Framtíð íslensks sjávarútvegs Kolbeinn Árnason skrifar 28. apríl 2014 07:00 Enn á ný tröllríður umræða um veiðigjöld fjölmiðlum. Því miður virðist hún nú rétt eins og undanfarin ár aðallega snúast um hvort gjöldin séu of há eða lág. Undirstöðuatvinnuvegur þjóðarinnar á að leggja sitt til samfélagsins en það skiptir máli að vandað sé til verka til að ekki sé grafið undan því sem vel hefur verið gert. Sú tillaga sem sett hefur verið fram um veiðigjöld næsta árs virðist ekki byggjast á nokkurri greiningu á því hvað sjávarútvegurinn þoli í gjaldtöku, hvaða áhrif aðferðin mun hafa á fyrirtæki og byggðarlög eða sýn á það hvernig ríkisstjórnin vill að þessi grundvallaratvinnuvegur þróist. Í stað þess að stökkva út í drullupollinn og tala um fjárhæð þessa gjalds vildi ég í þessum stutta pistli reyna að hefja þá umræðu sem þarf að fara fram um þessa gjaldtöku sem hluta af heildstæðu kerfi sem búa þarf sjávarútveginum til framtíðar þannig að við getum áfram verið stolt af því að á Íslandi sé rekinn sjávarútvegur sem sé í fremstu röð í heiminum. Umræðu um það hvernig við viljum sjá atvinnugreinina þróast til framtíðar þannig að hún geti áfram skilað sem mestu til samfélagsins alls í formi gjaldeyristekna, launagreiðslna, skatttekna, þróunar þjónustugreina eins og flutninga og fjármögnunar, menntunar og nýsköpunar, þar sem umhverfismál eru í forgrunni. Sjávarútvegurinn er að þróast á miklum hraða í að verða þekkingargrein þar sem forskot og forusta á sviði tækni og markaðssetningar skiptir miklu máli. Þessi þróun skapar tækifæri til að auka enn frekar þau verðmæti sem sjávarútvegurinn getur skilað beint og óbeint. Í þessu eru þó einnig áskoranir því við erum ekki ein um að eygja þessa möguleika heldur gera okkar helstu samkeppnislönd það líka. Við sjáum það nú á sífellt harðnandi samkeppni við til að mynda Noreg og Rússland á mörkuðum sem við höfum hingað til verið í forustu á. Ég hvet til þess að lagt verði í vinnu við greiningu á þessum tækifærum og áskorunum svo mögulegt sé að ræða af yfirvegun hvert við viljum að sjávarútvegur á Íslandi stefni, hvort ekki sé samstaða um að við eigum að efla hann þannig að hann verði áfram í fremstu röð og færi íslensku samfélagi þar með auknar tekjur. Sem hluta af þessari umræðu er eðlilegt að fjárhæð veiðigjalda og sú aðferðafræði sem notuð er við álagningu þeirra verði rædd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þversögn umburðarlyndis og góðmennsku Meyvant Þórólfsson Skoðun Breytir tæknin tilveru lesblindra? Guðmundur S. Johnsen Skoðun Viljum við efla fólk eftir áföll? Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Daglegt líf sem virkar í Fjarðabyggð Stefán Þór Eysteinsson Skoðun Við bjóðum okkur fram til þess að bera ábyrgð Björg Magnúsdóttir Skoðun Halldór 16.05.2026 Halldór Setjum X við D Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Dagur óbærilegrar spennu Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Kosningalimran 2026 Freyr Snorrason,Arnar Ingi Ingason Skoðun Nei, gervigreindartónlist er ekki lýðræðisafl Mikael Lind Skoðun Skoðun Skoðun Nei, gervigreindartónlist er ekki lýðræðisafl Mikael Lind skrifar Skoðun Viljum við efla fólk eftir áföll? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Breytir tæknin tilveru lesblindra? Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Kosningalimran 2026 Freyr Snorrason,Arnar Ingi Ingason skrifar Skoðun Setjum X við D Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Við bjóðum okkur fram til þess að bera ábyrgð Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Þversögn umburðarlyndis og góðmennsku Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Daglegt líf sem virkar í Fjarðabyggð Stefán Þór Eysteinsson skrifar Skoðun Dagur óbærilegrar spennu Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Breiðholtið þar sem hjartað mitt slær Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Kópavogur er í sókn – kjósum áfram sömu stefnu Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kaus áður Sjálfstæðisflokkinn, nú Pírata Ingibjörg Þóra Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hlustið á fólkið! Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Veljum að gera betur Ingvar P. Guðbjörnsson skrifar Skoðun Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Höfum staðreyndir á hreinu áður en við kjósum Geir Finnsson skrifar Skoðun Northvolt: Þegar „græna byltingin“ bítur í skottið á sér Júlíus Valsson skrifar Skoðun Síðustu hálmstrá ráðhússhersins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Geta kosningar verið máttlaus öryggisventill? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason skrifar Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Sjá meira
Enn á ný tröllríður umræða um veiðigjöld fjölmiðlum. Því miður virðist hún nú rétt eins og undanfarin ár aðallega snúast um hvort gjöldin séu of há eða lág. Undirstöðuatvinnuvegur þjóðarinnar á að leggja sitt til samfélagsins en það skiptir máli að vandað sé til verka til að ekki sé grafið undan því sem vel hefur verið gert. Sú tillaga sem sett hefur verið fram um veiðigjöld næsta árs virðist ekki byggjast á nokkurri greiningu á því hvað sjávarútvegurinn þoli í gjaldtöku, hvaða áhrif aðferðin mun hafa á fyrirtæki og byggðarlög eða sýn á það hvernig ríkisstjórnin vill að þessi grundvallaratvinnuvegur þróist. Í stað þess að stökkva út í drullupollinn og tala um fjárhæð þessa gjalds vildi ég í þessum stutta pistli reyna að hefja þá umræðu sem þarf að fara fram um þessa gjaldtöku sem hluta af heildstæðu kerfi sem búa þarf sjávarútveginum til framtíðar þannig að við getum áfram verið stolt af því að á Íslandi sé rekinn sjávarútvegur sem sé í fremstu röð í heiminum. Umræðu um það hvernig við viljum sjá atvinnugreinina þróast til framtíðar þannig að hún geti áfram skilað sem mestu til samfélagsins alls í formi gjaldeyristekna, launagreiðslna, skatttekna, þróunar þjónustugreina eins og flutninga og fjármögnunar, menntunar og nýsköpunar, þar sem umhverfismál eru í forgrunni. Sjávarútvegurinn er að þróast á miklum hraða í að verða þekkingargrein þar sem forskot og forusta á sviði tækni og markaðssetningar skiptir miklu máli. Þessi þróun skapar tækifæri til að auka enn frekar þau verðmæti sem sjávarútvegurinn getur skilað beint og óbeint. Í þessu eru þó einnig áskoranir því við erum ekki ein um að eygja þessa möguleika heldur gera okkar helstu samkeppnislönd það líka. Við sjáum það nú á sífellt harðnandi samkeppni við til að mynda Noreg og Rússland á mörkuðum sem við höfum hingað til verið í forustu á. Ég hvet til þess að lagt verði í vinnu við greiningu á þessum tækifærum og áskorunum svo mögulegt sé að ræða af yfirvegun hvert við viljum að sjávarútvegur á Íslandi stefni, hvort ekki sé samstaða um að við eigum að efla hann þannig að hann verði áfram í fremstu röð og færi íslensku samfélagi þar með auknar tekjur. Sem hluta af þessari umræðu er eðlilegt að fjárhæð veiðigjalda og sú aðferðafræði sem notuð er við álagningu þeirra verði rædd.
Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar