Segir refum ekki fjölga við veiði

Það er allt of mikil einföldun að halda því fram að sífellt batnandi viðkoma refastofnsins sé vegna aukinnar veiði.

Þetta segir Snorri H. Jóhannesson, bóndi á Augastöðum í Borgarfirði og formaður Félags atvinnuveiðimanna á ref og mink. Hann gefur lítið fyrir ummæli Esterar Rutar Unnsteinsdóttur, spendýravistfræðings hjá Náttúrufræðistofnun, um að veiðimenn sem setji út fæði til að lokka til sín dýrin haldi lífi í tófum sem annars hefðu soltið í hel um veturinn.

„Að refur verði hungurdauða, það er eitthvað alveg nýtt fyrir mér,“ segir Snorri. Hann segir fátt geta grandað refum annað en elli og veiðar.

„Ég er sammála henni með það að það er alltof algengt að menn bera út fæði og sinna því ekki. En refum fjölgar til dæmis á Hornströndum en það er ekkert fæði borið út þar.“

Refastofninn á Íslandi hefur verið á uppleið frá því um 1970 og tók sérstakan kipp upp úr 1997. Hann er nú talinn vera á bilinu tíu til þrettán þúsund dýr. Snorri segir stofninn vera allt of stóran en er ósammála því að aukin refaveiði verði til þess að refum fjölgi.

„Að þeir sem veiða tugi refa á árinu stuðli að fjölgun, það eru öfugmæli í mínum huga.“

En hver skyldi ástæðan þá vera?

„Maður hefur heyrt að þetta sé vegna þess að heiðagæs og fýl hafi fjölgað, að það hafi hlýnað í veðri eða þá að stofninn taki svona tíu ára sveiflur eins og rjúpnastofninn. Ég tel að þetta sé vegna þess að það var slakað á klónni við að framfylgja lögum og reglum. Það þarf að vera meira kontról.“

Hann bætir því við að sú hugmynd sé uppi að hætta eigi refaveiðum í tilraunaskyni og athuga hverjar afleiðingarnar yrðu.

„Það er tilraun sem ég er ekki tilbúinn að taka þátt í,“ segir Snorri.