta ríkisstjórn var litlu skárri, þau höfðu þó það fram yfir þessa stjórn að skattleggja alla umfram það sem eðlilegt getur talist, bæði þá ríku og þá fátæku. Núverandi ríkisstjórn ákvað að það væri ekki henntugasta leiðin og ákváðu því að afnema skattana sem ríkisstjórnin á undan hafði lagt á þá efnamestu og í stað þess leggja fram nýja skattstefnu sem nýtast ætti þjóðinni í heild sem best, það er að auka skattlaggningu á nauðsynjavörur eins og mat, því auðvitað getur engin komist af án matar og því væri það besta leiðin til að auka tekjur ríkissjóðs til að koma til móts við tekjumissinn af þeirri ólíðræðislegu skattalagningu sem þeir tekjuhærri þurftu að þola. Horfandi á þjóðfélagið sem heild og vita það að tekjulágir hópar skuli kjósa þetta yfir sig aftur og aftur vitandi það að hingað til hefur það ekki hjálpað þeim neitt er pínu vandræðanleg sjón. Ef þú kjósandi góður ert svo í mun um að láta þá tekjuhæstu fá að njóta aukins gróða á kostnað lífsgæða þinna, væri þá ekki auðveldara að finna einhvern ríkan aðilla sem lítið þarf að hafa fyrir auð sínum, bannka upp á hjá honum og rétta honum þær fáu krónur sem þú átt eftir þegar þú ert búinn að borga þínar þjóðfélagslegu skuldir í stað þess að standa í þessum flókna pólitíska leik.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun