Landsvirkjun skuldaði 268 milljarða í lok ársins 2013

Ársfundur Landsvirkjunar var haldinn í Hörpu í dag undir yfirheitinu Verðmæti í vatnsafli. Bjarni Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra, ávarpaði fundinn, sem og Jónas Þór Guðmundsson, stjórnarformaður Landsvirkjunar.

Þá héldu þeir Hörður Arnarsson, forstjóri Landsvirkjunar, Óli Grétar Blöndal Sveinsson, framkvæmdastjóri þróunarsviðs, og Rafnar Lárusson erindi á fundinum.

Erindi Harðar Arnarssonar, forstjóra, var undir heitinu: Samkeppnishæfni - arðsemi - sátt. Hann fjallaði um breytt landslag orkumála á alþjóðlegum vettvangi vegna sterkrar eftirspurnar eftir orku.

Þá fór hann yfir hvernig Landsvirkjun veiti iðnaði á Íslandi öflugt samkeppnisforskot. Hér á Íslandi er hægt að veita hægstætt orkuverð, samninga til langs tíma, örugga afhendingu á orku og endurnýjanleg orka á Íslandi. Þessi atriði veiti Íslandi samkeppnisforskot. Þegar væri spurn eftir íslenskri orku orðin mikil.

Þó sagði hann að eftirspurn eftir orku á Íslandi yrði í framtíðinni mun meiri en framboðið, sérstaklega þar sem við hefðum ekki svo mikið af orku hér á landi.

Áhugi fyrir sæstreng

Hörður ræddi einnig um sæstrenginn og sagði hann auka nýtingu og afhendingaöryggi. Að sæstrengur studdur af vatnaaflsvirkjunum á Íslandi gæfi möguleika á sveigjanlegri orkuvinnslu. Í vetur þurfti að skerða orku vegna dræmrar vatnsstöðu, en Hörður birti upplýsingar sem sýndu að það hefði einungis þurft að gera tvisvar síðan veturinn 1995-96.

Nánast öll árin væri sóun í kerfinu, það yrði alltaf í lokuðu orkukerfi.

Hann sagði að fyrirtækið myndi hvorki leggja, eiga né reka mögulegan sæstreng. Landsvirkjun hefði lagt áherslu á miðað við möguleg tækifæri yrði sæstrengur kannaður til hlítar. Hörður sagði Breta sýna mikinn áhuga á sæstreng.

Hann sagði að aldrei myndi nást fullkomin sátt um orkuframkvæmdir en að Landsvirkjun teldi að hægt væri að ná mjög breiðri sátt. Hann sagði að ekki væri búið að virkja stóran hluta af mögulegum virkjunarkostum og að Ísland myndi alltaf virkja minna hlutfall af auðlindum sínum en nágrannaþjóðirnar.

Ákvarðanir um virkjanir væru á forræði stjórnvalda og fór Hörður yfir rammaáætlun. Hann sagði mikilvægt að sátt næðist um ferlið en það vantaði sameiginlegan skilning á áætluninni. Hann sagði það alls ekki vera þannig að allt sem færi í nýtingarflokk væri heimilt til að virkja.

Besta ár Landsvirkjunar

Rafnar Lárusson fór yfir rekstrarniðurstöður árins 2013 sem hann sagði vera besta ár fyrirtækisins. Hann sagði fjármagnsliði hafa verið mun jákvæðari árið 2013 en 2011, sem er næst besta ár Landsvirkjunar.

Tekjur Landsvirkjunar hafa verið tengdar álverði sem hefur lækkað mikið. Tekjur af raforkusölu eru orðnar veigameiri en álverðstenging, sem var 66 prósent árið 2009. Hlutfallið var orðið 40 prósent í fyrra.

Ef þessi breyting hefði ekki orðið hefði tap Landsvirkjunar orðið mun meira.

Haldbært fé frá rekstri var 109 milljónir um áramótin en það hefur verið jákvætt síðustu fimm ár.

Í lok ársins skuldaði Landsvirkjun 2,4 milljarða dala, en skuldir lækkuðu um 395 milljónir dala á síðasta ári, sem samsvarar um 45 milljörðum króna. Rafnar sagði að ef félagið myndi ekkert fjárfesta eða greiða arð heldur eingöngu greiða niður skuldir, tæki það 9,4 ár að borga skuldir félagsins.

Ársskýrsla Landsvirkjunar verður að þessu einungis gefin út á rafrænu formi en hana má nálgast á vef fyrirtækisins.